Συνεργείο - Καλό παιδί αλλά 2000-0

Κοιτάμε το κάθε ματς ξεχωριστά και στο τέλος θα κάνουμε ταμείο...
1,2,3, πάμε στο ΑΤΜ τραγουδώντας! (πατήστε το βιντεάκι παρακάτω πρώτα ντε!)

2000 ευρώ ζητάς
Να μου αλλάξεις του αμαξιού τα λαμπάκια
Πλατώ δίσκο αμορτισέρ
μέχρι και τα δεξιά ζαρφοράκια

Με πήρες στο τηλέφωνο
έτσι για να ρωτήσεις
αν το αμάξι θέλω για καιρό
Αλλιώς ζητάς διχίλιαρα
για να το αναστήσεις
και θα μου φτιάξεις λες τσαμπά το κλίματιστικό!

Με πιάνει το παράπονο
Και σε πρήζω να κάνεις εκπτώσεις
Με σκεπάζεις με σάβανο
Και τον τσαμπουκά μου σπας
με άτοκες δόσεις.

Κοίταξες τον εγκέφαλο
θέλει αισθητηριάκι
γι αυτό δεν παίρνει μπρος η μηχανή
Και τώρα που μας έκανες
τνκαρδιά (<-επιρροές από Γιώργο Τσίγκο) περιβολάκι
Μας λες ότι και το ψυγείο θέλει αλλαγή.

Κάποιο βράδυ θα πωληθεί
μα δεν ξέρω ποιός θα το θέλει
2000 αρχική τιμή
τουλάχιστον να βγάλω το σέρβις!

Γραφειοκρατία - Καλό παιδί αλλά 3-0

Συνταγές γραφειοκρατίας. Πώς να τρελάνετε τον πολίτη σε τρία απλά βήματα.

Βήμα 1ο: Αποπροσανατολισμός του θύματος - Ενημέρωση για τα δικαιολογητικά
Μπαίνεις στο ίντερνετ, βλέπεις τις ιστοσελίδες του ΟΤΕ, της τράπεζας, του ΚΕΠ και λες: μπράβο οργάνωση! Λεπτομερείς περιγραφές για τα δικαιολογητικά, κατανοητά όλα, 21ος αιώνας βρε αδερφέ! Πολιτισμός ας πούμε! Επιτέλους πάλιωσε η σάτιρα του Χάρρυ Κλυνν!
Παίρνεις όμως και ένα τηλεφωνάκι για σιγουριά. Εκεί είναι που αγαλλιάζει η ψυχή σου. Ευγενικές τηλεφωνήτριες να σου λένε: ναι ναι κύριε, βέβαια, αυτά που λέμε και στην ιστοσελίδα είναι, τίποτα άλλο, ναι ναι περάστε από ένα κατάστημα θα εξυπηρετηθείτε άμεσα.

Βήμα 2ο: Η πτώση (από τα σύννεφα) - Τυχαίες (?) ατυχίες
Πας στο ένα ΚΕΠ, βλέπεις ανακοίνωση: κλειστό λόγω έλλειψης προσωπικού, πας στην τράπεζα ίσαμε 50 γέροι περιμένουν από τις 8 παρά έξω απ την πόρτα για να ανοίξει, πας στο OTEshop κλειστό τα απογεύματα (καλά η τηλεφωνήτρια δεν είχε πει ότι είναι ανοιχτό ώρες καταστημάτων?), ξαναπάς τράπεζα πνίγεται λέει η προϊσταμένη περάστε άυριο αν θέλετε στις 8...μάλιστα μάλιστα λες και μάυρα σύννεφα σκεπάζουν τα όνειρα ότι θα έκανες μια δουλειά χωρίς απρόοπτα και καθυστερήσεις.

