28.1.10

Μέρα(?) είναι θα περάσει(?)

Χτες παίζει και να ήταν και η χειρότερη μέρα στη δουλειά.
Μπόρα μέρα είναι θα περάσει όμως που λένε (ποιοί το λένε? αυτοί! 1-0) και στις 8 30 το βράδυ επιτέλους έμπαινα στο αυτοκίνητο για να γυρίσω σπίτι και να χαλαρώσω το υπόλοιπο (χα!) της μέρας.
Πριν βάλω μπρος έστριψα ένα τσιγαράκι για να ηρεμήσω. Όπως κοίταγα μέσα από τον καπνό και το θολωμένο από τη βροχή τζάμι μου φάνηκε πως ήταν μέρα, πριν από 5 και κάτι χρόνια (ρε πώς πέρασε ο καιρός έτσι) και πως ήμουν στο Χίθροου με ένα τσιγαράκι στο χέρι, κοιτάζοντας μέσα από τον καπνό και το θολωμένο από τη βροχή τζάμι.
Τελευταίο τσιγάρο στο Λονδίνο. Η απόφαση να φύγω ήταν σωστή. Να φύγω και να έρθω Αθήνα.
Εδώ που οι τιμές στο σουπερμάρκετ είναι ανθρώπινες και δε σε γδύνουν.
Εδώ που έιναι όλοι οι καλοί φίλοι.
Εδώ που κάθε βράδυ μπορείς να βγεις και να γυρίσεις σπίτι το πρωί.
Εδώ που μπορείς να βρεις μια δουλειά με λιγότερα λεφτά αλλά δεν θα δουλεύεις σαν το ζώο.
Το καλύτερο τσιγάρο. Τσιγάρο προσμονής και ονείρων ήταν τότε.
Ο ήχος της  κόρνας με ξαναφέρνει στο παρόν.
Εδώ που όλα είναι ακριβά.
Εδώ που ήρθα και φύγαν όλοι λαλαλαααα ερήμωσε η πόλη (η πόοολη) είναι τρόπος ζωής ποτέ μη χαθείς ποτέ μη χαθείς λαλααα...(υστερία (η μπάντα όχι εγώ)).
Εδώ που κάθε βράδυ πάω σπίτι για ύπνο γιατί δεν την παλεύω να βγω.
Εδώ που δουλεύω σαν το ζώο.
Κι όμως είμαι σίγουρος πως δεν έκανα λάθος που γύρισα! Ή έκανα?

Μόνος πικρό τσιγάρο κάπνισα
σε κρεβάτι στρωμένο με αμφιβολίας βελόνες
που όσο κι αν λέω πως το καθάρισα
όλο κρύβονται και με τρυπούν οι πόρνες.

25.1.10

Another week(end) is gone...

Παρασκευή βράδυ.
Είπα να μη βγω. Μερικά ποτά αργότερα μια μισο-μεθυσμένη, μισο-αργεντίνα προσπαθούσε να μου δείξει πως χορεύουν το πραγματικό τάνγκο κολλώντας το σώμα της επάνω μου κι εσύ το επόμενο πρωί με ρώταγες γιατί δε σε παντρεύομαι.
Ανάψαμε τσιγάρα να αποφύγουμε τα κλάματα
την τηλεόραση άνοιξα να δούμε άλλων δράματα
έτσι να ξεχαστείς...
Σου έκανα σεξ, σε πήγα για ψώνια, σου μίλησα για εκδρομές σε μέρη που έχει χιόνια
έτσι για να πειστείς...

