Μεθεόρτιες σκέψεις

1. Την άλλη βδομάδα έχω κανονίσει να βγω με 25 περίπου άτομα να τα πούμε γιατί χαθήκαμε.
Αν βγω με 3 θα θεωρηθεί επιτυχία.

2. Το τηλεφωνικό θεώρημα του καρδιογραφήματος:
Για κάθε απογευματινή ώρα τα τηλέφωνα για ευχές αυξάνονται εκθετικά μεταξύ παρά 10 και και 10 και κατόπιν τείνουν στο μηδέν από τις και 10 ως τις επόμενες παρά 10. Η γραφική παράστασή τους με το χρόνο θυμίζει καρδιογράφημα.

3. Οι τρεις καλύτερες δικαιολογίες για όσους με πήραν σήμερα αντί για χτες:
- Ήθελα να σε πάρω χτες το απόγευμα αλλά μετά έμπλεξα (σαν τον παπά στα βάτα?) και πήγε αργά...
- Είχανε μπλοκάρει τα δίκτυα χτες δεν έπιανα γραμμή με τίποτα! (Μόνο αν με λέγαν Γιάννη θα το πίστευα αυτό)
- Έλα ρε σε ξέχασα τελείως χτες! (και είδα σήμερα στο facebook ότι σου χουν στείλει 500 άτομα χρόνια πολλά)

4. Γιαγιά σε παράκουσα!
Τσάμπα πήγανε τόσες προειδοποιήσεις: Άμα σου δώσουνε καμιά καραμέλα εκεί στα μπαρ που πας να μην τη φας.
Βέβαια δεν έφαγα καραμέλα αλλά τρουφάκι. Ε γιόρταζε η κοπέλα μην την προσβάλλουμε!

5. Συχνά λάθη σε ευχετήρια τηλεφωνήματα:
-Χρόνια πολλά ρε!
-Επίσης!
(Σωστή απάντηση μόνο αν σε παίρνει συνονόματος ή αν σε λένε Βασίλη/Χρήστο/Τάσο/Μαρία οπότε σώζεται η φάση γιατί είναι μέρες ευχων γενικώς!)

-Άντε γεια ρε θα τα πούμε
-Ευχαριστώ! Γεια!
(Εδώ έχεις βάλει αυτόματο πιλότο και λες ευχαριστώ με τη λογική ότι ο άλλος σου λέει στο τέλος του τηλεφωνήματος "Χρόνια πολλά και πάλι")

-Και τι θα κάνεις σήμερα για να το γιορτάσεις?
-(εδώ ότι και να απαντήσεις ίσως αποδειχτεί λάθος!!!)

Γκάλοπ: Προεόρτιο άγχος

Στο σχολείο παρακαλούσα να πέσει η γιορτή μου Σαββατοκύριακο για να μην αναγκαστώ να πάω γλυκά στην τάξη. Αισθανόμουν πραγματικά γελοίος να πηγαίνω σχολείο κρατώντας την τσάντα με τα γλυκά στο χέρι.
Στη σχολή περίμενα τη μέρα της γιορτής μου με άγχος. Τι θα κάνω? Πάρτυ στο σπίτι? Έξω? Σε πόσους να πω? Πού? Σφηνάκια μπουκάλι ή ποτά να κεράσω? Θα με πάρει η... ή να την πάρω εγώ από σήμερα να της πω ότι κερνάω και να έρθει?
Στα μεταφοιτητικά χρόνια είχα το άγχος αν θα με θυμηθούν οι ξενιτεμένοι. Θα με πάρει ο ...? Κι αν δε με πάρει είναι επειδή πάντα ήταν ξεχασιάρης ή απλά απομακρυνθήκαμε και ντρέπεται να με πάρει έστω και για χρόνια πολλά?
Τώρα έχω και τα τρία άγχη μαζί. Άντε τα δυόμιση...
Συμβαίνει και σε σας αυτό? Ή μόνο εγώ είμαι παρανοϊκός?

Διπλό τόστ: 7 πράγματα για μένα και δώρο 40 ευρώ το μήνα

Μπαίνω στα βλογς και βλέπω βραβεύσεις και προσκλήσεις. Πνευματάκι, Κούλα και Ναμναιρα σας ευχαριστώ. Ας παίξουμε λοιπόν:

7 πράγματα που δεν ξέρετε για μένα (και δυστυχώς θα τα μάθετε αν συνεχίσετε να διαβάζετε):

1. Το μόνο φαγητό που σιχαίνομαι είναι η φέτα. Όλα τα άλλα τα τρώω. Και ακρίδες τηγανιτές να μου έβαζες στο πιάτο θα τις δοκίμαζα. Ποτέ φέτα όμως...
2. Στο σχολέιο με φώναζαν τυραννόσαυρο, στη σχολή υπνολέοντα και στο στρατό σομπρέρο.
3. Ήμουν πολύ ανάποδο παιδί γενικώς. Μου άρεσε το ποδόσφαιρο, πήγαινα μπάσκετ, με έκανε χρυσό η μάνα μου να πάω ωδείο της έλεγα όχι και μετά προσπαθούσα να μάθω μόνος μου να παίζω την κιθάρα του αδερφού μου (αυτός της είχε πει ναι).
4. Στο γυμνάσιο ήμουν πρωταθλητής στο σκάκι (γιατί τα πιο πολλά παιδάκια ήταν άσχετα τελείως). Μετά το παράτησα για να γίνω ροκ σταρ (η κιθάρα του αδερφού μου φταίει). Τελικά κατέληξα μηχανικός (γι αυτό φταίει το μηχανογραφικό).
5. Όταν κάποιος ρωτάει "ποιός?" αυτόματα μου έρχεται να απαντήσω "αυτός! 1-0". Σκέφτομαι μήπως χρειάζομαι τη βοήθεια ειδικού για να ξεπεράσω αυτό το ηλίθιο παιχνιδάκι.
6. Διαβάζω το ίδιο βιβλίο 5 και 6 φορές αν μου αρέσει πολύ. Αστερίξ και Λούκυ Λουκ που τα έχω διαβάσει εκατοντάδες φορές το καθένα δε μετράνε γιατί θεωρούνται μίκυ μάο(υ).
7. Όταν ήμουν μικρός πέταγα πέτρες στις κότες του παππού γιατί κοτσυλούσαν την αυλή και δε μπορούσα να παίξω ποδόσφαιρο μετά.

