Ηλεκτρικός διακοσμητής ή μικρογεωγράφος?

Το πήρα απόφαση. Δεν είμαι μηχανικός.
Έτσι κι αλλιώς οι πιθανότητες να ήμουν ήταν πολύ λίγες και αυτό είχε φανεί από τη σχολή.
Από τα 200 άτομα στη σχολή:
- τα 100 ήταν έξυπνοι κάγκουρες που νόμιζαν πως για διπλωματική θα τους βάλουν να φτιάξουν μια κωλοφτιαγμένη Ferrari την οποία θα μπορούσαν να κρατήσουν κιόλας και όλα αυτά διαβάζοντας μόνο το 4τροχοί και το Burnout,
- τα 50 ήταν wannabe ηλεκτρολόγοι που δεν κατάφεραν να μπουν ηλεκτρολόγοι και κατάντησαν μηχανολόγοι
- και τα υπόλοιπα 50 μπήκαν στο Πολυτεχνείο δια της ατόπου απαγωγής.

Ιστορική παρένθεση: Η εις άτοπο απαγωγή των πανελληνίων (σύστημα με δέσμες)

1ο βήμα: αρχή 2ας λυκείου:
α. Πρέπει να σπουδάσω αλλά τι?
β. Δεν μπορώ τα αίματα => αποκλείεται η 2η δέσμη με ιατρικές, βιολογίες κλπ
γ. Δεν μπορώ να μάθω τίποτα απέξω=> αποκλείεται η 3η και η 4η δέσμη με τις ιστορίες, τα αρχαία, τα οικονομικά 
δ. Τι μας μένει? 1η δέσμη μάλιστα. Φυσική, Χημεία, Μαθηματικά και Έκθεση. Χαλαρά. 

2ο βήμα: μηχανογραφικό πριν τις πανελλήνιες:
α. Τι βάζουμε τώρα? Χμ για να δούμε τις περσινές βάσεις να αρχίσουμε από τις ψηλότερες. Ααα! Ηλεκτρολόγος μηχανικός 5234 μόρια (μη ρωτάτε πως έβγαιναν δε θυμάμαι πια...). Ορίστε η πρώτη επιλογή!
β. Και τώρα για καβάτζα τι να βάλουμε? Φυσικό, Μαθηματικό, Χημικό = Ανεργία ή στην καλύτερη καθηγητής και ιδιαίτερα. Μπα δεν ψήνει η φάση... 
Βάλε εκεί πέρα με τη σειρά τις σχολές του Πολυτεχνείου να πούμε. Είναι και πιασάρικο στις γκόμενες. Μηχανικός! Αααυτά είναι επιστήμονας αλλά και αλάνι. Είναι πιασάρικο και στη γιαγιά σου να σου σκάσει κανα φράγκο αν περάσεις! Πετάμε και 3-4 ΤΕΙ στο τέλος έτσι για μαξιλαράκι αν στραβώσει πολύ το πράγμα και έτοιμοι! 
Τώρα το μόνο που μένει είναι να διαβάσουμε σαν τρελοί 2 χρόνια και σε 12 ώρες να κριθεί το μέλλον μας! 

Και τώρα ποιες οι επιλογές 14 χρόνια μετά?
Μη στενοχωριέστε και μην απελπίζεστε που λέγανε και στο ΑΜΑΝ την περασμένη χιλιετία.
Εγώ βρήκα 2 λύσεις και δεν ξέρω τι να πρωτοδιαλέξω:

1. Ηλεκτρικός διακοσμητής

Δεν είναι τυχαίο που ο ηλεκτρικός πίνακας λέγεται πίνακας. Κανονικά θα έπρεπε να είναι ένα έργο τέχνης. Παρατηρήστε την αρμονία των χρωμάτων. Το μπλε του ουδετέρου, την κιτρινοπράσινη γείωση που υποδηλώνει την ανθοφορία της άνοιξης και την ξεραϊλα του φθινόπωρου, το μαύρο και το κόκκινο που θυμίζουν ρουλέτα (ενίοτε και ρώσικη ρουλέτα αν τα βάλεις ανάποδα...).
Χρώμα, αρμονία, σχεδιασμός.
Εσύ πήρες ηλεκτρικό διακοσμητή για τους πινακές σου?

2. Μικρογεωγράφος:

Το χωράφι σου γέμισε νερά? Όχι φίλε αγρότη. Δεν είναι απλά νερά. Είναι μικροθάλασσες και τα χώματα που περικλείουν είναι μία νέα μικρονησία μικρότερη και από εκείνη του ειρηνικού ωκεανού.
Αναλαμβάνουμε χαρτογράφηση και ονοματοδοσία όλων αυτών των προσωρινών νησιών και θαλασσών.
Δεν το είχες σκεφτεί μέχρι τώρα αλλά σίγουρα θες να σε παίρνουν τηλέφωνο ενώ είσαι στο χωράφι και να τους λες: έλα φίλε είμαι στον Αγροτικό ωκεανό, τώρα πλησιάζω στο Ηλιονήσι! Δε θες? Ε τότε είσαι μηχανολόγος!

Μείον

Τοπία θολωμένα

Φύλλα παγωμένα

Αν πας σπίτι μου πάρε με κι εμένα...

