23.1.15

Εκ λογικοί ξεν έρωτες

ΣΥ.ΡΙΖ.Α.
Στο σχολείο δεν την πρόσεχε κανείς. Ούτε κοντή ήταν ούτε ψηλή. Ούτε όμορφη ούτε άσχημη. Καθόταν πάντα στο προτελευταίο θρανίο. Ούτε καν στο τελευταίο με την αλητεία. Όταν έγινε 18 άλλαξε, έγινε γυναίκα και ξαφνικά εμφανίζεται μπροστά του σε ένα μπαρ γεμάτη υποσχέσεις. Ή τώρα ή ποτέ του λέει. Αυτός ψήνεται αλλά σκέφτεται ότι μάλλον θα έχει κυτταρίτιδα,μπορεί και καμιά τρίχα στα βυζιά και θα τον ξενερώσει, από την άλλη όμως τι έχει να χάσει? Είναι τόσα χρόνια μέσα σε μια παρτούζα και όλο τον παίρνει. Όσο και να φωνάζει "να οργανωθούμε ρε παιδιά τον έχω φάει τώρα 40 χρόνια και δεν τον έχω δώσει ποτέ" δε τον ακούει κανείς. Μήπως να της πει να έρθει από το σπίτι? Κι αν του βγει ψυχάκι? Δεν ξέρεις τι απωθημένα κρύβουν αυτές που στο σχολείο ήταν ένα τίποτα και τώρα είναι ένα κάτι (παραπάνω από το τίποτα).
 
Ν.Δ.
Τη γούσταρε γιατί ήταν πάντα πρωτοκλασάτη. Από μεγάλο σόι, ήξερε πως να ντυθεί, πως να φερθεί, δεν έκανε παρέα με βρωμιάρηδες. Ωραία γκόμενα γενικώς και για σπίτι. Παντρεύτηκαν και του κατσικώθηκε στο σβέρκο. Δε δούλεψε ποτέ, αντίθετα τον δούλευε μια ζωή, τον απατούσε, του υπερχρέωνε τις πιστωτικές και όταν αυτός αντιδρούσε του χτύπαγε πως αν δεν ήταν αυτή δε θα τον είχαν πάρει ποτέ στο δημόσιο. Τα τελευταία του χρόνια τα πέρασε στη σκιά της ανήμπορος να ξεφύγει από τον εκφοβισμό της πως αν την παρατήσει θα μείνει άστεγος. Τελικά κατάφερε να πεθάνει από την πείνα στο σπίτι του δυο μέρες πριν του το πάρει η τράπεζα.

ΠΑΣΟΚ
Η φίλη της θείας μου ήταν ο πρώτος έρωτας του πατέρα μου. Ήταν ο πρώτος έρωτας πολλών 60άρηδων γενικώς. Εναλλακτική γκόμενα στα νιάτα της, βρήκε να αποκατασταθεί για πλάκα και μετά άρχισε να μπαταλεύει. Την κέρδισε ο καναπές. Κράτησε τους θαυμαστές της για καιρό βέβαια γιατί ήξερε πως να τους χειριστεί. Τους έταζε διακοπές σε αυθαίρετες βίλες, τους χτύπαγε παλαμάκια ενώ γυρόφερναν τον εαυτό τους σε ένα ατέρμονο ζεϊμπέκικο, τους πήγε στας ευρώπας, τους έβαλε τσάμπα στα καλύτερα σαλόνια. Και όταν αυτοί αναρωτιόντουσαν πού τα βρίσκει τόσα λεφτά αυτή τους έλεγε: Μην ανησυχείτε λεφτά υπάρχουν! Ώσπου μια μέρα και ενώ είχε πει στον άντρα της πως βγήκε για τσιγάρα, αυτός άνοιξε την τηλεόραση και την είδε στο Καστελλόριζο να του λέει πως τελικά δεν υπάρχουν λεφτά αντρούλη μου, χρωστάμε παντού γι αυτό καλύτερα να ξηλωθείς πρωτού μας ξηλώσουν τα ράμματα.