Σάββατο βράδυ.
Το μπαρ, το γνωστό, γεμάτο αγνώστους. Γνωστή η μουσική και ο ντιτζέης. ΄Ηρθες κάθησες δίπλα μου, μας σύστησε ο ντιτζέης, ήπιαμε κάτι σφηνάκια που μας κέρασε ο ντιτζέης, κάτι έλεγες, σου απαντούσα, περίμενες να πω εγώ κάτι μετά (λογικά έτσι πάει το πράγμα), εγώ δεν έλεγα τίποτα γιατί είχα πιει πολύ και προτιμούσα να μασάω (φυστίκια) παρά να μιλάω και έφυγες 5 λεπτά πριν κλείσει το μαγαζί και μια στιγμή πριν σε ρωτήσω κάτι που ήθελα.
Δε βαριέσαι είχε πάει και 6 η ώρα, πήγα σπίτι, ξάπλωσα και συνεχίσαμε τη βραδιά από το όνειρο που είδα. Ευχάριστα και ακίνδυνα.

Κυριακή βράδυ.
...ώρα για ποδόσφαιρο κι ο ύπνος θα μας πάρει..κάποτε κι εμάς...

Δευτέρα πρωί.
Στο ένα χέρι το τάπερ στο άλλο τα κλειδιά
μπαίνω στο αμάξι πάω για δουλειά
με μάτια κλειστά απ την παγωνιά..
Μαζί με τη μηχανή παίρνει μπρος και το σιντί
Making up for what you never had
Losing every single thing you've ever had
Going nowhere
Going nowhere...

22.1.10

Η θεραπεία πέτυχε ο ασθενής τρελάθηκε!




Για τους Therapy? τι να πούμε...για μένα ένα από τα κορυφαία συγκροτήματα στα 90's, ένα τραγούδι τους μάλιστα είναι και από τα απαγορευμένα για μένα (τα λεγα εγώ παλιά αλλά ποιός με άκουγε τότε...).
Πήγα χτες στο Κύτταρο να τους δω με ένα φίλο. Μπαίνουμε στο μαγαζί. Σχεδόν γεμάτο. Η αναλογία αντρών-γυναικών θύμιζε αμφιθέατρο μηχανολόγων το 2000 εν ώρα παράδοσης ΜΕΚ. ΜΕΚ=Μηχανές Εσωτερικής Καύσης (Πόσες φορές να χρειάστηκε να πω ΜΕΚ στη ζωή μου μέχρι να περάσω το καταραμένο μάθημα άραγες?)
Πρώτα βγήκε ένα (πανάγνωστο σε μας αλλά μάλλον και στον περισσότερο κόσμο) συγκρότημα για support. Καλοί γενικά αλλά είχαν ένα μειονέκτημα: δεν ήταν οι Therapy? και (κακά τα ψέματα) ο κόσμος είχε έρθει να δει Therapy?.
3 μπύρες μετά και αφού οι Black Ocean (το support ντε!) είπαν ό,τι ήταν αυτό που είχαν να πουν είχε έρθει η ώρα.
Εντωμεταξύ είχαμε χωθεί μπροστά δεξιά γωνιά για καλύτερη οπτική επαφή.  Όντως εκεί ήταν καλύτερα: Η αναλογία αντρών-γυναικών θύμιζε αμφιθέατρο μηχανολόγων το 2003 εν ώρα παράδοσης ΜΕΚ (έκανα χρόνια να το περάσω το μάθημα).
Μετά για μιάμιση ώρα δε θυμάμαι και πολλά, μόνο ατέλειωτο χοροπήδημα/headbanging/air guitar σε σημείο γραφικότητας και να τραγουδάμε χάπι πιπλ χαβ νο στόριες / αϊ νέβερ ρίλι κερντ αμπάουτ γιου αϊ νέβερ ρίλι γκατ το θινκ αμπάουτ γιου / τιθγκράιντεεεερρρρ / Νταϊαν Νταϊαν Νταϊαν / σκρου δατ φοργκέτ αμπαόυτ δατ αϊ ντον γουόνα θινκ αμπάουτ ένιθιν λάικ δατ...
Μπράβο ρε θέραπι είστε άρχοντες αλλά ένα παράπονο έχω: δε μπόρεσα να τραγουδήσω τον υπέρτατο στίχο σας μαστουρμπέισιον σέιβντ (έσωσε όχι ξύρισε ε!) μάι λάιφ! (κι εδώ λινκ)

(Σαν πολλά λινκς να έβαλα. Όποιος τα πατήσει όλα μπαίνει στη μεγάλη  κλήρωση για ένα καλαίσθητο τηλέφωνο!)