Τι να βγάλεις του αντίου βαλεγδύνου

Βγάλε μια φωτογραφία το διπλό ουράνιο τόξο

Βγάλε τον ήλιο ή το φεγγάρι ή ό,τι είναι αυτό που σπάει το φράγμα της ομίχλης

Βγάλε το κόκκινο φουστάνι εκείνο που σε κάνει να μοιάζεις πυρκαγιά
γιατί καίγομαι καίγομαι ρίξε κι άλλο λάδι στη φωτιά
έτσι κι αλλιώς για πυροσβεστήρα πήρα κλήση 80 ευρώ
και χορεύω χορεύω με εμένα τα έχω βάλει και χορεύω
στη λάσπη, στο λούνι, στο τσαμούρικο μαυρόι. (εκεί που χάθηκε το κλαρκ...)
Τώρα θα φύγω ταξίδι ωραίο σαν ψέμα γιατί είναι τα μπαρ και τα ξενύχτια
είναι τα ίδια γνωστά παραμύθια που πουλώ της οκάς
γιατί τόσες φορές που έχουν πει Πασχαλίδη στο τέλος θα το πιστέψω.
Δεν πιστεύω σε αγάπες και έρωτες
δεν πιστεύω σε βαλεντινογιορτές
δεν πιστεύω πως θα πάρουμε ρεύμα
η επιστροφή στο γραφείο μου φαίνεται σαν ψέμα! Ώπα!

Οι αναποδιές γεννάνε διασκευές

 Οι αναποδιές:

Οι διασκευές:

Αχ το bobcat που χώθηκε στη λάσπη
αχ το κλαρκ, το κλαρκ που χώθηκε στη λάσπη

Αχ το μαυρόι, το μαυρόι που λούνιασε
καταραμένο μαυρόι
ο κλαρκ, το κλαρκ που χώθηκε στη λάσπη

 Η γαλότσα, η γαλότσα μου κόλλησε, κολλημένη γαλότσα
ερπύστριες, ερπύστριες που βουλιάξατε
μέσα στο τσαμούρι.

Σβέρκε μου, σβέρκε μου που καίγεσαι
στον κίτρινο ήλιο
το bobcat, το bobcat που χώθηκε στη λάσπη
το κλαρκ, το κλαρκ που χώθηκε στο λούνι.

Λεξικό: 
κλαρκ/bobcat: το μηχάνημα της φωτογραφίας
Μαυρόι: το μαυρόχωμα της φωτογραφίας
λούνι: λάσπη γλιτσερή
τσαμούρι: λάσπη στα ποντιακά

Α κατ ανοησίες

 1. Η συναυλία
-Χτες πήγαμε και είδαμε τους Clutch!
-Ποιούς τους Clash?
-Τους Clutch ρε!
-Έχεις κλας?
-Χαχαχαχα
-Καλά ρε παίζουν ακόμα? Δεν έχει πεθάνει ο Strummer?
- Ο ντράμερ?
- Όχι ρε ο κιθαρίστας ο Strummer!
- Ο κιθαρίστας ή ο ντράμερ ρε μαλάκα τι μου λες?

2. Ο καφές
 (στο πρωινό του ξενοδοχείου)
-Ένα γερμανικό.
-Πώς έιπατε?
-Ένα γερμανικό!
-Γαλλικό εννοείτε?
-Όχι γερμανικό!
-Δεν έχουμε τέτοιο πράγμα εδώ πέρα να σας βάλω ένα καφέ φίλτρου?
-Ένα νες σκέτο αχτύπητο θέλω?
-Α καραβίσιο θέλετε? Γιατί δεν το λέτε τόση ώρα?
(αφού εδώ δεν έχει θάλασσα τι καραβίσιο και μαλακίες???)

3. Ο Βόσνιος νταλικέρης
-Γιου γκόου ράουντ καμ γουιθ δε μπακ οκ?
-Γκόρα?
-Τι γκόρα και μαλακίες? (Ακατάληπτα νοήματα με τα χέρια για το πως θα μανουβράρει)
-Ααα γκόρα γκόρα!
-Γκόρα δε γαμιέται!
(Ε δεν ήταν γκόρα!!)

 4. Το μετεό
(τηλέφωνο από το γραφείο)
-Τι καιρό κάνει εκεί?
-Βρέχει!
-Βρέχει? Δε γίνεται το μετεό λέει βροχές για άυριο σήμερα έχει συννεφιά.
-Εδώ πάντως βρέχει!
-Καλά το μετεό λέει βροχές αύριο οπότε τελειώστε σήμερα που έχει συννεφιά!

5. Στη μάντρα
-Καλημέρα! Τέσσερα τσιμέντα θέλω.
-Άκου να δεις τι συζητάγαμε. Το ήξερες πως τα ελάφια ρίχνουν τα κέρατά τους κάθε χρόνο?
-Ναι. Βιάζομαι λίγο..τέσσ..
-Το είδα στην τελεόραση και δε με πιστεύανε στο καφενείο, μετά πήγα στο γαμπρό μου που έχει ίντερ καφέ και του λέω βάλτο στο ιντερνέτ και έτσι έγινε και μπλα μπλα μπλα
-Εεε τα τσιμέντα..
-Έχεις φάει ελάφι?

6. Τα τσίπουρα με το μπουλντοζιέρη
-Εκείνες τις φουτογραφίες που βγάνεις θα μου τις δώκεις?
-Δεν τις έχω σε χαρτί.
-Α και πώς τις στέλνεις στην Αθήνα κάθε μέρα?
-Με email, internet...
-Α?

Εν κορ: ταξι δυάρα ψχ

Μετά τη μεγάλη επί/από τυχία του προηγούμενου οπτικοακουστικού ντοκουμέντου συνεχίζουμε στο ίδιο μοτίβο αλλά με ελληνικό στίχο.

