Οι αναποδιές γεννάνε διασκευές

 Οι αναποδιές:

Οι διασκευές:

Αχ το bobcat που χώθηκε στη λάσπη
αχ το κλαρκ, το κλαρκ που χώθηκε στη λάσπη

Αχ το μαυρόι, το μαυρόι που λούνιασε
καταραμένο μαυρόι
ο κλαρκ, το κλαρκ που χώθηκε στη λάσπη

 Η γαλότσα, η γαλότσα μου κόλλησε, κολλημένη γαλότσα
ερπύστριες, ερπύστριες που βουλιάξατε
μέσα στο τσαμούρι.

Σβέρκε μου, σβέρκε μου που καίγεσαι
στον κίτρινο ήλιο
το bobcat, το bobcat που χώθηκε στη λάσπη
το κλαρκ, το κλαρκ που χώθηκε στο λούνι.

Λεξικό: 
κλαρκ/bobcat: το μηχάνημα της φωτογραφίας
Μαυρόι: το μαυρόχωμα της φωτογραφίας
λούνι: λάσπη γλιτσερή
τσαμούρι: λάσπη στα ποντιακά

Α κατ ανοησίες

 1. Η συναυλία
-Χτες πήγαμε και είδαμε τους Clutch!
-Ποιούς τους Clash?
-Τους Clutch ρε!
-Έχεις κλας?
-Χαχαχαχα
-Καλά ρε παίζουν ακόμα? Δεν έχει πεθάνει ο Strummer?
- Ο ντράμερ?
- Όχι ρε ο κιθαρίστας ο Strummer!
- Ο κιθαρίστας ή ο ντράμερ ρε μαλάκα τι μου λες?

2. Ο καφές
 (στο πρωινό του ξενοδοχείου)
-Ένα γερμανικό.
-Πώς έιπατε?
-Ένα γερμανικό!
-Γαλλικό εννοείτε?
-Όχι γερμανικό!
-Δεν έχουμε τέτοιο πράγμα εδώ πέρα να σας βάλω ένα καφέ φίλτρου?
-Ένα νες σκέτο αχτύπητο θέλω?
-Α καραβίσιο θέλετε? Γιατί δεν το λέτε τόση ώρα?
(αφού εδώ δεν έχει θάλασσα τι καραβίσιο και μαλακίες???)

3. Ο Βόσνιος νταλικέρης
-Γιου γκόου ράουντ καμ γουιθ δε μπακ οκ?
-Γκόρα?
-Τι γκόρα και μαλακίες? (Ακατάληπτα νοήματα με τα χέρια για το πως θα μανουβράρει)
-Ααα γκόρα γκόρα!
-Γκόρα δε γαμιέται!
(Ε δεν ήταν γκόρα!!)

 4. Το μετεό
(τηλέφωνο από το γραφείο)
-Τι καιρό κάνει εκεί?
-Βρέχει!
-Βρέχει? Δε γίνεται το μετεό λέει βροχές για άυριο σήμερα έχει συννεφιά.
-Εδώ πάντως βρέχει!
-Καλά το μετεό λέει βροχές αύριο οπότε τελειώστε σήμερα που έχει συννεφιά!

5. Στη μάντρα
-Καλημέρα! Τέσσερα τσιμέντα θέλω.
-Άκου να δεις τι συζητάγαμε. Το ήξερες πως τα ελάφια ρίχνουν τα κέρατά τους κάθε χρόνο?
-Ναι. Βιάζομαι λίγο..τέσσ..
-Το είδα στην τελεόραση και δε με πιστεύανε στο καφενείο, μετά πήγα στο γαμπρό μου που έχει ίντερ καφέ και του λέω βάλτο στο ιντερνέτ και έτσι έγινε και μπλα μπλα μπλα
-Εεε τα τσιμέντα..
-Έχεις φάει ελάφι?

6. Τα τσίπουρα με το μπουλντοζιέρη
-Εκείνες τις φουτογραφίες που βγάνεις θα μου τις δώκεις?
-Δεν τις έχω σε χαρτί.
-Α και πώς τις στέλνεις στην Αθήνα κάθε μέρα?
-Με email, internet...
-Α?

Εν κορ: ταξι δυάρα ψχ

Μετά τη μεγάλη επί/από τυχία του προηγούμενου οπτικοακουστικού ντοκουμέντου συνεχίζουμε στο ίδιο μοτίβο αλλά με ελληνικό στίχο.

Ευχαριστώ πάρα πολύ που με τιμήσατε απόψε ελπίζω να κάνω ό,τι...καλύτερο περνάει απ το χέρι μου εξάλλου δε μπορώ να πω μεγάλες κουβέντες πολλές κουβέντες εμείς οι καλλιτέχνες να τραγουδάμε ξέρουμε το μόνο που μπορώ να κάνω για σας είναι να σκύψω με σεβασμό το κεφάλι επειδή και το αξίζετε και το αξίζω. Ευχαριστώ πολύ!
(Βασίλης Τερλέγκας, 1998)

Κατά τα άλλα...λάσπες, τσίπουρα και κατά τύχη χαρντκορ/πανκ βραδιές σε υπεράνω υποψίας μπαρ.