Βήμα 3ο: Τα στημένα - Τι κι αν έχεις φουλ του άσσου ο υπάλληλος θα έχει καρέ του άσσου (μην τον  ρωτάς πώς μια τράπουλα μπορεί να χει 7 άσσους δεν είναι αρμοδιότητά του)

-Μα καλά πώς ήρθατε χωρίς το μισθωτήριο του σπιτιού? Δεν το έλεγε στο site? Είστε σίγουρος? Μάλλον δεν το έχουν ενημερώσει...ναι φέρτε το...
(μετά από μισή ώρα αγώνα δρόμου και δύο κιλά ιδρώτα...) Ορίστε!
-Αααα μα δεν είναι επικυρωμένο από την εφορία.
-$#@^%^@&%@#$ θα πετάξω όλα τα τηλέφωνα και τα ίντερνετς και θα επικοινωνώ με σήματα μορς!
....
-Φάκελο να βάλετε τα δικαιολογητικά έχετε?
-Εεε όχι...
-Α δεν μπορώ να τα δεχτώ έτσι! Πρέπει να πάτε να αγοράσετε ένα φάκελο από το βιβλιοπωλείο.
-Μα είναι 8 το πρωί θα είναι κλειστά!
- Ε περιμένετε ως τις 9.
-Δε μπορώ δουλέυω!
-Ε ελάτε άυριο, δε μπορώ να κάνω κάτι άλλο...
-@#%@#$^%@#$^ ΚΕΠ και τα @$#%@#$^% μου!
....
- Δεν έχετε φέρει έναρξη εργασιών από την εφορία. Επίσης θέλω το πρωτότυπο και όχι το αντίγραφο.
-Μα στο τηλέφωνο άλλα μου είπανε!
-Εεε ξέρετε τώρα ο καθένας ερμηνεύει την εγκύκλιο όπως θέλει..
- Κι εγώ τι φταίω?
-Ε ούτε εμείς φταίμε, εμείς είμαστε στη μέση ότι μας λένε κάνουμε.
-$#@^$&@$%&*$#@*#$ τράπεζες!

Hangover 3: Εγκεφαλικό αμόκ

Τα μπανννγκα λόουζ

1. Η υποδοχή

-Γεια σας ένα δωμάτιο έχουμε κλείσει για το γάμο (Ωχ τι σπυράκι είναι αυτό που έβγαλα στη μασχάλη μου? Καλά να πάθω για να λέω απαγορευμένες λέξεις!)
-Ναι βεβαίως ακολουθήστε με!
(Μετά από κάμποσο περπάτημα μέσα στο λιοπύρι με τις βαλίτσες στο χέρι ο ξενοδόχος σταματάει μπροστά σε ένα δωμάτιο)
-Χμμμ για περιμένετε μην ανεβείτε ακόμα.
(Ξεκλειδώνει την πόρτα και κοιτάει μέσα)
-Όχι όχι εδώ...πάμε σε άλλο.
(το σκηνικό επαναλαμβάνεται 3-4 φορές και εμείς έχουμε λιώσει από τη ζέστα)
-Εμμμ συμβαίνει κάτι?
(έκρηξη οργής) ΚΑΙ ΕΧΩ ΠΕΙ ΣΤΗΝ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΑ ΝΑ ΒΑΖΕΙ ΚΟΥΒΕΡΤΕΣ ΟΤΑΝ ΣΤΡΩΝΕΙ ΤΑ ΚΡΕΒΑΤΙΑ!
-Εεε δεν πειράζει...μάλλον δεν θα τη χρειαστούμε...

2. Στη ρεσεψιόν

-Γεια σας. Δε βρίσκω το χειριστήριο του αιρκοντίσιον στο δωμάτιο.
-Αααα...ναι...μμμ...μήπως θυμάστε τι μάρκα είναι το κλιματιστικό?

3. Στο μπαρ

(Πλαστική καρέκλα, καραβίσιος καφές και σκυλάδικο για ουίσκια και καταστροφή να παίζει στη διαπασών. Κάθεται δίπλα μας ένας άγγλος και θέλει να παραγγείλει.)
-I d like an ice coffee please!
-Σουρρρρ. Μαρία έχουμε άιρις κόφι? Τι είναι αυτό?

(Πάμε να πιούμε ένα παλιοκαφέ μπας και φύγει ο πρωινός πονοκέφαλος, αλλά χωρίς αναπτήρα - δε βαριέσαι θα μας δώσει η γκαρσόνα)
-Μήπως έχετε κανένα αναπτήρα?
-Αμέσως!
(Μετά από 5 λεπτά πανικόβλητου ψαξίματος επιστρέφει)
-Εμμ δε βρίσκω, μήπως θέλετε να σας φέρω το γκαζάκι?
-Φέρε καλύτερα τη μπουκάλα με το προπάνιο!