Ευχαριστώ πάρα πολύ που με τιμήσατε απόψε ελπίζω να κάνω ό,τι...καλύτερο περνάει απ το χέρι μου εξάλλου δε μπορώ να πω μεγάλες κουβέντες πολλές κουβέντες εμείς οι καλλιτέχνες να τραγουδάμε ξέρουμε το μόνο που μπορώ να κάνω για σας είναι να σκύψω με σεβασμό το κεφάλι επειδή και το αξίζετε και το αξίζω. Ευχαριστώ πολύ!
(Βασίλης Τερλέγκας, 1998)

Κατά τα άλλα...λάσπες, τσίπουρα και κατά τύχη χαρντκορ/πανκ βραδιές σε υπεράνω υποψίας μπαρ.

Λάιβ στο αγροτεμάχιο 324: Όαση - θάμα τοίχος

Όαση - θάμα τοίχος

Σήμερα είναι gonna είναι η ημέρα
Ότι είστε θα το ρίξει πίσω σε σας
Μέχρι τώρα θα πρέπει να έχω κατά κάποιο τρόπο
Συνειδητοποίησε τι πρέπει να κάνεις
Δεν πιστεύω ότι οποιοσδήποτε
Αισθάνεται ο τρόπος που κάνω, για σας τώρα

Επιστροφή νικήσει, η λέξη ήταν στο δρόμο
Το γεγονός ότι η φωτιά στην καρδιά σας είναι έξω
Είμαι βέβαιος ότι έχετε ακούσει όλα πριν
Αλλά ποτέ δεν είχε πραγματικά μια αμφιβολία
Δεν πιστεύω ότι οποιοσδήποτε
Αισθάνεται ο τρόπος που κάνω για σας τώρα

Και όλοι οι δρόμοι που έχουμε να περπατήσει περιέλιξης
Και όλα τα φώτα που μας οδηγούν εκεί που τυφλώνει
Υπάρχουν πολλά πράγματα που
Θα ήθελα να σας πω, αλλά δεν ξέρω πώς
Επειδή ίσως, θα είσαι αυτός που με σώζει
Και μετά από όλα, είστε θάμα τοίχος μου.

 
Ευχαριστούμε πολύ καληνύχτα σας!

Κάπου ανάμεσα στα παγωμένα πρωινά, το τρέξιμο μέσα στη λάσπη, το μπάνιο που σε κάνει λάσπη και το χτύπημα της πόρτας για το βραδυνό και μοναδικό γεύμα άλλης μιας ημέρας στο αγροτεμάχιο 165

Γκαρσόν λεκιάστηκα!

Δεν κάνει και ζέστη...

Βρείτε τι είναι η μόρσα και φέρτε τη πίσω!

Για όσους κοιτάνε και γύρω τους όσο κουρασμένοι και πιεσμένοι και αν είναι.  (happypepper).

Βρείτε τη σημασία της φράσης:
-Πόσο κάνουν τα τσίπουρα?
-Καθαρά είναι!

Οδηγώ την "κούρσα" του μπουλντοζιέρη που έχει φορτώσει το μηχάνημα στο φορτηγό, για να την πάρει να γυρίσει στο χωριό μόλις αφήσει το μηχάνημα.
Την αφήνω έξω από το χωράφι με αλάρμ.
Μπαίνει μέσα και φεύγει.
Μπαίνω στο αμάξι μου και φεύγω και εγώ μετά από 5 λεπτά.
Δυο στροφές μετά τον βλέπω σταματημένο με αλάρμ αναμμένα να έχει βγει έξω και να μου κάνει νόημα να σταματήσω.
Σταματάω.
-Έλα ρε τι έγινε?
-Για πες μου ρε παιδί πώς κλείνουν αυτά τα διαόλια?
(Εννοούσε τα αλάρμ...)

Έχω τον ίδιο θεούλη μέσα στο αυτοκίνητο και τον πάω πάλι να πάρει την "κούρσα του". Περνάμε έξω από μια εκκλησία και βλέπουμε μια γυναίκα να βγαίνει και να μιλάει στο κινητό.
-Τώρα αυτή το καντήλι ήρθε να ανάψει ή να πάρει τηλέφωνο γαμώ την παναϊα τς? Του διαόλου όλες!

Εκ δρομείς σε ταλαι πωρία

Ξυπνάω νύχτα για να φτάσω στο σημείο συνάντησης στην ώρα μου.
Στο σπίτι κάνει κρύο, στο αμάξι κάνει φουτζίτσου, στην Κηφισιά κάνει ψόφο.
Ένα αυτοκίνητο έρχεται και παραλαμβάνει ένα κουκουλοφόρο 10 λεπτά μετά το ραντεβού, γιατί λέει ο οδηγός πήγε να βάλει βενζίνη και πατώντας το κουμπί να ανοίξει την τάπα, αυτό πετάχτηκε κάπου κάτω από το κάθισμά του και το έψαχνε 10 λεπτά.
Πειστική δικαιολογία και αν δεν είναι η καλή πίστη βοηθά στη συνεργασία των ανθρώπων. Αυτό βέβαια δεν το ήξερε η καθηγήτρια που μας έκανε οικιακή οικονομία στο γυμνάσιο και όταν μια φορά της είχα πει πως το τετράδιο με τα κολάζ μου είχε πέσει στον υπόνομο μου έδωσε ωριαία αποβολή γιατί την κορόιδευα λέει.

Το ταξίδι για το γνωστό μέρος ήταν σύντομο γιατί:
α) τρέχαμε
β) τον πήρα λίγο στο πίσω κάθισμα
γ) το σύμπαν συρρικνώνεται τελικά αντί να διαστέλλεται

Τι έιδαμε?

Ουράνια τόξα.

Πρόβατα (κάπου στο βάθος είναι αλήθεια λέω, δεν μπόρεσα να πάω πιο κοντά γιατί μας κυνηγήσανε λίγο τα τσοπανόσκυλα).