Προσκαλώ στο παιχνίδι τα 15 πρώτα βλογς που φαίνονται στη δεξιά στήλη αυτή τη στιγμή που διαβάζετε.
Τα βραβεία πότε τα δίνουμε ρε παιδιά? Άλλο παιχνίδι ήταν αυτό ή το ίδιο? Τέλοσπάντων όλοι σας παίρνετε το βραβείο "Καλό παιδί αλλά..." γιατί όλοι καλοί είμαστε αλλά πάντα υπάρχει και ένα αλλά.
Να το χαίρεστε.

Πάμε τώρα στο ψητό. Τα 40 ευρώ το μήνα. Τόσα κέρδισα από τον ιδιοκτήτη με ένα ρεσιτάλ μιζέριας και κακομοιριάς που έδωσα. Κι αυτός έπαιξε δυνατά βέβαια δε λέω...

Έκτακτοι φόροι/χαράτσι ΔΕΗ - Μένω πια μόνος στο σπίτι  0-30
Μου έκοψαν το 30% της σύνταξης - Μου έκοψαν το 30% του μισθού 0-0
Έχω 2 παιδιά που σπουδάζουν επαρχία - Το αφεντικό δε μου πληρώνει τη βενζίνη 20-0
Ζω απ τα έτοιμα από ένα σπίτι που πούλησα στο χωριό - Μμμμ (άσε μας ρε ξεπεσμένε τσιφλικά μου κλαίγεσαι κιόλας...) 0-20
Δεν είμαι και άνθρωπος που πάει σε διασκεδάσεις - Καλά ούτε κι εγώ ειδικά τώρα... 0-0
Φοβάμαι ότι θα γίνουμε Βουλγαρία 200 ευρώ το μήνα θα παίρνουμε - Ε τότε θα πρέπει αναγκαστικά να πέσει το κόστος ζωής κάπως..(ας αρχίσουμε από τα νοίκια) δε θα χουμε να φάμε 0-10
Πω πωωω κουράστηκα από τη μιζέρια...
Καληνύχτα.

...για να γίνω Ηράκλειτος

Γη, αέρας, φωτιά, νερό

Αυτό είναι ο κόσμος. 

Όλα τα άλλα τα έφτιαξαν οι άνθρωποι.

Και καμιά φορά πρέπει να πηγαίνεις εκεί.

Για να θυμάσαι γιατί γεννήθηκες.

Όταν ξυπνάς και ξεχνάς να βάλεις τίτλο είναι ώρα

Όταν ο Αύγουστος που πέρασε ήταν σαν να υπήρξε σε άλλη ζωή
όταν γυρνάς απ τη δουλειά βράδυ για να ξαναφύγεις το πρωί
όταν στο μαγειρείο σου φέρνουν άλλο από αυτό που παράγγειλες φαϊ
όταν πας τρεις φορές να τρακάρεις σε μια μόνο διαδρομή
τότε είναι ώρα για....

Τραβάω την κουβέρτα επάνω μου σφιχτά
δεν κάνει κρύο ακόμα
Στο διπλανό μαξιλάρι ξύπνησα ξανά
από ύπνο ανήσυχο, πτώμα
Βαριέμαι να πλυθώ και δεν έχω δύναμη να ανοίξω το γάλα
Είναι ώρα για...
-Μην το πεις!
-Καλά. Έτσι κι αλλιώς θα ναι έυκολο να το καταλάβουν.
-Για να δούμε...

Επί λογές παρά αλλαγές συν περάσματα

-Αρχίζω από την αρχή.
-Για να σε δω...
-Η ζωή είναι ένας δρόμος και οι επιλογές στροφές.
-Και το αυτοκίνητο δεν έχει όπισθεν.
-Δεν έχει τίποτα. Σε κατήφορο πάει με σπασμένα φρένα, μόνο τιμόνι μπορείς να κουμαντάρεις.
-Για να στρίβεις. Να επιλέγεις.
-Έτσι. Και όταν στρίψεις αριστερά δεν ξέρεις τι μπορεί να υπήρχε τελικά δεξιά και το αντίστροφο.
-Άρα κάνοντας μια επιλογή δεν ξέρεις τι θα γινόταν αν ακολουθούσες την άλλη επιλογή.
-Σωστό.
-Λογικά λοιπόν ποτέ δεν μπορείς ξέρεις με σιγουριά αν έκανες το σωστό ή το καλύτερο.
-Λάθος. Μπορείς να το νιώθεις κι αυτό είναι πολύ πιο σημαντικό.
-Εκεί είναι το μυστικό λες?
-Ναι ρε φαντάσου εγώ πέρυσι έπεσα από αεροπλάνο χωρίς αλεξίπτωτο και εκεί που έπεφτα αναποδογύρισε ο κόσμος και τώρα νιώθω ότι ανεβάινω συνέχεια!
-Καλά τι ναρκωτικά παίρνεις ρε?
-Ε ρωτας πώς λέγεται?!