Μια βόλτα στο Mall

Εμάς μας είπε ο αφεντικός προχτές να πάμε στο Μολ να δούμε κάτι πράματα. Αυτό είναι ένα εμπορικό κέντρο και έχει πολλά μαγαζιά. Εγώ όταν το είπε αυτό βαρέθηκα αμέσως γιατί βαριέμαι τόοοοοσο πολύ τα ψώνια και τα μαγαζιά, αλλά επειδή είναι ο αφεντικός είπα ναι πάμε. Και οι άλλοι ναι είπανε έτσι κι αλλιώς.
Ευτυχώς όμως δεν πήγαμε μέσα στα μαγαζιά αλλά από πάνω.  Στο κατάστρωμα. Να και το κόκκινο κατάρτι.

Ο αφεντικός είναι περίεργος άνθρωπος. Τον ενδιέφεραν μόνο κάτι παλιομηχανήματα που κάνουν θόρυβο. Τα κοίταγε από δω, τα κοίταγε από κει... Είμαι σίγουρος πως δεν είδε τη θέα. Είμαι σίγουρος πως δε σκέφτηκε το ξεχωριστό της στιγμής. Πώς είναι να είσαι πάνω (στην ταράτσα) και να κοιτάς κάτω (στην αττική οδό) όταν συνήθως είσαι κάτω και κοιτάς πάνω...

Μετά πήγαμε σε ένα μαγαζί ξεχωριστό. Εκεί δεν μπορεί να πάει ο καθένας. Ήμασταν κάτι σαν VIP. Βέβαια και να μπορούσε να πάει ο καθένας νομίζω δε θα πήγαινε γιατί δεν ήταν πολύ ωραία. Είχε πολλή ζέστη και έκανε φασαρία.

Αυτή τη φωτογραφία υψηλού ρίσκου την αφιερώνω σε όσους μπορούν να εκτιμήσουν το βάθος και το πολυδιάστατο νόημα της φράσης!

Εδώ βλέπουμε την αδιάσειστη απόδειξη πως η φακή έχει σίδηρο, αφού είναι βίδα (και τι βίδα: τρυπνόβιδα!). 

LA Stories

Το ντεζαβού:
Μπαίνω - κάθομαι στη μπάρα - παραγγέλνω:
-Ένα Χέιγκ- κοκακόλα
-Ένα τι?
-Χέιγκ!
-...(κούνημα κεφαλιού, ερωτηματικό βλέμμα)
-ΧΕΪΓΚ!!
-Ααα Χεγκ! Αμέσως.
(Μα ΚΑΘΕ φορά τα ίδια? Μήπως πρέπει να αλλάξω μάρκα?)

Το άκυρο πέσιμο:
45άρα περίεργη τύπισσα χορεύει μόνη στο μισοάδειο μαγαζί. Ξαφνικά με πλησιάζει εκεί που κάθομαι στο μπαρ, με πιάνει απ τον ώμο και με ρωτάει:
-Δε μου λες? Έχεις τρέλα με την επανάσταση?
-Ποια επανάσταση? Του '21?
-...
(Λάθος απάντηση γι αυτήν - σωστή για μένα που την ξεφορτώθηκα έτσι απλά...)

Ο γκαντέμης:
Πάει 4 και έχουμε μείνει 3 κι ο κούκος(=4 άρα καλά είπα 4 στην αρχή της πρότασης!)
Διτζέιης: Νωρίς αδειάσαμε σήμερα, άντε να την κάνω σε λίγο γιατί δεν την παλεύω σήμερα.
Αποτέλεσμα: Μέσα σε ένα τέταρτο έχουν μπει στο μαγαζί 2 παρέες των 10 ατόμων...

Η νύχτα ήταν διδακτική:
(Μια Κοπέλα Που Μιλάγαμε): μπλα μπλα μπλα είναι νιώστης!
(Καλό Παιδί Αλλά): ???!!!!
ΜΚΠΜ: Νιώστης= αυτός που νιώθει. Πχ αυτός που χορεύει μόνος του τώρα είναι νιώστης. Το νιώθει το τραγούδι, δεν τον νοιάζει τίποτα άλλο αυτή τη στιγμή!

ΣΟΣ: Απάντηση σε κλισεδοφράση:
-Πω πω μισή ώρα έκανα να το βρω το μαγαζί...
- Καλά είναι. Εγώ έκανα να το βρω 30 χρόνια!

Επιδόρπιο:
Μπαίνουμε στο φούρνο 7 το πρωί.
-Καλημέρα τι θα θέλατε?
-Βάλε μας 3 πίτσες γιατί δε μας βλέπω καλά!

