Κάθε πέρσι και καλύτερα.

Φέτος λέει ο κόσμος: 2010 ευχές για το νέο έτος!
Πέρσι έλεγε ο κόσμος: 2009 ευχές για το νέο έτος!
Ποιά είναι άραγε η ευχή που προστέθηκε μέσα σε ένα χρόνο?
Όποια κι αν είναι, για να προστεθεί σημαίνει ότι κάτι που είχε πάει καλά πέρυσι, φέτος δεν πήγε καλά, οπότε ευχόμαστε να πάει καλά του χρόνου.
Κάθε χρόνο τα ίδια.
Μια ευχή παραπάνω.
Ένα πράγμα παραπάνω να έχει στραβώσει και να θέλει ίσιωμα.
Κάθε πέρσι και καλύτερα!

Υ.Γ.: Προσπάθώ να πείσω τον εαυτό μου να κάνει ένα απολογισμό της δεκαετίας που πέρασε (τι έκανα, τι δεν έκανα, πώς ήμουν τότε, πώς είμαι τώρα κλπ κλπ) αλλά όλο μου λέει πως δεν έχει χρόνο για τέτοιες μαλακίες...

Όνειρο χειμερινής νυκτός

Περιμέναμε έξω από το σινεμά η κοπέλα μου, μια φίλη της, ο αδερφός μου κι εγώ.
Θα βλέπαμε μια ταινία που κράταγε μια ώρα στη διάρκεια της οποίας δεν γινόταν τίποτα. Η ταινία αυτή είχε προκαλέσει σάλο στις τάξεις των σινεφίλ και είχε αρκετό κόσμο απ έξω.
Πάω να πληρώσω το εισιτήριό μου και δίνω ένα 150ευρο. Το κοιτάει ο ταμίας και μου λέει ότι είναι πλαστό. Του λέω δε μπορεί, σήμερα πληρώθηκα και μου το δωσαν απ τη δουλειά αλλά είναι ανένδοτος. Όσο τσακωνόμαστε αρχίζει η ταινία. Η κοπέλα μου και η φίλη της μπαίνουν μέσα, ο αδερφός μου κάθεται και με περιμένει.
Κάθομαι σαν χαζός με τον αδερφό μου μόνοι μας στο άδειο πια φουαγιέ του σινεμά και κοιτάμε σα χάνοι τα πλαστά 150ευρα. Είναι όλα ίδια μεταξύ τους. Όλα πλαστά. Πάω έξω να κάνω ένα τσιγάρο σχεδόν κλαίγοντας που με εξαπάτησαν με τέτοιο τρόπο. Τζάμπα δούλευα τόσο καιρο?
Εκεί που στρίβω το τσιγάρο εμφανίζεσαι εσύ. Χαιρετιόμαστε, μιλάμε, τι να λέμε, κάτι θα λέμε... ίσως για τον καιρό, ίσως για το πού πήγες τα χριστούγεννα, ίσως για την ταινία που είναι σκέτη μαλακία και δεν ξέρω γιατί θέλω να τη δω. Σου λέω πως τελικά καλύτερα που είδα εσένα αντί για την ταινία. Γελάς και μου λες πάμε μια βόλτα, μου πιάνεις το χέρι, εγώ καίγομαι ολόκληρος από τον πυρετό και αρχίζω πάλι να παραμιλάω λέγοντας το γνωστό παραμύθι πως σε θέλω και τα αφήνω όλα για σένα αρκεί να μου το πεις, αλλά εσύ δε λες τίποτα με φιλάς πεταχτά στο στόμα και μου λες εδώ είναι η στάση μου κατεβαίνω, θα τα πούμε...
Σε βλέπω να χάνεσαι στη βροχή, αχνή στη βροχή, όλη η πόλη κρυμμένη πίσω απ τη βροχή, πίσω από τον ήχο της που δυναμώνει και δυναμώνει και δυναμώνει...και ξυπνάω ιδρωμένος σε ένα δωμάτιο σκοτεινό με τον ήχο της βροχής να δυναμώνει.

Εγωιστής.

Πολλές φορές ρίχνω τόσο τον εγωισμό μου στο κυνήγι του ανεκπλήρωτου έρωτα ακριβώς επειδή είμαι επικίνδυνα εγωιστής και δεν ανέχομαι ο έρωτας να μένει ανεκπλήρωτος.
Είμαι τόσο πολύ εγωιστής που ο εγωισμός μου δεν με αφήνει να παραδεχτώ πως όταν θυσιάζομαι για σένα το κάνω μόνο και μόνο για να ικανοποιήσω τον εγωισμό μου.
Γι αυτό ό,τι και να κάνω ή πω μη δίνεις σημασία. Συνέχισε.