Χ.Α.
Την έβλεπε στο δρόμο με ξυρισμένο κεφάλι, μαύρα ρούχα και αρβύλες και τη φοβόταν. Η γκόμενα ήταν απλά σάικο. Γυρνούσε στα μπαρ και τις πλατείες και μοίραζε στους φτωχούς έλληνες φαγητό μπας και της κάτσει κανείς, ενώ έβγαζε τα σαδιστικά της φετίχ πάνω σε ξένους. Τελικά η πολλή βία την οδήγησε στη μπουζού.

Κ.Κ.Ε.
Γνωρίστηκαν σε μια πορεία. Ο έρωτάς τους ήταν κεραυνοβόλος. Τον εντυπωσίασε όχι η εμφάνισή της (έτσι κι αλλιώς είχε απροσδιόριστη ηλικία και μια υποψία αξύριστης μασχάλης) αλλά το λέγειν της. Οι αναλύσεις της τον μαγνήτιζαν. Παντρεύτηκαν με πολτικό γάμο γιατί αυτή ήταν άθεη, βρήκαν ένα διαμέρισμα στον Περισσό και άρχισαν να ζουν τη ζωούλα τους (ή την εργατική τους πάλη όπως της άρεσε να λέει). Γρήγορα τον κούρασε η επιμονή της σε όλα τα πράγματα. Ακόμα και τα ψώνια στο σουπερμάρκετ έπρεπε να γίνουν με το δικό της ίδιο και απαράλλακτο τρόπο. Αν έφερνες αντίρρηση τότε σου εξηγούσε πως είχε δίκιο παραθέτοντας στοιχεία από το κεφάλαιο του Μαρξ και κατηγορώντας την αποψή σου ως αντιλαϊκή, καπιταλιστική και ιμπεριαλιστική μέχρι να κατεβάσεις το κεφάλι και να της πεις: εντάξει αγάπη μου έχεις δίκιο...

Ποτάμι
-Τι χιπστεριά είναι αυτή που με έφερες ρε μαλάκα?
-Σκάσε ρε εδώ μαζεύει τα καλύτερα γκομενάκια.
-Και αυτός ο άκυρος με το σακίδιο και το σανδάλι ποιός είναι?
-Σσσσς σκάσε ρε θα μας ακούσει!
-Καλησπέρα καλησπέρα! Ψηφοφόροι?
-Εεεε ναι...
-Ποτάμι?
-Όχι αιγόκερως...

ΑΝ.ΕΛ.
 -Πώς πήγε ρε?
-Δεν πήγε.
-Γιατί ρε μαλάκα μια χαρά φαινόταν το γκομενάκι.
-Ε ναι ρε φίλε δεν ξέρω αλλά με το που κάτσαμε άρχισε να με ρωτάει τι ζώδιο είμαι, της λέω Ζυγός, α μου λέει τι ωραία, ζώδιο του αέρα, ναι μου αρέσουν και τα αεροπλάνα της λέω έτσι για να το παίξω αστειάτορας, ε τι ήθελα και το είπα με άρχισε μετά σε κάτι θεωρίες συνομωσίας για ψεκασμούς, μυστικές λέσχες δεν πολυκαταλάβαινα απλά κουνούσα το κεφάλι. Ε κάποια στιγμή κουράστηκα και λέω τι θα γίνει μανάρι μ' θα τη βρούμε οι δυό μας και μου λέει όχι πριν το γάμο εγώ είμαι παραδοσιακιά. Ε κάπου εκεί πλήρωσα και έφυγα.

ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΜΑΡΣ
Τη γνώρισε σε ένα φοιτητικό πάρτυ. Μέθυσαν με μπύρες και καθώς έφευγαν ξημερώματα του είπε να την πάρει μαζί του και να φύγουν μακριά εδώ και τώρα. Αυτός άρχισε να σκέφτεται διάφορα πρακτικά ζητήματα όπως το να πάρει ένα σλιπιν μπαγκ, μια πετσέτα, δυο βρακιά, να σηκώσουν λεφτά γιατί δε θα έχουν να βάλουν βενζίνη, αυτή τον είπε φλώρο και χάθηκε από τα μάτια του.

