Ήρθαν οι Άγγλοι και μας έφεραν και τις συνήθειές τους

Ήρθαν οι Άγγλοι και μας έφεραν και τις συνήθειές τους.
7 το απόγευμα πάω να τον βρω στην καφετέρια με τους φίλους του και πριν προλάβω να αρχίσω τις χαιρετούρες να σου η γκαρσόνα με ένα μπουκάλι ουίσκι.
Δε βαριέσαι, τα είπαμε, τα ήπιαμε, τα δίπλα τα παιδάκια που έπιναν το καφεδάκι τους μάλλον τα τρομάξαμε και φύγανε, τα τελευταία σφηνάκια μας χαλάσανε, γι αυτό και φάγαμε σουβλάκια να στρώσουμε πριν την βραδινή έξοδο.

Ήρθαν οι Άγγλοι και μας έφεραν και τις συνήθειές τους.
Έτσι βγήκαμε για βράδυ με ταξί - μεταξύ μας καλά κάναμε γιατί έπιανα τον εαυτό μου να αποκοιμιέται στο πίσω κάθισμα για κλάσματα δευτερολέπτου - μέχρι ο ταρίφας να κάνει την επόμενη σφήνα του αυξάνοντας την αδρεναλίνη μας σε όρια απαγορευτικά για οποιαδήποτε σκέψη ύπνου.
Αφού τη γλιτώσαμε τη ζωούλα μας είπαμε να το γιορτάσουμε στο μπαρ με σφηνάκια.

Ήρθαν οι Άγγλοι και μας έφεραν και τις συνήθειές τους.
Και δεν τους φτάνει μόνο ένα μπαρ το βράδυ. Και εκεί που ήμασταν καλά, τα πίναμε, τα λέγαμε, τα χορεύαμε φύγαμε για να πάμε σε ένα άλλο μπαρ που μπήκαμε σπρώχνοντας, πίναμε σπρώχνοντας, βγήκαμε σπρώχνοντας και μετά στο δρόμο σπρωχνόμασταν έτσι από συνήθεια πια.
Στο τέλος φάγαμε και ένα τοστ για να απορροφήσει το αλκοόλ. Παραδόξως αυτή η απέλπιδη προσπάθεια αποφυγής του χανγκόβερ έπιασε.

 Ήρθαν οι Άγγλοι και μας έφεραν και τις συνήθειές τους.
Γι' αυτό και η επόμενη μέρα ήταν ίδια με την προηγούμενη, μόνο που αντί για απογευματινό ουίσκι είχε μπύρες γιατί είχαμε πιει το προηγούμενο βράδυ και είπαμε να κρατηθούμε.
Επίσης αντί για σουβλάκια φάγαμε πίτσα παραδοσιακή, ελληνική, κατευθείαν βγαλμένη από τα 80s με το λιπαρό το ζαμπόν της, το τριπλό τυρί της, την κρατσανιστή τη ζύμη της γύρω γύρω που δεν την αφήνεις ποτέ αφάγωτη όπως κάνεις στις καινούργιες ξενέρωτες πίτσες (Ρίζα Χουτ, Βρόμα Ρίζα κλπ).

Ήρθαν οι Άγγλοι και μας έφεραν και τις συνήθειές τους
Τον πήγαμε στο αεροδρόμιο, πήρε δρόμο, θα ξανάρθει, θα είμαι εδώ? Προς το παρόν τρώω shortbread cookies chrismtas edition για πρωινό (μπισκοτάκια καμπανούλες, άγιοβασίληδες, αστεράκια και ελατάκια όλα με γεύση γλυκό βούτυρο).

Ρίζα πι

Αν μου απαγόρευες ρητά να μιλάω με μαθηματικά μπορεί να σταματούσα σε κλάσματα δευτερολέπτου ή μπορεί και να έψαχνα να βρω τη ρίζα του προβλήματός σου, ανάλογα με τη διάθεσή μου και αντιστρόφως ανάλογα με τη δική σου.
Αν και μάλλον οι συζητήσεις μου περί μαθηματικών θα αυξάνονται γεωμετρικά σε συνάρτηση με τη δική σου σιωπή, ώσπου το όριο του πηλίκου τους να τείνει στο άπειρο.
Γιατί λες υπερβολές πως μιλάω με μαθηματικές παραβολές και ίσως να φταίνε οι ελλείψεις σου που κάνεις κύκλους γύρω από ζητήματα που εφάπτονται της δικής σου πραγματικότητας.
Λες να μιλάμε φυσικά, είναι στη φύση μας γιατί ο λόγος είναι απόσταση, ταχύτητα επί χρόνος και όσο πιο γρήγορα μιλάς τόσο πιο γρήγορα θα τα πεις. Μα οι λέξεις έχουνε ορμή, μάζα επί ταχύτητα, γι αυτό όσο πιο βαριά είναι τα λόγια σου τόσο πιο αργά να τα λες.
Εγώ όμως μιλάω μαθηματικά γιατί ο λόγος είναι αριθμός είναι ένας λογάριθμος, νεπέριος, δεκαδικός, γενικά ασταμάτητος.
Φυσικά είναι όλα θέμα γωνίας. Οπτικής όχι μαθηματικής. Για να μη λες πως μιλάω με μαθηματικά.
Η οπτική είναι κλάδος της φυσικής: έχει διαθλάσεις, έχει είδωλα, γωνίες και αποστάσεις που όμως απεικονίζονται σε γραφικές παραστάσεις.
Γιατί όλα είναι σε συνάρτηση με όλα, τι είναι η ζωή χωρίς αριθμούς τι είναι οι αριθμοί χωρίς ζωή...