18.1.10

Σκέφτομαι και γράφω: Πώς τα περάσατε στην εκπαιδευτική εκβρομή? (Νο2)

Εμάς μας είπε ο κύριος αφεντικός να πάμε εγώ και ένα άλλο παιδί στο Καρπενήσι το σαββατοκύριακο για να μας δείξουνε λέει κάτι κλιματιστικά από μια εταιρία. Κάτι μεγάλα κλιματιστικά, όχι σαν κι αυτά που βάζουνε στα σπίτια και τα βρίσκεις ακόμα και στο μπακάλικο της γειτονιάς.
Εγώ χάρηκα που θα πάω γιατί ήταν όλα πληρωμένα και γιατί μου αρέσουν τα νησιά.
Ετσι μπήκαμε στο λοφορείο την Παρασκευή και μετά από 8 ώρες ήμασταν εκεί. Στο δρόμο έμαθα πολλά. Έμαθα ότι οι αγρότες έκλεισαν το δρόμο με τα τρακτέρια τους. Δεν έμαθα το γιατί. Μάλλον για να φύγει ο κύριος Ζίκος από τον Ολυμπιακό γιατί ένα τρακτέρι είχε πάνω μια σημαία του Ολυμπιακού. Έμαθα πως το Καρπενήσι δεν είναι νησί αλλά χάρηκα γιατί έτσι κι αλλιώς είχα ξεχάσει να πάρω μαγιό.
Στην εκδρομή αυτή ήταν όλοι άντρες και όλοι μηχανολόγοι. Α όχι ήταν και δυο γυναίκες αλλά αυτές ήταν από το τουριστικό γραφείο.
Το Σάββατο το πρωί ξύπνησα, άνοιξα το παράθυρο και είδα χιόνι:


Το έβγαλα φωτογραφία να το δείξω στη φίλη Joan να ζηλέψει.
Και καλά που το έβγαλα δηλαδή γιατί ως το απόγευμα έλιωσε. Μετά το σεμινάριο και μέχρι να φύγουμε τρώγαμε, πίναμε, κοιμόμασταν, ξανατρώγαμε, ξαναπίναμε, ξανακοιμόμασταν και πήγαμε και μια μεγάλη βόλτα που είδαμε πολλά πράματα. Το πιο ωραίο ήταν αυτό:


Την Κυριακή το βράδυ γύρισα και δε μπορούσα να φάω άλλο.

Πώς καταλαβαίνες ότι η εκδρομή είναι γεμάτη Μηχανολόγους?
1. Δεν έβλεπες γυναίκα.
2. Στην αναμονή για το λεωφορείο όλοι μα όλοι κάθονταν μόνοι και κλωτσούσαν τον πάγο.
3. Κάθε φορά που έμπαιναν σε καφέ/εστιατόριο/ταβέρνα κοιτούσαν και σχολίαζαν το σύστημα κλιματισμού.
4. Όταν μιλούσαν στο κινητό μέσα στο λεωφορείο ανέφεραν πάντα τις καιρικές συνθήκες και ποια είναι η ακριβής θερμοκρασία. Όταν παρατήρησαν ότι το θερμόμετρο του λεωφορείου έδειχνε πάντα 2-3 βαθμούς παραπάνω από τα θερμόμετρα στα φαρμακεία που περνούσαμε, αυτόματα αφαιρούσαν 2-3 βαθμούς από αυτό που έδειχνε το θερμόμετρο του λεωφορείου.
5. Όλοι είχαν κάποιο χόμπι που αν μπορούσαν θα το εξασκούσαν σοβαρά αλλά για σιγουριά επέλεξαν να γίνουν μηχανολόγοι.
6. Συνόδευαν πάντα τη λέξη αρχιτέκτονας με ένα από τα επίθετα μαλάκας/άσχετος.