Λάσπη, λάσπη, λάσπη. Και ατυχείς εμπνέυσεις.

-Δεν πάμε και από αυτόν τον χωματόδρομο να δούμε αν βγάζει πιο σύντομα στην άσφαλτο?
-Έχει πολλή λάσπη μήπως κολλήσουμε...
-Μη φοβάστε! Έχω βάλει το φορτηγάκι στο 4x4 το αργό. Πάει σαν κάρο αλλά δεν κολλάει πουθενά!
(10 δευτερόλεπτα αργότερα είχαμε κολλήσει.)

Μετά από 10 λεπτά άκαρπων προπαθειών και τσάμπα ιδρώτα αποφασίσαμε να πάμε στο χωριό (το ξακουστό Silver Village) με τα πόδια να βρούμε ένα τρακτέρ μεσημεριάτικα για να μας τραβήξει.
Πού ήταν το χωριό? Φαίνεται στη φωτογραφία. Τι? Δε φαίνεται καλά? Μήπως επειδή ήταν λίγο μακριά? Μήπως μας πήρε μια ώρα περπάτημα μέσα στη λάσπη να φτάσουμε?
Τουλάχιστον βρήκαμε τρακτέρ, πήραμε και τσίπουρα (από 2 παραγωγούς για να κάνουμε συγκριτικό τεστ), ήπιαμε και τσίπουρα (μερικά καραφάκια δειγματολειπτικά έτσι να ξέρουμε τι αγοράζουμε), φάγαμε και κάτι ελαφρύ να μη μας κόψει το τσίπρο (λουκάνικα και κεφτεδάκια), γνωρίσαμε και κόσμο (ντόπιους Silvervillageιώτες).
Στο γυρισμό αποφασίσαμε να φάμε και κάτι μη μας κόψει το τσίπρο. Φάγαμε κάπου στη μέση του πουθενά, σε ένα μαγαζί με πλαστικά τραπέζια και πίστα στην άκρη. Εκεί είχαμε μια διαφωνία για το αν πρέπει να γυρίσουμε ή να κάτσουμε ως το βράδυ να ακούσουμε την οικογένεια Πετεινού να τραγουδάει στην πίστα.
Γιατί δεν έβγαλα φωτογραφία αυτή την υπέροχη αφίσα των Πετεινών?
Γιατί χαρίζεται κινητό Nokia ελαφρώς (κακο)μεταχειρισμένο με φωτογραφική που αποθηκεύει μία στις δύο φωτογραφίες ως κατεστραμμένο αρχείο.

Ο γυρισμός ήταν πιο σύντομος από τον πηγαιμό γιατί
α) τρέχαμε ακόμα πιο πολύ
β) η σχετικότητα του χρόνου αυξάνεται ανάλογα με την κατανάλωση τσίπουρου
γ) τραγουδούσαμε παλιά καλά λαϊκά (οργανικά, ντόπια, παραγωγής μας χωρίς πληκτροφάρμακα και beatοενέσεις).

Ήταν άλλη μια μέρα στη δουλειά γιατί για ένα κομμάτι ψωμί πρέπει να αντέξεις πολλά.

Το πάρτυ

Το πάρτυ
Σόρρυ μωρό μου αν στο χάλασα το αποψινό σου παρτάκι
μα είναι που δεν είχε η ΔΕΗ διακόπτη αποκοπής...
ποιός άραγε χαλάει τις πιο ωραίες σας στιγμές
ποιός τάχα τα σχεδιάζει και ποιος φοβάται πως τα πάνελ θα χουνε σκιές

Δεν έχει τέλος
Σκέφτομαι πως το χωράφι που γυρνάω τόσους μήνες
δεν υπάρχει σε κανένα χάρτη...
ποιος είναι ο γκέκας πως λασπώνει το μαυρόι
ποια είν η μοίρα μου μπας και είναι σκάρτη

Ό,τι κι αν γίνει
Εδώ που είμαι ξέρεις παγιδεύτηκα σε μία πόλη
το φως σου δεν παίρνουνε τα πάνελ μου
εδώ που είμαι ξέρεις με έχει φάει η σκόνη
κι οι κραυγές μου πνίγονται στο τσίπουροοο

Θερμογραφία
Θερμογράφε όλη την τέχνη σου να βάλεις
τη θερμοκρασία μου έγχρωμη να βγάλεις
γιατί η μύτη μου να είναι τόσο κρύα
μήπως γιατί εδώ πάνω θα μας φαν τα κρύα?

Υ.Γ.: Τελειώνουμε έγραφα στο προηγούμενο? Επιστροφές καταστροφές έχω για σένα κάνει πολλές γράφω τώρα!

Car the cha diaries: 02/11-09/11

Όταν έπιαναν τα κρύα φεύγανε οι γερανοί. Ταξιδεύανε για νότια κάπου προς την Αφρική. 

Όταν έπιαναν τα κρύα τις μύγες τις έπιανε το ένστικτο της επιβίωσης = γαμιόντανε όχι γαμιόντουνο λάθος  γαμιόσαντε όχι όχι εγαμιόσαντο τς τς τς γαμιόντουσαν λέει η γραμματική. Ό,τι και να έκαναν εγώ δεν τις σκότωσα...

 Όταν έπιαναν τα κρύα βγαίνανε και μανιτάρια. Όσο και αν εψαξα όμως δεν είδα τα στρουμφάκια. Καλά δεν τα έβαζε παλιά το STAR?

Σακούλα-σουβενίρ από τα μέρη. Γιατί εκεί είναι καραγκούνηδες δεν είναι ούτε βλάχοι ούτε τυριά ούτε αυστριακοί. Το μάθαμε κι αυτό. Μπορώ να πάω σπίτι μου τώρα?