Στο δρόμο

1. Καλά ρε πώς πήρε δίπλωμα αυτή η κουλομαρία?
2. Ο Δ έχει θυληκές ορμόνες, δε μπορεί να παρκάρει!
3. Κλείσε τα πόδια σου μωρή μη σκοτωθούμε! (βρείτε τι έγινε και κερδίστε ένα σουκου στα μπαγκαλόουζ που έμεινα!)


Στο γάμο

Η πρώτη νύχτα του γάμου

-Γαμπρέ πρέπει να κρεμάσετε και σεντόνι ε!
-Άσε ρε τι σεντόνι...
-Γιατί αγχώνεσαι μην είναι πειραγμένη? Θα σου δώσω εγώ να κρεμάσεις τη σημαία της Ιαπωνίας!


Μαθήματα λαογραφίας και λεξιπλασίας

-Μπλέξαμε σαν τον παπά στα βάτα.
-Όσα βγάλαμε στα ξένα στο μουνί και στην ταβέρνα.
- Βγαίνω στο μπαλκόνι με το βρακί μου! Είμαι ξεβρακωτάγκος!
-Είμαι μεγάλος σάτυρος. Είμαι ο σάτυρος λαρούς!
-Γειά σας είμαι ο Χανιάς της γειτονιάς σας.
-Πώς λέγεται ο χορός αυτός? -Μαλεβιζιώτης. -Α! Σαν να λέμε κρητικό thrash δηλαδή!

Γιατί δεν είμαι καλός στα live reviews

Τυχαίο παράδειγμα: Rockwave 2011

1. Η μόνη φωτογραφία που τράβηξα ήταν αυτή. Για βιντεάκι ούτε λόγος.

2. Έφυγα μόλις άρχισαν οι Prodigy

Κατά τα άλλα:
Ο Μάρκος ο Ραμόν και το παρεάκι του μας έκανε να χορέψουμε μες στο λιοπύρι αλλά στο τέλος μου άφησε μια μελαγχολική διάθεση (που γεννήθηκα αργά). Αμέσως έτρεξα για Θεραπεία. Η θεραπεία πέτυχε ο ασθενής τρελάθηκε (τα έχουμε πει μην τα ξαναλέμε) αλλά έμεινε και από μπαταρία. Επίσης ανακάλυψα πως δεν είτε δεν έχω αρκετά σφραγίσματα είτε ο Τερατώδης μαγνήτης δεν είναι και τόσο τερατώδης ώστε να με τραβήξει κοντά του. Παρεπιπτόντως καλοί ήτανε (το 1999 που άνοιγαν για τους Μετάλλικα). Μετά από μιας ώρας καθισιό όμως είχε έρθει η ώρα για Kyuss (και ζεματάιους όπως συνήθιζε να κοροϊδεύει η μάνα μου...). Χτύπημα χταποδίσιο να φύγει το μελάνι και κατάσταση νιρβάνας παρόλο που ήμουν περικυκλωμένος από τα 3Μ (Μπυρίλα, Μπάφος, Μασχαλίλα). Κάπου εκεί και ενώ οι Kyuss μας αποτελείωναν με το 100 degrees συνειδητοποίησα πως έχω ανεβάσει θερμοκρασία, καίγονται οι φλάντζες μου και είπα να ανηφορίσω κατά Flogging Molly μεριά για να βάλω και λιπαντικό (μπύρα) στον οργανισμό. Για μένα τα παλικάρια ήταν η έκπληξη της μέρας. Δεν τους ήξερα και κυρίως δεν ήξερα ότι έχουν τόσο τρελαμένο κοινό! Καλή φάση γενικώς.
Ε μετά πήρε να βραδιάζει, βγήκαν οι Γκο Γκοοολ!!! Μπορντέλο το γήπεδο μετά το 1-0, γενικός χαμός χορός, ο τρελομουστάκιας αλώνιζε πάνω κάτω και χοροπήδαγε σαν το κατσίκι. Αλλά χοροπήδαγε καλά. Αυτό το χοροπηδηχτό που σε κάνει να χοροπηδάς κι εσένα όχι το άλλο που το βλέπεις και το κοροϊδεύεις. Ε μετά λέμε ας δούμε και ένα δυο τραγουδάκια prodigy (και τελευταία τζη φορά)...αλλά κάτι η πείνα, κάτι η κούραση, κάτι το άγχος του γυρισμού και η απειλή της Δευτέρας, κάτι το ότι ο μπροστινός μου στο λύκειο άκουγε prodigy και εγώ του έγραφα fuck rave στο θρανίο του (τόσα ξέραμε  τότε)...εεε...φύγαμε.