ΚΙ.ΔΗ.ΣΟ.
Κοίταξε το ημερολόγιο να δει αν είναι πρωταπριλιά. Δεν ήτανε. Κοίταξε την κοπέλα απέναντί του.
Αυτή ήτανε. Αυτή που τον παράτησε στα κρύα του λουτρού κάτι χρόνια πριν και με χρέη μέχρι το λαιμό. Ακόμα πλήρωνε τα γούστα της κάργιας... Ρε αυτή ήτανε σίγουρα! Εντάξει έκανε ένα ψευτομπότοξ είχε αλλάξει και χρώμα στο μαλλί αλλά δεν υπήρχε αμφιβολία. Καλά πλάκα του έκανε? Ήρθε σαν μια άγνωστη να του την ξαναπέσει μετά από όλα αυτά? Αμνησία έχει πάθει? Νομίζει πως είναι καθυστερημένος? 
Ήρθε η Δευτέρα επιτέλους?
Θέλω να τους δω να τρέχουν!

19.1.15

Άξιο θέατο

Είναι χρήσιμο να φιλοξενείς κάποιον ξένο στην πόλη σου γιατί μαζί του τη βλέπεις κι εσύ.



Τον κερνάς πολιτισμό αρχαίο

...και νέο



Πετάς τις μαλακίες σου για αρχαία πνεύματα, σύγχρονες κρίσεις, τραγουδάς γύφτικα το "λένε για μένα" στην κιθάρα με απευθείας αγγλική μετάφραση και λες ότι είναι δημοτικό, τρως και πίνεις όσο δεν έφαγες και ήπιες όλο το φθινόπωρο, μαθαίνεις πως η διαφορά από το μουνί στο κεράσι είναι ένα ου σε κάποιες γλώσσες, και μετά κάθεσαι και χαζεύεις τις φωτογραφίες πίνοντας το χαμομηλάκι σου γιατί κρύωσες με όλες αυτές τις κραιπάλες.
Οι παρενέργειες της μέσης ηλικίας...

Πηγαίνοντας προς την αρχή θα πρέπει να σταθούμε και στην εκδρομή στο χωριό.
-Που είσαι παιδάκι μου στην Αθήνα?
-Όχι στο Λονδίνο.
-Πού είναι αυτό?
-Στην Αγγλία.
-Α. Κι έχει καλή κονομησά?
-Ε δε χτίζεις και βίλα!



Χιόνια είχε παντού, στην Τρίπολη, στο Αρτεμίσιο, στην Τσακώνα, στην Πάρνηθα, στον Υμηττό, στα Βου.Που. μόνο εδώ δεν το στρωσε, χιόνιζε με ρυθμό μίας νιφάδας (ανα τετραγωνικό μέτρο) το λεπτό.
Τσάμπα η χαρά στο μπαράκι το βράδυ που λέγαμε πως θα το στρώσει και πίναμε μπύρες, ουίσκια, σφηνάκια, έσβησα και ένα κερί, χάρηκε η γκαρσόνα που είχα γενέθλια και μας κέρασε 2 μπύρες, ένα ουίσκι, τα δεύτερα σφηνάκια και τους ξηρούς καρπούς.
Τσάμπα το κρύο.
Που ήταν τσουχτερό την παραμονή της πρωτοχρονιάς, μας πήρε, μας σήκωσε, μας προσγείωσε στο 2015. Καλή χρονιά είπαμε? Χρόνια πολλά!
Πέρασε ένας μήνας και βάλε από τότε που άρχισα να τρώω μελομακάρονα, τα τελείωσα προχτές.
Άρα η  περίοδος των χριστουγέννων κρίνεται επιτυχημένη.