Χάσαμε! (...αλλά κερδίσαμε την υπέροχη γεύση του dolca)

6 Χρόνια στο Πολυτεχνείο
Έξοδα:
40Ε * 52Εβδομάδες*4χρόνια=8320
50Ε*52Εβδομάδες*2χρόνια=5200 (είχαμε και αύξηση στο χαρτζιλίκι λόγω ακρίβειας..)
Έκτακτα έξοδα (κάτι διακοπές, γιορτές, γκόμενες, στριπτιζάδικα κλπ...): δε θα τα νε κανα 3000ρο...
Βγάζουμε τη διατροφή, στέγη, ένδυση, υπόδηση ως κοινωνικά αποδεκτό παρασιτισμό του υποψήφιου επιστήμονα στο πορτοφόλι των γονιών του και έχουμε
Σύνολο:16500Ε περίπου
Έσοδα: (χαχα)
800Ε η πρακτική, +5Ε το balance μου μετά από ένα χρόνο αδιάκοπου στοιχήματος (α ρε Γεόβιλ εσύ με ξελάσπωνες...)
Σύνολο: 810Ε (είχα βρει και ένα 5ευρο στο δρόμο ένα βράδυ...)
Ποσοστό χρήσιμων γνώσεων (ποιών;;;;) στην παρούσα δούλειά: 5%

1 χρόνος μεταπτυχιακό Αγγλία
Έξοδα: 25000Ε (με αρκετή οικονομία και μπόλικες πιστολιές - ο μυηθείς νοήτω..)
Έσοδα: (χαχα)*0=0!!
Ποσοστό χρήσιμων γνώσεων στην παρούσα δουλειά: 0%

2 μήνες να μάθω Autocad
Έξοδα: 400Ε
Ποσοστό χρήσιμων γνώσεων στην παρούσα δουλειά: 90%

Αν γινόμουν σχεδιαστής θα παιρνα κανα 800-900Ευρο στο χέρι κάνοντας την ίδια πάνω κάτω δουλειά και με λιγότερες ευθύνες, ενώ τώρα παίρνω και 200Ε παραπάνω...
Αν γινόμουν σχεδιαστής θα ξόδευα 2 μήνες να μάθω το κωλοπρόγραμμα και μετά θα άρχιζα να κερδίζω...
Συμπέρασμα:
Ακολουθώντας τον πρώτο δρόμο (σπουδές κλπ) και υποθέτωντας σταθερή διαφορά μισθού στα δύο σενάρια (200Ε) θα κάνω αρχίσω να κερδίζω παραπάνω λεφτά από αυτά που θα έβγαζα αν ακολουθούσα το δεύτερο μετά από 44 χρόνια!! Πώς; Έτσι:
Χαμένα λεφτά
900*12*6=64800 (τα λεφτά που θα έβγαζα αν δούλευα)
40700 (τα έξοδα σπουδών)
Σύνολο: 105500Ε
Άρα χ*1100=105500+χ*900=>χ=105500/200=>χ=527.5 οι μήνες = 44 τα απαιτούμενα χρόνια για να είναι ίσα τα κέρδη των δύο σεναρίων.
Χάσαμε!!! ...αλλά κερδίσαμε την υπέροχη γεύση του dolca!!! (βλ. φοιτητική ζωή)

Υ.Γ. Το υπόλοιπο 5% των υπόλοιπων χρήσιμων γνώσεων (λούφα, παντώς είδους δικαιολογίες έτοιμες ανά πάσα ώρα και στιγμή, σταρχιδισμός...) τα πήρα από τη μαμά μου την πατρίδα όταν την υπηρέτησα (κυρίως με την ιδιότητα της καθαρίστριας - σκουπιδιάρη και του νυχτοφύλακα) για 12 μήνες...

Κάτι δεν πάει καλά...