Τι νόημα θα είχε να αφιέρωνα τη ζωή μου ψάχνοντας τη ρίζα του π?
Ότι νοήμα θα είχε αν έβαζα το δάχτυλο στην π-ρίζα.

Το πάρτυ

Το πάρτυ
Σόρρυ μωρό μου αν στο χάλασα το αποψινό σου παρτάκι
μα είναι που δεν είχε η ΔΕΗ διακόπτη αποκοπής...
ποιός άραγε χαλάει τις πιο ωραίες σας στιγμές
ποιός τάχα τα σχεδιάζει και ποιος φοβάται πως τα πάνελ θα χουνε σκιές

Δεν έχει τέλος
Σκέφτομαι πως το χωράφι που γυρνάω τόσους μήνες
δεν υπάρχει σε κανένα χάρτη...
ποιος είναι ο γκέκας πως λασπώνει το μαυρόι
ποια είν η μοίρα μου μπας και είναι σκάρτη

Ό,τι κι αν γίνει
Εδώ που είμαι ξέρεις παγιδεύτηκα σε μία πόλη
το φως σου δεν παίρνουνε τα πάνελ μου
εδώ που είμαι ξέρεις με έχει φάει η σκόνη
κι οι κραυγές μου πνίγονται στο τσίπουροοο

Θερμογραφία
Θερμογράφε όλη την τέχνη σου να βάλεις
τη θερμοκρασία μου έγχρωμη να βγάλεις
γιατί η μύτη μου να είναι τόσο κρύα
μήπως γιατί εδώ πάνω θα μας φαν τα κρύα?

Υ.Γ.: Τελειώνουμε έγραφα στο προηγούμενο? Επιστροφές καταστροφές έχω για σένα κάνει πολλές γράφω τώρα!

Car the cha diaries: 02/11-09/11

Όταν έπιαναν τα κρύα φεύγανε οι γερανοί. Ταξιδεύανε για νότια κάπου προς την Αφρική. 

Όταν έπιαναν τα κρύα τις μύγες τις έπιανε το ένστικτο της επιβίωσης = γαμιόντανε όχι γαμιόντουνο λάθος  γαμιόσαντε όχι όχι εγαμιόσαντο τς τς τς γαμιόντουσαν λέει η γραμματική. Ό,τι και να έκαναν εγώ δεν τις σκότωσα...

 Όταν έπιαναν τα κρύα βγαίνανε και μανιτάρια. Όσο και αν εψαξα όμως δεν είδα τα στρουμφάκια. Καλά δεν τα έβαζε παλιά το STAR?

Σακούλα-σουβενίρ από τα μέρη. Γιατί εκεί είναι καραγκούνηδες δεν είναι ούτε βλάχοι ούτε τυριά ούτε αυστριακοί. Το μάθαμε κι αυτό. Μπορώ να πάω σπίτι μου τώρα?

 
Η ηδονή του να κάνεις πράγματα απαγορευμένα που κανονικά θα σε σκότωναν. Σαν να πέφτεις από γέφυρα δεμένος με σχοινί μπάτζι τζάμπινκ, σαν να πιάνεις έναν αγωγό μέσης τάσης με 20000 βόλτ με ανοιχτή την ασφάλεια, σαν το ανέκδοτο με το λαγό και την πέτρα...

Λέξεις που έμαθα σήμερα:
τσαουνίζω = φωνάζω
έκαμες πουλέ? = έκανες σεξ?
μαυρόι = το μαυρόχωμα
γομάρι = το γαϊδούρι (ντροπή αυτό έπρεπε να το ξέρω από καιρό!)
Μπέηκα ζεις = ζεις σα μπέης, αρχοντικά κι έτσι
κιφτίδς μιζμί = κεφτέδες με σάλτσα

Υ.Γ.: Τελειώνουμε...

Car the cha diaries 29/10-01/11

Εφη γαμε βερμουδα
Θασο' έρθω με παλ το
χρωμα μολυβί του ρανού
Καιτη κουβερ τα χάνω στο σκοτάδι

Βρ' έχει ο καιρός γυρη σματα
από το κρύο στο ζεστό
ουρά νιο το ξόβγαλε
και ρενα σεχ αρω.

Μας το ράντζες το χω ράφι
για φωτο βόλτα ή καις έγκατα στάσεις
από γοήτευση και μη δεν ή κακί νιτρα
σε ωδη (η)γεί στην εκ ρηξη.

Και μετά τη βροχή βγαίνουν οι βατραχοι..