13.1.10

Ερωτηματολόγιο υποψήφιου συγκάτοικου

Μια κοινωνική προσφορά από το καλό παιδί αλλά...
(αν εσείς και ο υποψήφιος συγκάτοικός σας έχετε λιγότερες από 8/10 κοινές απαντήσεις, ξανασκεφτείτε το...)
Επίσης όποιος έχει αρκετό χρόνο για χάσιμο ας απαντήσει έτσι για πλάκα...

1. Η σχέση μου με το σπίτι είναι:
α) Βγαίνω μόνο για να αγοράσω τσιγάρα και σοκολάτες απ το περίπτερο (αν δεν μου τα φέρει ο ντελιβεράς)
β) Καθημερινές είμαι σπιτόγατος αλλά Σ/Κ δε με βλέπει το σπίτι μου
γ) Είναι το προσωπικό μου ξενοδοχείο (μπάνιο, ύπνος και ξανά έξω)
δ) Περιστασιακή...κι αν λείψω και μια βδομάδα μην ανησυχήσεις.

2. Η σχέση μου με την καθαριότητα στο σπίτι είναι:
α) Τουλάχιστον μια φορά τη βδομάδα γενική καθαριότητα, άλλαγμα σεντονιών, ξεσκόνισμα κάθε 2 μέρες  έχει - δεν έχει πιάσει σκόνη, ποτέ με τα παπούτσια μες στο σπίτι, πλύσιμο πιάτων μόλις χρησιμοποιηθούν μπλα μπλα μπλα....
β) Η κουζίνα και το μπάνιο να ναι καθαρά και όλα τα άλλα να πάνε να γ*μηθούν
γ) Μόνο μη μου πεις να βάλω λεφτά για να αγοράσουμε ηλεκτρική σκούπα!!
δ) Η καθαριότητα είναι μισή αρχοντιά, οπότε αν καθαρίζεις και για σένα και για μένα θα σαι άρχοντας!

3. Η σχέση μου με την τηλεόραση είναι:
α) Κρέμομαι από την οθόνη της, την κλείνω μόνο όταν είναι να πάω διακοπές και αυτό με πόνο ψυχής
β) Βλέπω μόνο μπάλα άντε και καμιά ταινία.
γ) Βλέπω μόνο ειδήσεις (στο ΣΤΑΡ) ενημερωτικές εκπομπές (το μεσημέρι) άντε και καμία σειρά (μεταγλωττισμένη).
δ) Δε χωράμε στο ίδιο σπίτι. Ή αυτή ή εγώ!

4. Με παίρνει ο ύπνος:
α) Με απόλυτη ησυχία και κλειστά τα φώτα. (και μια ζώνη δίπλα μου να περιλάβω όποιον μου ταράξει τον ύπνο!)
β) Αφήνοντας ένα φωτάκι αναμμένο μην ξυπνήσω το βράδυ και δε βλέπω την τύφλα μου (και βγει ο μπαμπούλας και με φάει...).
γ) Ανοιχτή τηλεόραση, φώτα, αρκουδίσιον (φουλ θέρμανση ή φούλ ψύξη ανάλογα την εποχή). Όταν έχει διακοπή ρεύματος έχω αϋπνίες!
δ) Μετά τις 5 το πρωί...

5. Το ιδανικό ψυγείο θα είχε μέσα:
α) Σοκολάτες, γλυκά, τούρτες.
β) Πίτσα κατεψυγμένη, μπύρες, μπύρες, μπύρες, νερό παγωμένο (για το φραπέ).
γ) Φαγητά από τη μανούλα σε τάπερ.
δ) Δεν ξέρω/δεν απαντώ.