Λιτό. Χωρό. (Δε Μέιν Ντις)

Αν δεν πάει το χιόνι στο καλό παιδί αλλά, πάει το καλό παιδί αλλά στο χιόνι...

Όταν κοιτάς από ψηλά είναι ο κόσμος χαμηλά

και βλέπεις ποιους ο ήλιος τους χτυπά

και ποιοι κρύβονται κάτω από σύννεφα...

Επίσης πάνω χειμώνας - κάτω άνοιξη

πάνω κρύο - κάτω φου-τζί-τσου!

...και έφαγα πολύ

και είχα ύπνο ανήσυχο σε κρεβάτι επίτοιχο

και μες στη νύχτα ξαφνικά ξύπνησα από έναν ήχο

ήταν το γόνατό μου που χτύπησε στον τοίχο!

-Καλό παιδί αλλά: Ωχ! Μια αγελάδα!

-Αγελάδα: Ωχ! Ένας άνθρωπος!

Λιτό. Χωρό. (Βόλιουμ 1)

Για ορεκτικά έχουμε:

Το άκρον άωτον της φιλοξενίας:
Φίλος: Αγάπη μου έχουμε depon?
Φίλη (του): Γιατί έχεις πονοκέφαλο?
Φίλος: Όχι.
Φίλη (του): Τότε?
Φίλος: Ε..να..μήπως από το κρύο έχει πιάσει πονοκέφαλος τα παιδιά..Παιδιά μήπως θέλετε κανα depon?
Καλό παιδί αλλά: Όχι ρε ευχαριστούμε...

Τζι πι ες - 1981: 0-1
Σαββατόβραδο, Θεσσαλονίκη, ψάχνουμε ένα δρόμο.
Καλό παιδί αλλά: Ρε να ρωτήσουμε κανα περιπτερά.
Φίλος: Καλά ρε που ζούμε στο 1981? (ξέρεις από τη διαφήμιση του γερμανού με τον περιπτερά) Θα βάλουμε το GPS να μας πάει.
10 λεπτά αργότερα: Το GPS δεν έχει πιάσει σήμα.
Καλό παιδί αλλά: Ρε να ρωτήσουμε κανα περιπτερά.
Φίλος: Ναι κάτσε να σταματήσω. (αφού έχει περάσει από όλα τα προηγούμενα στάδια: κάτσε θα πιάσει τώρα -> ίσως φταίει που έχει συννεφιά -> για κλείστο και άνοιξέ το πάλι -> μάλλον φταίει αυτό το σπασμένο πρόγραμμα που του χω βάλει -> ε τι περιμένεις αφού το πήρα προσφορά 70 ευρώ  -> ε πιάσε επιτέλους ρε κωλόπραμα!+φάπα στην οθόνη -> @#$%@^&#*#$&(παραληρηματικό και ακατάληπτο υβρεολόγιο)
Μπόνους: Ενώ παρκάρουμε λίγο πριν το μαγαζί που βρήκαμε έυκολα με τις ακριβέστατες πληροφορίες του περιπτερά ακούγεται μια φωνή: Στα 30 μέτρα στρίψτε δεξιά!

Το κυρίως πιάτο άυριο!

Πώς γίνεσαι ρεζίλι στη Γερμανία

Σκηνή 1: Προσοχή! Ακολουθεί ανούσια εισαγωγή-γκρίνια:

Ταλαίπωρη εβδομάδα γενικώς...
Γεμάτη ανούσια ξενύχτια-υποχρεώσεις σε ψυχαναγκαστικές γιορτές-γενέθλια σχεδόν φίλων (ελάτε απ το σπίτι να φάμε πίτσες/σουβλάκια, να πιούμε κανα ποτό, 10-15 άτομα θα μαστε αλλά δεν θα το ξενυχτήσουμε, δουλεύουμε αύριο, επιστρατεύστε και τις κλισεδοατάκες σας να χουμε να λέμε και τίποτα, καλοπαιδιαλλά πες κανα ανεκδοτάκι κλπ κλπ)...

Σχοινί 2: Απίστευτη σεναριακή ανατροπή του ανιαρού σκηνικού που κρατάει το κοινό (όσο έχει αντέξει ως εδώ) σε αγωνία:

Πριν λίγο όμως και ενώ βρισκόμουν σε μεσημεριανή αποχαύνωση  εργαζόμουν σκληρά μου ήρθε ένα μειλ από μια φίλη στη Γερμανία.