Παίρνω 1000 κάτι ευρώ το μήνα και δίνω μια 500αρού για σέρβις στο τουτού σε μία μέρα...
Δουλεύω 11-12 ώρες (+1 ώρα πηγαινέλα) και κοιμάμαι άλλες 7 για να διασκεδάζω τις υπόλοιπες 4-5... (αν το φαί, το χέσιμο, το μπάνιο αφαιρεθούν μένουν 3...)
Είναι Αύγουστος και φοβάμαι ότι οι διακοπές θα με κουράσουν...
Οι φίλοι απ τη σχολή έχουν σκορπίσει στα χωρία και τις επαρχίες τους...
Τα δάση καίγονται...
Το μαγνητικό πεδίο της γης θα αναστραφεί...
Το CO2 που εκπνέω συμβάλλει στο φαινόμενο του θερμοκηπίου (ασε για το μεθάνιο δε λέμε τιποτα)...
Μου φαίνεται γολγοθάς να σηκωθώ απ τον καναπέ για να πιάσω το τηλεκοντρόλ (που ξέχασα να το πάρω πριν κάτσω - τραγικό λάθος)...
Είναι παρασκευή βράδυ κι εγώ μαλακίζομαι μπροστά στο pc...
ΖΩΗ ΟΧΙ ΕΠΙΒΙΩΣΗ φωνάζει το σύνθημα στον απέναντι τοίχο και ίσως και να συμφωνώ..
Απ την άλλη όμως τι να πουν και οι 1 δις άνθρωποι που δεν έχουν πρόσβαση σε νερό (σκέφτομαι και πίνω μια γουλιά χύνοντας το υπόλοιπο στο νεροχύτη), αυτοί που υποσιτίζονται (λέω αλλά δε με καταλαβαίνεις γιατί είμαι μπουκωμένος με ένα κομμάτι πίτσα σπέσιαλ), αυτοί που ζουν μέσα σε ένα πόλεμο που άλλοι αποφάσισαν ότι πρέπει να γίνει (στο στρατό λούφαρα όσο μπορούσα), οι σύγχρονοι σκλάβοι που από παιδιά δουλεύουν στα εργοστάσια (μα γιατί το αφεντικό δε μου κάνει αύξηση 300ευρώ να πάω να σηκώσω όλο το Η&Μ;;) ή τους αναγκάζουν να πουλάνε το κορμί τους (μην ξεχάσω να πάρω τους καμμένους τους φίλους μου να πάμε σε κάνα στριπτιζάδικο...)
Τελικά με τι είναι ευχαριστημένος ο άνθρωπος; Στο στρατό λέγαμε πως ο φαντάρος είναι πάντα αχάριστος: ότι και να του δώσεις θέλει παραπάνω ειδικά αν δει ότι ο διπλανός του παίρνει κάτι παραπάνω...Και να του πεις κάτσε μια μέρα μέσα και πάρε 10 μήνες άδεια, αν ο άλλος πάρει 10 μήνες και μια μέρα θα σου γκρινιάξει...Αλλά αυτό εξηγείται γιατί ο φαντάρος έχει την ψυχολογία του φυλακισμένου και ξέρει ότι αν δεν βγεί οριστικά απ το τέλμα του στρατού πάντα θα τον έχει βραχνά στο κεφάλι του..
Μήπως γίνεται το ίδιο και με τη ζωή; Πότε είναι κάποιος ευτυχισμένος πραγματικά; Μάλλον όταν δεν ξέρει ότι είναι ευτυχισμένος. Ποτέ δεν έχω πιάσει τον εαυτό μου να σκέφτεται "είμαι ευτυχισμένος" όταν είμαι ευτυχισμένος..Μόνο μετά αν τύχει να δεις καμιά φωτογραφία από κάνα πάρτυ ή θυμηθείς κανά καλό σκηνικό λες τι ωραία ήτανε..ευτυχισμένες στιγμές...
Μου φαίνεται θα κάνω καμιά λαμογιά να μαζέψω τίποτα φράγκα και να πάω σε καμιά σπηλιά να γίνω ο ερημιάς ο ίδιος. Να πηγαίνω να ψωνίζω στο κοντινότερο χωριό κάνα φαί (μέχρι να μάθω να κυνηγάω) και να κάθομαι να αγναντεύω το τοπίο και να παίζω κιθάρα...
Γιατί αφού δε βλέπω να μπορώ να κάνω κάτι για να βελτιώσω τον κόσμο (που πας ρε καραμήτρο νομίζεις ότι σήμερα μπορούν να βγουν μεγαλέξαντροι, ναπολέοντες και λένιν -άσε που κι αυτοί πιο σκατά κι απ τα μούτρα τους τα κάνανε τελικά) ας πάω να αράξω κάπου χωρίς να πειράζω και να επιβαρύνω κανένα και να ζήσω όσο μου αναλογεί ήρεμος.
Τώρα πώς έφτασα να αποφασίζω να μετακομίσω σε σπηλιά με αφορμή τα λεφτά που έσκασα σήμερα (και που μάλλον θα πήγαιναν σε αχρειαστες κραιπάλες στις διακοπές) είναι άλλο θέμα...
Αυτό που με απασχολεί είναι ότι...
Κάτι δεν πάει καλα...

Καλή αρχή...

Βαριέμαι στη δουλειά και δουλεύω μόνο 3 μήνες!!! Τις πρώτες μέρες σαν καλός ψαράς δεν τσέκαρα καν αν εχουμε Internet...με το τέλος του πρώτου μήνα άρχισα να ενημερώνομαι για τα σημαντικότερα γεγονότα της ημέρας (τι μεταγραφές έκανε ο Αγροτικός Αστέρας, γιατί ρίξανε τον Απόλλωνα στο Περιφερειακό κλπ..) στα κλεφτά...ύστερα όταν κατάλαβα που βρισκόμουν του έδωσα κι εγώ να καταλάβει...ανελέητο σερφ με σανίδα τη βαρεμάρα και χάσιμο ώσπου κατά τύχη είδα κάτι blog. Τι ειν αυτο λέω; Τώρα μπορεί να λέει ο καθένας το μακρύ του και το κοντό του έτσι τζάμπα; Τόσο εύκολα; Σαν μέγιστος κάφρος, τζαμπατζής και αμπελοφιλόσοφος με περιορισμένο κοινό και μετά από ώριμη σκέψη (2 πιτόγυρα, 3 amstelες artουιστες και κατι ορχορμπορν) είπα να συνεισφέρω/γίνω θύμα της νέας μόδας/περάσω την ώρα μου μπλογκαροντας. Το παν είναι να έχεις κάτι να πεις και εγω δεν είπα τίποτα μέχρι τώρα... καλή αρχή...