6. Είμαι ψυχαναγκαστικός.
α) Τι είν τούτο?
β) Μην πειράζεις τα πράγματά μου και θα τα πάμε μια χαρά.
γ) Ναι! Εκνευρίζομαι όταν ο άλλος προσπαθεί μάταια να βάζει συνεχώς τα πράγματα σε τάξη (αφού θα ανακατευτούν ξανά).
δ) Όχι! (Απλά καμιά φορά γυρνάω 10 φορές πίσω στο σπίτι να δω αν έκλεισα τις μπαλκονόπορτες, αν έκλεισα το θερμοσίφωνα και αν έβγαλα το σίδερο απ την πρίζα, και στο τέλος τα βγάζω και φωτογραφία με το κινητό, για να μπορώ να τα τσεκάρω ανά πάσα στιγμή για όσο είμαι έξω).

7. Η σχέση μου με τα ανεπιθύμητα ζωύφια:
α) Μόλις τα δω ανεβαίνω στο τραπέζι και ουρλιάζω ώσπου να λιποθυμήσω!
β) Είχα κάποτε μια κατσαρίδα για κατοικίδιο, το Βαγγέλη. Αχ, τι μου θύμισες...
γ) Παντόφλα και σκουπιδοτενεκές. Απλά.
δ) Τα πιάνω προσεχτικά και τα βγάζω έξω. Κρίμα να τα σκοτώνουμε, πλασματάκια του θεού είναι κι
αυτά...

8. Τα ρούχα μου:
α) Γεμίζουν με το ζόρι μια μικρή βαλίτσα.
β) Γεμίζουν 1-2 ράφια από τη ντουλάπα.
γ) Γεμίζουν τις 2 πάνω και τις 2 κάτω ντουλάπες, αλλά ίσως μπορέσω να σου αφήσω και ένα ράφι για τα δικά σου...
δ) Για να τα μεταφέρω σπίτι θα νοικιάσω φορτηγό από μεταφορική!

9. Τι μουσική ακούς?
α) Μπίτι, πριόνι, ό,τι με ξεσηκώνει...
β) Τα πάντα μωρέ (τίποτα δηλαδή...)
γ) Ελληνικά (ελληνικά είναι και ο Φλωρινιώτης...)
δ) Συγκάτοικο θες ή παρέα για τις συναυλίες??

10. Γιατί θες να συγκατοικήσεις και δεν πας να μείνεις μόνος?
α) Με τι λεφτά να μείνω μόνος ρε?
β) Δεν αντέχω τη μοναξιά...
γ) Θέλω να έχω κάποιον να μου μαγειρεύει, να μου πλένει, να μου καθαρίζει και να μην είναι η μάνα μου.
δ) Ωχ! Δεν το χα σκεφτεί αυτό. Δίκιο έχεις πάω να μείνω μόνος! Τα λέμε!

11.1.10

Για τις νύχτες που δεν υπήρξαν ποτέ



Είχε περίεργο φεγγάρι
ξεδιάντροπα λαμπρό
Σα μάτι στο σκοτάδι
(περίεργο φεγγάρι...)



Κάτω από φρύδια-σύννεφα
με παρακολουθεί.
Βγαίνω έξω να κρυφτώ
-αυτό πάντα εκεί.



Και ώσπου να του ξεφύγω
με πήρε το πρωί...
Και μες στο φως της μέρας
έμοιαζε η νύχτα ανύπαρκτη.


7.1.10

Το παρελθόν δεν περνά...

...κι εκεί που έχεις αποφασίσει πως έγινες 30 παρά 1...
...κι εκεί που λες τέρμα, σοβαρεύομαι, κατασταλάζω, ωριμάζω, βρίσκω ένα δρόμο ζωής και τον ακολουθώ...
σου στέλνουν κάτι μηνύματα, κάτι άνθρωποι και από 29 γίνεσαι πάλι 19...
και από τη σιγουριά ξαναπέφτεις στην αμφιβολία και στις τρελές σου σκέψεις..
Καταραμένα κινητά/καταραμένο φατσοβιβλίο και όλοι εσείς (εσύ) που πετάς άκοπες, ανέξοδες για σένα ευχές - μαχαιριές.