 
Η ηδονή του να κάνεις πράγματα απαγορευμένα που κανονικά θα σε σκότωναν. Σαν να πέφτεις από γέφυρα δεμένος με σχοινί μπάτζι τζάμπινκ, σαν να πιάνεις έναν αγωγό μέσης τάσης με 20000 βόλτ με ανοιχτή την ασφάλεια, σαν το ανέκδοτο με το λαγό και την πέτρα...

Λέξεις που έμαθα σήμερα:
τσαουνίζω = φωνάζω
έκαμες πουλέ? = έκανες σεξ?
μαυρόι = το μαυρόχωμα
γομάρι = το γαϊδούρι (ντροπή αυτό έπρεπε να το ξέρω από καιρό!)
Μπέηκα ζεις = ζεις σα μπέης, αρχοντικά κι έτσι
κιφτίδς μιζμί = κεφτέδες με σάλτσα

Υ.Γ.: Τελειώνουμε...

Car the cha diaries 29/10-01/11

Εφη γαμε βερμουδα
Θασο' έρθω με παλ το
χρωμα μολυβί του ρανού
Καιτη κουβερ τα χάνω στο σκοτάδι

Βρ' έχει ο καιρός γυρη σματα
από το κρύο στο ζεστό
ουρά νιο το ξόβγαλε
και ρενα σεχ αρω.

Μας το ράντζες το χω ράφι
για φωτο βόλτα ή καις έγκατα στάσεις
από γοήτευση και μη δεν ή κακί νιτρα
σε ωδη (η)γεί στην εκ ρηξη.

Και μετά τη βροχή βγαίνουν οι βατραχοι..

Car the cha diaries 24/10-28/10

Θρίλερ νο3: Αραχνοφοβία

Τα μετεωρολογικά μυστικά της εβδομάδας: 
1)  Όταν οι αράχνες απλώνουν ιστό θα βρέξει.
2)  Όταν ανταριάζει ο Δομοκός θα βρέξει.
3)  Τη βροχή τη φέρνει ο Λίβας (ο νοτιάς ντε!)
4) Όταν κοάζουν οι βάτραχοι μεσημεριάτικα θα βρέξει.
Ε δεν έβρεξε!

Το πιο τρομακτικό είναι ότι δεν έμαθα καινούργιες λέξεις αυτή τη φορά.
-Σταματήστε τα έργα θέλω να κατέβω! (Στην Αθήνα)
-Κατέβηκα και το γιόρτασα (ίσως να βοήθησε και το όνομά μου).
-Σεξκουράστηκα.
-Κέρδισα μια ώρα ύπνο.
-Και τώρα πάλι βαλίτσα με φθινοπωριάτικα = παραπάνω βάρος.


Βόνυς: Η μουσική ανακάλυψη της εβδομάδας: πολύ μπροστά...

Car the cha diaries 20/10-23/10

Η Ομίχλη

Μετά το θρίλερ με τα ζουζούνια αλά χ-φίλες (βλ. προηγούμενο ποστ) είδαμε στις οθόνες μας την Ομίχλη, ένα μυθιστόρημα του μάστορα του τρόμου Στέφανου Βασιλιά, να παίρνει σάρκα και οστά.

Εναέρια τέχνη (made by Panikas)

Ο γνωστός πια γλύπτης αφού εκσυγχρονίστηκε και γράφεται πια με λατινικούς χαρακτήρες (μια θυσία που έπρεπε να κάνει για χάρη της διεθνούς καριέρας) μας παρουσιάζει τον "δάκρυσμένο έξω γήινο":

Η επιτηδευμένη μη-απεικόνιση των μισών χαρακτηριστικών του εξωγήινου προσώπου (δύο απλές τρύπες στη θέση του στόματος και της μύτης) υπερτονίζει το μέγεθος των μελαγχολικών ματιών-προβολέων από τους οποίους τρέχει το δάκρυ κορόμηλο καλώδιο.
Η αληθοφάνεια του έργου έχει δημιουργήσει έναν ακόμα αγροτικό μύθο: πως οι γύφτοι προσπαθούν επίτηδες να στενοχωρούν τους κακόμοιρους τους προβολείς για να τους κάνουν να κλάψουν τα καλώδια, τα οποία μαζεύουν και καίνε για να πουλήσουν τα πολύτιμα χαλκοδάκρυα.
Ο αριστερός προβολέας-μάτι επίσης είναι λίγο αλλοίθωρος, πράγμα που αναμένεται να εξεγείρει το συντηρητικό άτεχνο κοινό των αφεντικών, τα οποία αναμένεται να ζητήσουν τη διόρθωσή του.


Τρελό γουικέντ στου Μπέρνι Ρενεγκέιντ:

Όχι τη σειρά που ήτανε ο άλλος ο κυνηγός κεφαλών ο ινδιάνος ο τρελός μαζί με τον όλα τα σφάζω όλα τα καταφέρνω και δεν κάθομαι και σε καμία γκόμινα γιατί είμαι ο Λούκυ Λουκ Ρίνο Ρέινς, όχι. Το μαγαζί.
Ναι υπάρχει το ροκ και εδώ.
Ναι υπάρχει τοπική Underground σκηνή και εδώ.
Ναι με χαρά σας παρουσιάζω 3 συγκροτήματα για όλα τα γούστα (μου) που γνώρισα.
1)  Post rock
2)  Alternative grunge
3) Ακουστικο grunge
Γενικώς βρήκε ο γύφτος τη γενιά του κι αναγάλιασε η καρδιά του!