Μας φάγανε οι (σκου)λύκοι

Πρόλογος: Κουφάλα blogger μια φορά είπα κι εγώ να σχολιάσω κάτι επίκαιρο και χτες είχες κολλήσει! 
Αλλά όπως λέει και η αρχαία παροιμία: Ο επιμένων ποστά (ρει)

 29/6/2011
Ασφάλεια του γραφείου - σκλαβιά του γραφείου
Πανικός έξω - μέσα fujitsu
Και λέω ίσως είμαι ο τελευταίος που θα έπρεπε να πει κάτι, γιατί είμαι συνειδητά ή ασυνείδητα idiot - ιδιώτης - αμέτοχος σε ένα πολίτευμα συμμετοχής (?).
Και μετά σκέφτομαι γιατί το λέμε αυτό δημοκρατία?

Ποιός πρέπει να συμμετέχει σε όλο αυτό? Δεν πρέπει να γνωρίζει για να συμμετέχει? Ποιός γνωρίζει να μας πει κι εμάς? Αλλά και να μας πει θα τον πιστέψουμε? Και να γνωρίζει πώς θα τον εμπιστευτούμε πως γνωρίζει? Πώς φτάσαμε ως εδώ?

Και τι υποχρεώσεις έχει αυτός που εκλέχθηκε? Δεν πρέπει να κάνει αυτά που υποσχέθηκε? Και αν κάνει τα αντίθετα πώς τον διώχνεις για την προδοσία του? Δεν υπάρχει πια εξοστρακισμός.

Ας έβγαινες φίλε κληρονόμε της εξουσίας στην προεκλογική σου εκστρατεία και ας έλεγες: Παιδιά λεφτά δεν υπάρχουν! Τη γαμήσαμε! Ψηφίστε με να σας διαχειριστώ το δάνειο μη μας πάρουν το σπίτι!
Βγες και πες! ΠΡΙΝ τις εκλογές! Ρε σκουλήκια μαζί τα φάγαμε ρε! Όποιος πήρε επιδότηση, όποιος έχει μάνα, πατέρα, γιο, κόρη διορισμένο με βύσμα στο δημόσιο, όποιος έκλεψε απ την εφορία να σηκώσει το χέρι. Και οι υπόλοιποι να πουν: είμαστε μαλάκες γιατί βλέπαμε το διπλανό μας να κατακλέβει το κράτος και δεν λέγαμε τίποτα. Το κράτος όμως είσαι εσύ ρε! Δήμο - κρατία! Το πιασες? Πλήρωνε τώρα γιατί η σιωπή είναι συνενοχή.

Αλλά ρε φίλε...ΠΡΙΝ τις εκλογές όλα αυτά. Τώρα άργησες. Όλοι αργήσαμε δηλαδή.
Γιατί γνωρίζαμε και δε συμμετέχαμε, γιατί τώρα ίσως είναι αργά.
Όχι αργά για λύσεις. Αργά για εμπιστοσύνες.

Όσο για την αστυνομία....όλοι ξέρουμε πως υπάρχουν καλοί και κακοί μπάτσοι.
Θα μου πεις πού έχουν πάει οι καλοί και βλέπουμε τους χειρότερους στο δρόμο?
Στη Μαδαγασκάρη ρε παιδία! Πού αλλού?

Και για επιδόρπιο...σκουλήκια απ τον πάτο της τεκίλας