4.1.10

Μια νύχτα=δέκα χρόνια

Αν ισχύει αυτό που λένε πως ότι κάνεις τις πρώτες μέρες του χρόνου θα γίνεται όλο το χρόνο τότε ως το 2011:
  • θα έχω πάθει κίρρωση του ήπατος, ζάχαρο, χοληστερίνη και θα ζυγίζω πάνω από 100 κιλά.
  • το βιολογικό μου ρολόι θα έχει μεταναστεύσει στο Μεξικό και θα κοιμάμαι κάθε μέρα στις 7 το πρωί ώρα Ελλάδας.
  • θα έχω ξοδέψει όλα τα μου τα λεφτά και θα ζω με δανεικά.
  • θα τρώω για πρωινό κορνφλέικς σε μπυροπότηρο γιατί όλα τα μπολ και τα βαθιά πιάτα θα είναι άπλυτα.
Από αυτή την άποψη ίσως είναι καλό (όχι δεν έιναι!!) που γύρισα στη δουλειά σήμερα...

Οι στιγμές που θα μείνουν από αυτή την πρωτοχρονιά:

- Ο ντελιβεράς που πέρναγε κάτω από το μπαλκόνι μου πάνω στην αλλαγή του χρόνου και κόρναρε και αναβόσβηνε τα φώτα σαν τρελός. Η απόλυτη ενσάρκωση του "δεν ξενερώνουμε ποτέ!"

- Ατάκα:
-Καλή χρονιά ρε!
- Θα δούμε...

- Παίζουμε 21 και ένας την έχει δει Γιάννης Ταραμάς και κάθε φορά που θέλει να του δώσουν φύλλο λέει σε αυτόν που κάνει μάνα "χτύπα με" (χιτ μι κι έτσι όπως στο Ελ.έι. να 'ουμ'). Ε το λέει μία, το λέει δύο, το λέει δέκα, σε κάποια φάση ο διπλανός του που χει απηυδήσει του ρίχνει μια καρπαζιά στο σβέρκο τόσο δυνατή που του πέσανε τα φύλλα απ το χέρι.

- Ατάκα Νο2: -Εσύ τώρα μαθαίνεις, ρουφάς γνώση από παντού σαν τη σφουγγαρίστρα!

-Είμαι σε μπαρ με τον αδερφό. Πιάνουμε κουβέντα με μια κοπέλα.
Κοπέλα: -Ποιός από τους 2 είναι ο μεγαλύτερος?
Αδερφός: Αυτός!
Εγώ: 1-0!
('Οπως στο παιχνίδι που παίζαμε στο δημοτικό, αν δεν το ξέρετε θα το αναλύσω κάποια άλλη φορά, έχουμε όλο το χρόνο μπροστά μας...)

άρχοντας της παρέας που έρχεται στο μπαρ που ήμασταν κατά τις 5 και κατά τις 8 που κλείνει και είμαστε όλοι αλοιφή από το αλκοόλ και το ξενύχτι και ψάχνουμε απεγνωσμένα το κρεβατάκι μας, αυτός ωρύεται και φωνάζει και λέει δεν είναι δυνατόν να πάμε για ύπνο τόσο νωρίς, πάμε για κανα καφέ στην παραλία, μην είστε ξενέρωτοι ρε νέα δεκαετία μπήκε κλπ κλπ... Την επόμενη μέρα μαθαίνω πως ήρθε 5 στο μπαρ όχι γιατί ήταν αλλού πριν αλλά γιατί είχε ξαπλώσει για κανα μισάωρο κατά τις 8 το προηγούμενο βράδυ και ξύπνησε φρεσκαδούρα στις 4 το πρωί. Ήπιε το καφεδάκι του και 5 η ώρα ήρθε και μας βρήκε. ΘΕΟΣ!

- Το νευρικό γέλιο που με είχε πιάσει στον ύπνο μου και με ανάγκασε να ξυπνήσω στις 2 το μεσημέρι...και δε θυμάμαι καν τι έβλεπα στον ύπνο μου...