Η μέρα που μεγάλωσα απότομα

Σκηνικό: καλοκαίρι '88, ανελέητος καύσωνας, οικογενειακές διακοπές στο κάμπινγκ των υπαλλήλων του υπουργείου υγείας στον Αγ. Αντρέα.
Ώρα: Απόγευμα (ήμουν μικρός δεν είχα ρολόι)
Δύο παιδιά όχι πάνω από 7-8 χρονών πλακώνονται στο ξύλο.
Το ένα φωνάζει: Υπάρχει!
Το άλλο φωνάζει: Δεν υπάρχει σου λέω!
Γύρω γύρω τα άλλα παιδιά φωνάζουν. Γενικά φωνάζουν. Εξιτάρονται στο θέαμα του καυγά.
Ο καυγάς τελειώνει.
Το ένα παιδί φεύγει, με σκισμένη μπλούζα και μαυρισμένο μάτι αλλά περήφανο για τη δικαίωση (αφού έβαλε τον άλλο κάτω και τον κοπάνησε μέχρι να τρέξει αίμα από τη μύτη του).
Παρά τη δικαίωση όμως το κυριεύει η αμφιβολία. Και αν δεν υπάρχει?
Καβαλάει το ΒΜΧ που του χε πάρει ο Αϊ Βασίλης τα περασμένα Χριστούγεννα και κάνει λυσσασμένα πετάλι μέχρι τη σκηνή.
Απ έξω η μάνα του κάθεται και διαβάζει ένα βιβλίο. Το βλέπει, πετάει το βιβλίο κάτω και αρχίζει να ρωτάει: τι έγινε, τι έπαθες, ποιος σε χτύπησε, αλλά σωπαίνει απότομα όταν το παιδί τη ρωτάει: ρε μαμά υπάρχει ή δεν υπάρχει ο Αϊ Βασίλης??

Η θεωρία της χρονικής ασυμβατότητας

1. Δεν είναι δικιά μου. Μου την είπανε.
2. Είναι τόσο βολική όσο και λογική που καταντάει τρελή.
3. Δεν λαμβάνει υπόψη της συγκεκριμένες παραμέτρους που αποτελούν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του κάθε ατόμου.

Ορισμός:
Οποιοδήποτε συμβάν, μετά το πέρας του, μπορεί να τοποθετηθεί σε οποιαδήποτε στιγμή στο παρελθόν, έτσι ώστε να αποφευχθούν τυχόν ασυμβατότητες με γεγονότα που συνέβησαν ταυτόχρονα με αυτό.

Παράδειγμα: (ερωτικό για να καταλάβετε καλύτερα)
Γεγονός νο1: Γνωρίζεις μια κοπέλα και κάνετε σεξ.
Γεγονός νο2: Είσαι μαζί με μια κοπέλα εδώ και ένα χρόνο.
Αυτά τα δύο γεγονότα είναι χρονικά ασύμβατα. Δηλαδή εφόσον συμβούν ταυτόχρονα τότε έχει γίνει μαλακία.
Σύμφωνα με τη θεωρία της χρονικής ασυμβατότητας όμως, μπορώ να μεταθέσω το γεγονός νο1 δύο χρόνια πριν. Θεωρώ δηλαδή ότι έκανα σεξ με μια κοπέλα 1 χρόνο πριν γνωρίσω την κοπέλα που είμαι τώρα, οπότε τα δύο γεγονότα παύουν να είναι ασύμβατα.
Μπορώ. Γιατί ετσι κι αλλώς το παρελθόν δεν υπάρχει σαν οντότητα, είναι απλά μες στο μυαλό μας και το μυαλό έχει την ταση να ξεχνάει, να μπερδεύει τα γεγονότα, να τα εμπλουτίζει με φαντασιώσεις και να επιβάλλει τη δική του οπτική γωνία στις προσωπικές εμπειρίες που έχουν περάσει.
Άρα σε 10 χρόνια από τώρα δε θα έχει καμία σημασία αν δύο ασύμβατα γεγονότα έγιναν ταυτόχρονα ή όχι, πόσο μάλλον αν τα έχεις ταχτοποιήσει από νωρίς στο κεφάλι σου.