Λέξεις που έμαθα σήμερα:

μπουρμπουτσίνα ή σκανταλήθρα = η φωτιά που πιάνουν τα ξερόχορτα - ξέρεις με πολύ καπνό και τέτοια
βγέκα = προστακτική του βγες

Και μπόνους νέες παροιμίες:

1) Οι πολλές οι μαμές δεν το βγάζουν το παιδί (κάτι σαν τα πολλά τα κοκόρια που όταν λαλάνε μαζί δεν ξημερώνει - ίσως γιατί η σκηνή εκτυλίσσεται σε ένα σουηδικό κοτέτσι στις 21 Δεκεμβρίου...)

2) Ή το σαμάρι κόντυνε ή το φαϊδούρι χόντρυνε ( το γαϊδούρι εννοώ...ή μήπως το είπα σωστά?)

3) Καλόγερους ξύριζε και είναι κουρασμένος

Car the cha diaries 15/10-19/10

Εβδομάδα μοναχική και διδακτική...

Μόνος στο εργο(α)τάξιο...μόνος???

Όχι ακριβώς...ο βλογημένος βλογιοκομμένος αυτός τόπος έχει γεμίσει με κάτι μικρά ακακα ζουζουνάκια. Το μόνο κακό που κάνουν είναι ότι είναι άπειρα και αυξάνονται μέρα με τη μέρα (μαθηματικό παράδοξο). Αυξάνονται τόσο πολύ που σε λίγο αν σκοντάψεις και πέσεις στο έδαφος θα σε καταπιούν ζωντανό. Πώς ήταν ένα επεισόδιο στα x-files που κόβαν κάτι ξυλοκόποι δέντρα και βγαίναν κάτι φωσφοριζέ σκνίπες και τους πίναν το άιμα? Κάτι τέτοιο φαντάζομαι...

Μαθήματα βοτανικής: 

Το τριφύλλι ανθίζει και βγάζει αυτό το μωβ λουλούδι. Λογικό άλμα: Άρα η δεύτερη εμφάνιση του Παναθηναϊκού θα έπρεπε να είναι μωβ (αλά Φιορεντίνα κι έτσι!)

Rock n roll electric shock dreams come true:

Έπιασα αυτά τα καφέ πραματάκια (μονωτές λέγονται) που έβλεπα τόσα χρόνια πάνω στις κολώνες της ΔΕΗ και αναρωτιόμουν πώς να είναι. Ε κεραμικά είναι, σαν πήλινα τασάκια γυαλιστερά. Λογικό θα μου πεις αφού τα κεραμικά είναι μονωτές.

Μονάδες μέτρησης που έμαθα σήμερα: 
1) Το γόνα
Το γόνα ισούται με την απόσταση από το παπούτσι μέχρι.... (μαντέψτε μέχρι πού και κερδίστε ένα ηλεκτρονικό γονάμετρο)
Παράδειγμα: Πέρσι έριξε ένα γόνα χιόνι.

2) Το σκορ
Το σκορ προσδιορίζει την ποιότητα του σουβλακίου μέσω της αναλογίας κρέατος - ξυγκιού
Παράδειγμα:
-Πώς ήταν το σουβλάκι?
-3-1.
-Δηλαδή?
-3 κρέατα 1 πάχος (βλ παρακάτω).


Λέξεις που έμαθα σήμερα:
σαρίστηκα = τσακίστηκα
τα νάυλα = ο πληθυντικό του νάυλον
πάχη = τα ξύγκια στο κρέας
μηδική = τριφύλλι (Αν ακούσω να τραγουδάνε στη θύρα 13 "Μηδικάρα σ αγαπώωω" ορκίζομαι να σταματήσω να βλέπω ποδόσφαιρο!)

Car the cha diaries: 10/10-14/10

Τα νέα:

1) When we two parted
2) 66

Και όσο περνάει η ζωή γεμίζει ο Οκτώβρης με επετείους σχέσεων και χωρισμών και φαίνεται περιέργο αλλά είναι περίοδος ζυγίσματος και υπολογισμών (?!) γι' αυτό και ο Οκτώβρης είναι ο μήνας του ζυγού (του ζωδίου όπως και ο Φλεβάρης είναι ο μήνας του τριωδίου - και κατ' επέκταση ακατάλληλος για τάβλι μιας και αντί για ντόρτια φέρνεις όλη την ώρα τριόδυο...). Κουράγιο και μπύρες εσείς  - αγκαλιά εμείς, σε πιάνω με γάντζους για να μην πέσεις και τσακιστείς (ή για να μην πέσω εγώ) γιατί σε ανέβασα στον έβδομο ουρανό και δεν έχουμε αλεξίπτωτα εδώ. Έχουμε μόνο ένα αερόστατο με ήλιο που το λένε Ήλιο και ταξιδεύει προς τον ήλιο. Και όσο πλησιάζει στον ήλιο αυξάνεται η θερμοκρασία, πετάμε τα ρούχα μας και μένουμε γυμνοί. Η διαπίστωση αυτή προκαλεί επισκίαση των υπόλοιπων γεγονότων, εμείς μιλάμε με γεγονότα λέμε την πραγματικότητα, πίνοντας τσίπρα και τρώγοντας ψάρια (τόσα ψάρια ούτε σε νησί το καλοκαίρι δεν έχω φάει...).

Η κραυγή του Πανίκα Νο2:

Μετά την ανέλπιστη επιτυχία του με την πρώτη κραυγή ο πόντιος ηλεκτρολόγος ξαναχτυπά το καλλιτεχνικό κατεστημένο αυτή τη φορά χωρίς κομπρεσέρ. Παρά την εμμονή του στο ίδιο θέμα καταφέρνει να δώσει μια άλλη διάσταση στο έργο του εκλεπτύνοντας μεν τα χαρακτηριστικά της μούσας του διατηρώντας δε το βάθος και την ένταση της απεικονιζόμενης απόγνωσης.