Λάιβ στο αγροτεμάχιο 324: Όαση - θάμα τοίχος

Όαση - θάμα τοίχος

Σήμερα είναι gonna είναι η ημέρα
Ότι είστε θα το ρίξει πίσω σε σας
Μέχρι τώρα θα πρέπει να έχω κατά κάποιο τρόπο
Συνειδητοποίησε τι πρέπει να κάνεις
Δεν πιστεύω ότι οποιοσδήποτε
Αισθάνεται ο τρόπος που κάνω, για σας τώρα

Επιστροφή νικήσει, η λέξη ήταν στο δρόμο
Το γεγονός ότι η φωτιά στην καρδιά σας είναι έξω
Είμαι βέβαιος ότι έχετε ακούσει όλα πριν
Αλλά ποτέ δεν είχε πραγματικά μια αμφιβολία
Δεν πιστεύω ότι οποιοσδήποτε
Αισθάνεται ο τρόπος που κάνω για σας τώρα

Και όλοι οι δρόμοι που έχουμε να περπατήσει περιέλιξης
Και όλα τα φώτα που μας οδηγούν εκεί που τυφλώνει
Υπάρχουν πολλά πράγματα που
Θα ήθελα να σας πω, αλλά δεν ξέρω πώς
Επειδή ίσως, θα είσαι αυτός που με σώζει
Και μετά από όλα, είστε θάμα τοίχος μου.

 
Ευχαριστούμε πολύ καληνύχτα σας!

Κάπου ανάμεσα στα παγωμένα πρωινά, το τρέξιμο μέσα στη λάσπη, το μπάνιο που σε κάνει λάσπη και το χτύπημα της πόρτας για το βραδυνό και μοναδικό γεύμα άλλης μιας ημέρας στο αγροτεμάχιο 165

Γκαρσόν λεκιάστηκα!

Δεν κάνει και ζέστη...

Βρείτε τι είναι η μόρσα και φέρτε τη πίσω!

Για όσους κοιτάνε και γύρω τους όσο κουρασμένοι και πιεσμένοι και αν είναι.  (happypepper).

Βρείτε τη σημασία της φράσης:
-Πόσο κάνουν τα τσίπουρα?
-Καθαρά είναι!

Οδηγώ την "κούρσα" του μπουλντοζιέρη που έχει φορτώσει το μηχάνημα στο φορτηγό, για να την πάρει να γυρίσει στο χωριό μόλις αφήσει το μηχάνημα.
Την αφήνω έξω από το χωράφι με αλάρμ.
Μπαίνει μέσα και φεύγει.
Μπαίνω στο αμάξι μου και φεύγω και εγώ μετά από 5 λεπτά.
Δυο στροφές μετά τον βλέπω σταματημένο με αλάρμ αναμμένα να έχει βγει έξω και να μου κάνει νόημα να σταματήσω.
Σταματάω.
-Έλα ρε τι έγινε?
-Για πες μου ρε παιδί πώς κλείνουν αυτά τα διαόλια?
(Εννοούσε τα αλάρμ...)

Έχω τον ίδιο θεούλη μέσα στο αυτοκίνητο και τον πάω πάλι να πάρει την "κούρσα του". Περνάμε έξω από μια εκκλησία και βλέπουμε μια γυναίκα να βγαίνει και να μιλάει στο κινητό.
-Τώρα αυτή το καντήλι ήρθε να ανάψει ή να πάρει τηλέφωνο γαμώ την παναϊα τς? Του διαόλου όλες!

Γιαννα μην τακ σε χάσω

Στον ένα καφέ το τρίτο ουίσκι κερασμένο κι ύστερα η μάνα να δίνει τσίπουρο για να ανοίξει η όρεξη,
Μερικά ποτά και μερικές μέρες αργότερα είδα τον Αϊ Βασίλη και μου έφερε ένα πικάπ,
κι ύστερα πήγαμε μαζί του σε παράξενα φρούτα, σε κάκτους,
αλλά δεν μας χόρτασαν και σταματήσαμε και σε μία καντίνα για βρώμικο,
 Χαμένα κορμιά, στους έξι σκύλους, κασμιρένια βράδια made in greece,
2 στα 2 φλουριά, μεθυσμένη πρωτοχρονιά και σβήσιμο με μπύρες.
Ωραία ήταν να το ξανακάνουμε. Οι ίδιοι.

Και σήμερα?
Καλή χρονιά από την εξωτική Car the cha.
Υ.Γ. μάλλον θα σας ζαλίσω πάλι με εργοταξιακά ποστ.