Σχίνοι 3: Στο ψητό τώρα:

pos ginesai rezili sthn germania:
Ekei pou akous ellhnofreneia xtupaei h porta kai einai h geitonissa na http://www.skai.gr/player/radiolia (λάθος λινκ έδωσε η θεά!) sou pei oti pali ksexases na kathariseis ton koinoxristo ekso kai htan h seira sou kai ekeini tin stigmi arxizei kai paizei to nazistiko embatirio
trexeis na to xamilloseis alla to computer exei kollisei
germanida leo das Radio das Radio na to xamiloso ja ja mou leei auti
ti na pei akouge kati kinezika kai meta ksafnika ton umno tou hitler
auta
 
Τροχοσκηνή 4: Επίλογος (Χολιγουντιανό χάπι εντ με υπόνοιες για σήκουελ):
 
(Καλά γι αυτό το άτομο και τις γκάφες του δε φτάνει ένα ποστ χρειάζεται ειδική κατηγορία στο βλογ)
Την ευχαριστώ που μου έφτιαξε το κέφι.

Μασ-καράτε κιντ: κολεξιόν 2010

Η σκουπιδοσακούλα

Παρατηρήσεις:

1. Τα σκουπίδια ήταν καθαρά.

2. Το ποτήρι που είχα κολλήσει πάνω στη σακούλα, χρησίμευε και για τασάκι.

3. Το ποτήρι-τασάκι αφαιρέθηκε από τη σακούλα όταν έσκυψα πάνω από ένα καναπέ και χυθήκαν όλες οι στάχτες πάνω του.

4. Η σκουπιδοσακούλα είναι ένας φυσικός τρόπος να κάνεις σάουνα ενώ ταυτόχρονα διασκεδάζεις.

5. Τραβάει τις γυναίκες σαν τις μύγες. Τραβάει τις μύγες σαν τις γυναίκες.

Ερώτηση 1:

Υπάρχει περίπτωση να ΜΗΝ καταλάβει κάποιος τι ντύθηκα?

Ή μήπως είναι κι αυτό μια ερώτηση κλισέ για να πιάσεις κουβέντα?

Εγώ πάντως όταν με ρωτάγανε τους έλεγα καουμπόης!

Ερώτηση 2:

Θα το έβρισκες αστείο αν αντί για το καθιερωμένο "αγαπητοί γείτονες, συγγνώμη για την ενόχλα που θα σας κάνουμε σήμερα το βράδυ κλπ κλπ..."  κολλούσαν αυτό το σημείωμα στο ασανσέρ της πολυκατοικίας σου?

Τα.Τετ.Ριμ.Μενα.

Αυτοί οι άνθρωποι,
αυτοί που είχαν πλάκα
Αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι τώρα είναι βαρετοί.
Πεπερασμένη λογική και ασφαλείς μανιερισμοί,
κανείς δεν αποδείχθηκε αστείρευτη πηγή.

Κι εκείνοι οι άλλοι άνθρωποι,
οι άφταστοι, οι εκτός ορίων,
είναι πια από συνήθεια διαφορετικοί.
Ακόμα κυνηγούν και ακόμα κυνηγιούνται,
μα τώρα ψάχνουνε το πώς και όχι το γιατί.

Και λες φταίει που άλλαξες
ή φταίει που μείναν ίδιοι?
Και λένε φταίνε που άλλαξαν
ή που ίδιος είσαι εσύ?
Μα πώς να ανανεωθείς
και πώς να επιδιορθώσεις
τα τετριμμένα που άφησε
η καθημερινή τριβή?

Όταν πιάνουν τα χέρια σου...

Είναι τουλάχιστον τραγική ειρωνεία να λες ότι έχεις σπουδάσει μηχανολόγος και να σε βάζουν στη δουλειά να κάνεις ηλεκτρολογικά. 

Αφεντικέ το ξέρεις ότι 2 μαθήματα ηλεκτρολογικών είχαμε όλα κι όλα στη σχολή και τα πέρασα νύχτα με 5??

Δεν πείθεσαι και με βάζεις να κάνω ηλεκτρολογικά για ολόκληρο εμπορικό κέντρο?

Για δες εδώ τότε...

  

Αυτό είναι ότ,ι απέμεινε από το φωτιστικό της κουζίνας όταν κάηκε η λάμπα και αποφάσισα να την αλλάξω. Είναι η απόδειξη ότι πιάνουν τα χέρια μου στα ηλεκτρολογικά. Βασικά ό,τι πιάνουν το χαλάνε!

Επειδή όμως πάντα κάτι χάνεις και κάτι κερδίζεις σε αυτή τη ζωή μπορεί προς το παρόν να μαγειρεύω αγκαλιά με το φωτιστικό της κρεβατοκάμαρας αγκαλιά αλλά έχω μια υπέροχη φοντανιέρα στο τραπέζι μου!

 

Ρε μήπως κατά βάθος είμαι διακοσμητής??