Λέξεις που έμαθα σήμερα: 
λιβακώθηκα = έσκασα από τη ζέστη
ντιζέζ = καμπαρετζού (και μαθήματα πολιτισμού στο εργοτάξιο!)
τραγουδόνερο= τσίπουρο
σώσε = τελείωνε (π.χ. άντε σώσε με τις μαλακίες και έλα να δουλέψουμε)

Γλωσσέματα μπέρδας:
-Μου στοίχισε ο μπούφος αηδόνι.
-Τι ασπρόμαυρη μπλούζα είναι αυτή ρε? Σαν τη ζέρβα είσαι!
-Τα θηλυκά λιοντάρια πώς τα λένε? Λύαινες!
- Έχει μαζευτεί όλο το φαν καντέ στη Ρεάλ.

Car the cha diaries: 05/10-09/10

Σκέψεις δια/επί σκέψεις:

Δουλειά Σαββατοκύριακο
επιτέλους δίκλινο για δύο
τσίπουρα στον πεζόδρομο
και ψάρια μες στον κάμπο

Ηλιολουσμένη Κυριακή
κοπάνα απ το σχολείο
αντί για μάθημα εκδρομή
και κρέατα από λίμνη

Λυπημένη Δευτέρα 
η καλύτερη μέρα
όταν έρθω πριν το βράδυ,
για να σε εκπλήξω πάλι 

Η τέταρτη Τρίτη
ύπουλη συννεφιά
ηλιοκαμμένη μύτη
το τρένο έφυγε δεν πάω σπίτι. 

Κάτι που αξίζει να θυμάμαι από δω πάνω:

 
Υπεραστικοί μύθοι:

1) Η προέλευση της νυφίτσας:
Κάθε έβδομη γενιά τα ποντίκια γεννάνε νυφίτσες.

2) Η υλική υπόσταση του κεραυνού:
Αν πας σαράντα μέρες μετά στο σημείο που είχε χτυπήσει κεραυνός, τότε θα δεις μια άσπρη πύρινη μπάλα να αιωρείται

3) Μετεωρολογία:
Όταν τα σύννεφα είναι σαν προβατάκια στον ουρανό τότε θα βρέξει σύντομα

4) Και φυσικά δεν ξεχνάμε τους σκαντζόχοιρους!

Λέξεις που έμαθα σήμερα: 

βαζούρα = βαβούρα
αβάντσο = επιπλέον
τροχίστηκα = ξύστηκα
κομπίνα = η μηχανή που μαζεύει βαμβάκι

(Το τραγούδι της ημέρας) Οκτώβρης, γερμανικό πανκ για την κερά-μέρκελ, ακατανόητοι μα και ευπρόσδεκτοι στίχοι σαν τις μέρες μας.  

Car the cha diaries: 02/10-04/10

Το ποστ αυτό είναι αφιερωμένο στην τέχνη.

Η κραυγή του Πανίκα:

Μετά την κραυγή του Munch που δε μπορεί όλο και κάπου θα την έχετε πετύχει, σας παρουσιάζω σε παγκόσμια αποκλειστικότητα την κραυγή του Πανίκα. Ο Πόντιος καλλιτέχνης-περφόρμερ χρησιμοποίησε ένα τσιμεντένιο φρεάτιο για καμβά και με τη δύναμη και τη λεπτότητα του κομπρεσέρ του κατάφερε να αποτυπώσει τις αποχρώσεις της απελπισίας που κατακλύζουν καθημερινά το εργοτάξιο σαν πυρηνικό ηλιοβασίλεμα.

Το εργοτάξιο που τείνει να γίνει το νέο χοτ σποτ των απανταχού καλλιτεχνικών κύκλων με νέες αφίξεις κάθε μέρα:

Καλλιτεχνικό γυμνό:

Απεικόνιση ενός κλασσικού παραδείγματος στολισμού της νταλίκας. Στην προκειμένη περίπτωση παρατηρούμε τα γούστα της βουλγάρικης παλαιάς σχολής νταλικέρηδων (55 ετών και άνω).

Μούζικα:

Κανονικά θα έπρεπε να βάλω κρητικά αλλά αυτό το tecnos 95 μου θύμισε το 1995 που μου είχαν κάνει δώρο ένα σιντί τέκνο. Τους 2 Unlimited τους θυμάται κανείς? No limit σας λέει κάτι? Τα μπούτια της γκόμινας έστω?

Η μέρα φεύγει (μαζί της και οι άπειρες μύγες)...

...οι σκνίπες έρχονται! Έρχονται κατά χιλιάδες και μας θυμίζουν ότι πρέπει να φεύγουμε σιγά σιγά να πάμε στο ξενοδοχείο να κοιμηθούμε.

Λέξεις που έμαθα σήμερα: 
συννεφόκαμα = συννεφιά με κουφόβραση
περίλαβα ευχαρίστηση = πήρα ευχαρίστηση
(σαν λίγες να είναι...ή δε μιλάω πολύ ή γίνομαι κι εγώ ένας από αυτούς?!)

Car the cha diaries: 27/9-01/10

Καλό μήνα! Αρχίζουμε με δωδεκάωρο και ξεφόρτωμα 10 φορτηγών έτσι για να πάει καλά ο μήνας...
Συνεχίζουμε με βολογραφίες:

Ο δάσκαλος...

Προσοχή στα σκόρδα και στη σημαία της Χιλής (?!) 