Άσκηση για το σπίτι:
Βρείτε ποιες παραμέτρους δε λαμβάνει υπόψη η θεωρία της χρονικής ασυμβατότητας.

Βγες.Μπα.Μπάζει.Κρύα.Νύχτα.

Βράδυ Πέμπτης μες στο σπίτι γιατί πότε να βγεις αν γυρνάς από τη δουλειά βράδυ Πέμπτης πεινασμένος σα λύκος. Το μόνο που κάνεις είναι να ψήσεις 2 τοστ να ηρεμήσει το στομάχι, να ανάψεις ένα τσιγαράκι και να βγεις στο μπαλκόνι.
Μπα κρύο έβαλε σήμερα. Έξω στη βεράντα. Και μέσα κρύο έβαλε. Στην καρδιά.
Ας βάλω ένα τραγουδάκι και ο νοών νοήτω. Ποιός νοών δηλαδή έτσι ακατανόητα που τα πα ούτε εγώ δεν με εννόησα...
Sitting watching clouds go by
falling across a very wide sky

Its the night of the chill blue
and i'd like to say how I love you
but it's all been said in other songs
and if i try to say it new
then i'll say it wrong
so I think of you, the only one
i wish that it was just us two
but it's you and me and us - that's three
(αυτό ξαναπέστο φιλαράκι)
twinkling stars over foreign lands
silent camel train on desert sands.
(εκεί που ήσουνα το καλοκαίρι...)
Its the night of the chill blue
and I hope to god you feel this too
(μπα πού να βγει στο μπαλκόνι, τηλεόραση θα βλέπει...)

Τελείωσε, κρύωσα στ αλήθεια, πετάω το τσιγάρο, καληνύχτα.

Χαμένοι στη μετάβαση (των ημερών της εβδομάδας)

Προμηνύεται Τρίτη είχα πει χτες και βγήκα αληθινός.
Η Τρίτη είναι με διαφορά χειρότερη από τη Δευτέρα.
Η Δευτέρα δεν έχει και τίποτα κακό αν το σκεφτείς.
Φρέσκος και ξεκούραστος πας στη δουλειά (ψυχολογικά τουλάχιστον γιατί σωματικά μπορεί να είσαι ξενυχτισμένος, πιασμένος, μεθυσμένος κλπ).
Το μόνο κακό στη Δευτέρα είναι πως πρέπει να επαναληφθεί άλλες 4 φορές μέχρι να ηρεμήσεις ξανά.
Η Τρίτη όμως...πας στη δουλειά κουρασμένος από τη Δευτέρα και έχεις ακόμα ένα βουνό να ανεβείς! Μια πορεία 3 ακόμα ημερών! Πωωωωωωω και μόνο που το σκέφτηκα κουράστηκα!
Και φέτος δεν έχει και champions league τα βράδια (για μας τους βάζελους...)
Τουλάχιστον άυριο είναι Τετάρτη.
Από Τετάρτη μεσημέρι αρχίζει η κατηφόρα γιατί μετά είναι Πέμπτη, δηλαδή προπαραμονή Σαββατοκύριακου, λες άντε ας πάει και το παλιάμπελο ας δούλέψουμε λίγο, άλλη μια μερούλα έμεινε, λες άντε να βγούμε και το βράδυ καμιά μπύρα όχι τίποτα σπουδαίο, 12-1 να μαι σπίτι μην έιμαι και κομμάτια άυριο, όμως είναι ωραίο το μαγαζί, η παρέα, πίνεις και μια δεύτερη μπύρα, πάει μία η ώρα, πάιρνεις και μια μπύρα για το δρόμο προς το κρεβάτι που αποδεικνύεται αρκετά μακρύς τελικά, καθώς κοιμάσαι κατά τις 3 και την επόμενη μέρα κοιμάσαι και πάνω στο γραφείο σου, αλλά ποιός νοιάζεται αφού είναι Παρασκευή και επικρατεί μια χαλαρότητα, μετά το μεσημέρι θα λεγες πως επικρατεί μια διάλυση που δε συμμαζεύεται ούτε με μήτινγκς ούτε με ντενλαινς και λοιπές μανατζερίστικες παπαριές, γιατί ό,τι και να λέει το αφεντικό εσύ με το μυαλό σου είσαι ήδη στο σπίτι αραχτός στον καναπέ και μιλάς στο κινητό, ενώ ταυτόχρονα ακούς μουσική, σερφάρεις στο ιντερνέτι, έχεις και ανοιχτή την τηλεόραση για παρέα και κανονίζεις πού θα βγεις απόψε αύριο και μεθαύριο...
Τι έγινε φτάσαμε? Ήρθε Παρασκευή? Να ξυπνήσω?

