Το καλοκαιράκι μες στην εταιρείαμπροστά σε μια οθόνη σχεδιάζω με ανία.
Μέρα ή βραδάκι, ζέστη κι υγρασία,
και εγώ υπολογίζω ψυκτικά φορτία.
Εγώ κι εσύ , εσύ κι εγώ,
μόνοι πάνω στη γη.
Ωωω-autocad! μόνοι στη γη.
Είναι η Αθήνα κόμπος στο λαιμό,
νέφος και ρουτίνα και άγχος τρομερό.
Δως μου ένα τσιγάρο , δως μου και φωτιά,
Χέστο δε μας παίρνει τ' απαγορέψαν κι αυτό πια.
Εγώ κι εσύ , εσύ κι εγώ,
μόνοι πάνω στη γη.
Ωωω-autocad! μόνοι στη γη.
Τηλέφωνο χτυπάει, είναι το αφεντικό,
μου πρήζει τα αρχίδια, χτυπάω το πληκτρολόγιο.
Εσύ δεν αποκρίνεσαι, και όλο μου κολλάς
κι οπώς restart σου κάνω κοροϊδεύεις, τραγουδάς.
Εγώ κι εσύ , εσύ κι εγώ,
μόνοι πάνω στη γη.
Ωωω-autocad! μόνοι στη γη.


2 σχόλια:
Επειδή δε βρέθηκε άνθρωπος πάνω στη γη να εκτιμήσει αυτή τη διασκευή, θα το κάνω εγώ, 1μιση χρόνο μετά την δημοσίευσή του...
κάλλιο αργά παρά ποτέ, ε, καλό παιδί αλλά...
και είναι και άλλα παμπάλαια πόστς σου που θέλω να πω δυο λόγια...
Έχω ρίξει πολύ γέλιο με το χιούμορ σου παιδί μου!
Αχαχαχα σ ευχαριστώ! Ποτέ δεν είναι αργά! :)
Δημοσίευση σχολίου