Υποψήφιοι πρίγκιπες:

Τρέχτε  α) κορίτσια! 
             β) βάζελοι!

 Τοπική κουζίνα:

Λουκάνικο τίγκα στο λίπος τηγανισμένο σε τίγκα λάδι = τουλάχιστον ατυχής αν όχι επικίνδυνη επιλογή για μεσημεριανό στους 30 βαθμούς κελσίου...
Είναι βέβαια άλλη μία απόδειξη πως οι εσκιμώοι είναι κι αυτοί έλληνες και πως οι γεμάτες λιπαρά συνταγές τους είναι κλεμμένες!

Λέξεις που έμαθα σήμερα:
σκαπίνια = γουρουνοτσάρουχα
αυτός πέθαν απ το πολύ το πιι = από το πολύ ποτό
λάμωσα = κόλλησα στη λάσπη
λούνι (τουνς?) = η ποταμίσια λάσπη
κολέγας = συνάδελφος
αν είχα λεφτά θα έπαιρνα γαλιά = γαλοπούλες (παίζει να ήτανε καλή επένδυση κάποτε? το ενδεχόμενο αυτό πρέπει να εξεταστεί...)

Car the Cha diaries: 23-26/9

Σταθερό ωράριο 8-8 στο πανεπιστήμιο της ζωής.  Η γνώση θέλει θυσίες. Τι έμαθα αυτές τις μέρες?

Οι τράγοι φέρνουν γρουσουζιά

-Φτου ρε πούστη τράγος!
-Και?
-Γρουσουζιά!
(ντριν ντριν - απαρχαιωμένος τρόπος να περιγράψεις ήχο τηλεφώνου, εκτός αν έχεις ακόμα τηλέφωνο που πρέπει να γυρίσεις τα νούμερα με τη ροδέλα για να σχηματίσεις τον αριθμό) 
-Ποιός είναι τέτοια ώρα?
-Φτου! Το αφεντικό! 

 Οι μπάτσοι πουλάνε την ηρωίνη τα ημερολόγια

Μπαίνει αυτοκίνητο μέσα στο χωράφι. Μάυρο. Με δύο τύπους γύρω στα πενήντα. Μυστήριοι. Μαύρα γυαλιά, ύφος και τα λοιπά. Πάει το αφεντικό φουριόζος να τους την πει που μπήκαν στο χωράφι.
-Γεια σας ακούστε δεν κάνει να πατάτ...
-Από την ασφάλεια είμαστε λέει ο μαυρογυαλιάς επιδεικνύοντας την ταυτότητά του αλά Τζέμις Μποντ.
-...(πάγωμα αφεντικού) Ξέρεις εκείνο το πάγωμα όταν ακούς για ασφάλεια και σκέφτεσαι ότι τελικά σε πιάσανε για εκείνο το σιντί που είχες κλέψει στο παζάρι δίσκων στο Ρόδον το 1998.
-Πώς πάνε εδώ τα έργα?
-Εεε καλά...
-Ήρθαμε και άλλη φορά αλλά δε σας βρήκαμε οπότε περάσαμε και σήμερα. (κάποιος είναι ρουφιάνος μέσα στο έργο ή μου φαίνεται?)
-Τι θα θέλατε?
-Μην ανησυχείτε για καλό ήρθαμε. Πουλάμε κάποια ημερολόγια θα μας στηρίξετε κι εσείς?
-Ναι βεβαίως! (θριαμβευτικό ύφος του στυλ φτηνά τη γλιτώσαμε)
-Πάρτε καμιά εικοσαριά λέει ο ασφαλίτης και βγάζει ένα πάκο.
-Πόσο κάνουν?
-20 ευρώ το ένα!
-Ρε παιδιά δεν έχω τόσα λεφτά πάνω μου! 
-Ε πάρτε δέκα τότε (απειλητικά σε φάση δεν πέφτω παρακάτω και χάρη σου κάνουμε μην ξεχνάς ποιοί έιμαστε.)
Ε τα πήρε:

Η πρώτη εμπειρία μάστορα με αντιηλιακό

-Ρε έχεις λίγο από αυτό το αντιηλιακό που βάζεις? Καίνε τα μούτρα μου να πούμε.
-Ναι έλα πάρε.
Μετά από 2 λεπτά γυρίζω και τον βλέπω να έχει πασαλείψει το πρόσωπό του ολόκληρο με ένα παχύ στρώμα αντιηλιακού λες και ήταν αφρός ξυρίσματος.
-Τι έκανες εκεί ρε? Αντιηλιακό είναι όχι αφρός ξυρίσματος!
-Γιατί δε θα απορροφηθεί?
-Θα απορροφηθεί...σε κανα μήνα!

Η βοσκή

-Έχω ακούσει για μια ταβέρνα εδώ γύρω που έχει δικά του κρέατα αυτός και κυνήγι και τέτοια και πας και τρως και γύρω σου βόσκουν ελαφάκια...να πάμε καμιά φορά
-Γιατί θες να βοσκήσεις κι εσύ?

Λέξεις που έμαθα σήμερα:

αγανάδα = δίψα (συνώνυμο: αντράλα)
καθρεφτάκια = τα φωτοβολταϊκά
δεν ξέρεις τι παένει στον κώλο του αλλουνού = δεν ξέρεις τι προβλήματα έχει ο άλλος
άμα έβαψε το χώμα δε δουλεύεται = όταν στεγνώσει το χώμα

Το γλώσσεμα της μπέρδας:

- Άσε τώρα που μας βάλανε και στο ΝΔΤ....
-Από τι είναι το κομπολόι? Από μπαχάρι?
-Είχα μια δίδυμη αδερφή αλλά πέθανε στη γέννα από λούρο.