Περιμένοντας το μεξικάνο (να φύγει)

—Τι περιμένουμε στο αεροδρόμιο συναθροισμένοι;
Είναι ο μεξικάνος να φύγει σήμερα.
—Γιατί μέσα στην καφετέρια μια τέτοια απραξία;
Τι κάθοντ' οι θαμώνες και δεν συζητούνε;
—Γιατί ο μεξικάνος θα φύγει σήμερα.
Και τι θα συζητούν πια οι θαμώνες;
Ο μεξικάνος σαν ήταν εδώ, συζητούσαν.
—Γιατί ο καλό παιδί αλλά μας τόσο πρωί σηκώθη,
και κάθεται στου αεροδρομίου την Α23 πύλη
στα καθίσματα επάνω, επίσημος, φορώντας τα all star του;
—Γιατί ο μεξικάνος θα φύγει σήμερα.
Κι ο καλό παιδί αλλά περιμένει να δεχθεί
το χαιρετισμό του. Μάλιστα ετοίμασε
για να του δώσει και ένα cd. Εκεί
τον έγραψε τίτλους πολλούς από ελληνικά συγκροτήματα.
—Γιατί οι δυο μας φίλοι κ' οι συνοδείες τους εβγήκαν
σήμερα με τες κόκκινες, τες τρέντυ ζακέτες·
γιατί βραχιόλια φόρεσαν και τα δερματάκια στον καρπό,
και δαχτυλίδια με λαμπρά γυαλιστερά φο μπιζού·
Γιατί ο μεξικάνος θα φύγει σήμερα·
και τέτοια πράγματα θαμπώνουν τους μεξικάνους.
—Γιατί ν' αρχίσει μονομιάς αυτή η ανησυχία
κ' η σύγχυσις. (Τα πρόσωπα τι σοβαρά που έγιναν).
Γιατί αδειάζουν γρήγορα οι δρόμοι κ' οι πλατέες,
κι όλοι γυρνούν στα σπίτια τους πολύ συλλογισμένοι;
Γιατί ενύχτωσε κι ο μεξικάνος έφυγε.
Και μερικοί έφθασαν απ' τα αεροδρόμιο
και είπανε πως μεξικάνοι πια εδώ δεν υπάρχουν.
Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς μεξικάνο.
Ο άνθρωπος αυτος ήταν μια κάποια λύσις.

Σόρρυ για τη χωρίς άδεια σφαγή του έργου σου κ. Καβάφη μου, κι εσύ καλό παιδί (αλλά) ήσουν...

(Δε) σκέφτομαι και γράφω (μήνες στην πλάτη μου)

-Λίγο οι συναυλίες

-Λίγο οι σε γραφικά παλιορόκ μπαρ ασωτείες



-Λίγο (ως αρκετά) ο μεξικάνος μουσαφίρης
-Οι εκδρομές (για διασκέδαση και για δουλειά)
-Η δουλειά, η μπάλα, οι ταβέρνες, οι καφετερίες...
Πέρασε ο Νοέμβρης και δεν το κατάλαβα.
Και γιατί προβληματίζομαι?Μήπως γιατί μιλούσα για σταυροδρόμια και κρίσιμες αποφάσεις πριν από 3 μήνες και δεν έχω προλάβει καν να σκεφτώ τι θέλω?
Μήπως γιατί κάθε τέλος του μήνα λέω δεν πειράζει θα κάτσω αυτό το μήνα να ηρεμήσω και να σκεφτώ σοβαρά για τη ζωή μου?
Μήπως γιατί κάθε μήνα όλο και κάτι συμβαίνει που αναβάλλω τα σημαντικά για τον επόμενο?
Μήπως γιατί θα φτάσω σε λίγο 30 χρονών και θα έχω ακόμα μυαλό 25άρη?
Προβληματίζομαι.
...αλλά σε λίγο έρχονται Χριστούγεννα.
Οπότε θα το αναβάλλω για του χρόνου μάλλον.
Την επόμενη δεκαετία.