30.7.12

Οδηγίες χρήσεως μάσκας στα ελληνικά (?)

Από ΑΝΤΙΑΔΔΚΡΡΙΚΑ υλικά η ΜΑΕΣΚΑ,
ΠΟΔΥ ΜΑΔΚΠ η κρέμα,
ΗΕΠΑΥΝΕΤΕ αμέσως και να την ΠΑΕΝΕΤΕ με ΟΥΑΕΤΕΡΟ ΣΑΗΟΥΝΙ!

Και προσοχή μη σας "ΚΟΔΔΗΣΡ" στο ΗΡΟΣΩΠΟ...


Εσείς τι πιστεύετε πως συνέβη στον (ξένο προφανώς) υπάλληλο της εταιρείας μασκών που έγραψε τις οδηγίες?
α) Του δώσανε το σωστό κείμενο αλλά το πληκτρολόγησε λάθος γιατί είχε πρεσβυωπία και βαριόταν να βάλει γυαλία, οπότε το πήγε ψιλομαντεύοντας.
β) Είναι άγγλος οπότε είχε πιει λίγες μπύρες παραπάνω στο λαντς το μπρέηκ του / έβλεπε ταυτόχρονα και ολυμπιακούς / θεώρησε πως με τέτοια κρίση σιγά μην πάει κανένας έλληνας να αγοράσει μάσκα.
γ) Καλά ποιός χρειάζεται οδηγίες χρήσης για να βάλει μια μάσκα? Σε λίγο θα μας ζητήσεις να βάζουμε και οδηγίες χρήσης στα ποτήρια!
δ) δεν ξέρω / δεν απαντώ / ΚΑΔΕΣ ΛΙΑΗΟΕΣΣ!

25.7.12

Το μαγικό ψυγείο

Ανοίγω το ψυγείο για να φύγω να βγω και να πάρω μια ανάσα...



...αλλά κολλάω στην οθόνη για άλλη μια φορά.
Όλο οθόνες ρε φίλε, όπου και να κοιτάξω ό,τι ώρα της ημέρας και να με θυμηθώ, μπροστά σε μια οθόνη είμαι.
Μία εξήγηση που δίνω είναι μήπως υποσυνείδητα είμαι ναρκισσιστής και στην πραγματικότητα δε βλέπω την οθόνη αλλά την αντανάκλασή μου μέσα στην οθόνη. Αν δεν ισχύει αυτό τότε μάλλον υπάρχει πρόβλημα.
Τελοσπάντων κάθε οθόνη έχει άλλη θέα. Σου περνάει άλλα μηνύματα. Ακόμα και η οθόνη του ψυγείου μπορεί να σε βοηθήσει...
...γιατί εκεί που τα μάτια μου είχαν θολώσει από τη ζέστη ξαφνικά τα βλέπω όλα καθαρά:
20 βαθμούς κελσίου παρακάτω από την τωρινή θερμοκρασία θα ήθελα να είχε.
Αντί για τους 20 βαθμούς λιγότερο που θα ήθελα να είχε, προς το παρόν παίρνω τα 3.
Η ταχεία ψύξη που επιθυμώ (express freeze) μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω των διακοπών (vacation). (Να μην ξεχάσω να πάρω και ομπρέλα).
Πώς μπορεί να γίνει αυτό τώρα αμέσως και ενώ μου έχουν κάνει τα τρία δύο στη δουλειά?
Μα μόνο μέσα στη ζώνη των θαυμάτων (miracle zone yeah!).
Εκεί που το καρότο γίνεται μπριζόλα.
Εκεί που το ψάρι γίνεται κοτόπουλο. (Καλά αυτό δεν είναι και δύσκολο. Αν σου βάλω ψαροκροκέτες σε συσκευσία κοτοκροκετών δεν ξέρω αν θα το καταλάβεις...)
Εκεί που η δουλειά γίνεται άδεια.
Όλο αυτό μου θύμισε εκείνη την ταινία που έγινε ο γιος πατέρας και ο πατέρας γιος γιατί τους το είπε μια μηχανή (κάτι σαν ηλεκτρονικό τζίνι) στο λούνα παρκ. Αυτό που με είχε τρομάξει τότε στην κατά τα άλλα κωμωδία ήταν το πλάνο που το μηχάνημα δεν ήταν στην πρίζα.
Αφού λοιπόν βεβαιώνομαι πως το ψυγείο είναι στην πρίζα και αφού ξεχνάω να το ανοίξω για να πιω νερό, πέφτω για ύπνο διψασμένος. Για διακοπές.

20.7.12

7-8 Ιδέες για ποστ.

Χμ τι να γράψω τώρα?

1. Μήπως για μια αλληγορική ιστορία με αφορμή τη χτεσινοβραδυνή φωτογραφία ενός ψυγείου?
Καλό ακούγεται, πιασάρικο, κάτι τέτοια αρέσουν και στον κόσμο, βλέπει τη φωτογραφία και κολλάει στο ποστ όπως τα 5χρονα στα μικυμάου. Αλλά η ιστορία θέλει σκέψη και είναι αργά για τέτοια πράγματα..

2. Να πω πως πέρασα τη βδομάδα μου? Έτσι λίγο γκρίνια, λίγο καμιά ατάκα που άκουσα, λίγο σάλτσα παραλογισμού να δέσει μια φαστ φουντ μακαρονάδα να την καταπιείτε στο δίλεπτο και να μου ζητάτε και κοκακόλα? Α λυπάμαι δεν έχω, την έχω κόψει.

3. Κανα ποιηματάκι σου-ρεάλ μαδρίτης μήπως? Χμ...ή κανένα σου-μπαρτσελόνα καλύτερα?

4. Υπάρχει και η λύση του ετοιματζίδικου τσαταρίσματος: κλόπυ πάστε από το γουγλ τοκ στα γκρήκλις και φύγαμε για Σαββατοκύριακο! Μπα έχει κι αυτό τον κόπο του...σβήσε ονόματα (μην καρφωνόμαστε κιόλα!), φτιάξε λίγο τους αναγραμματισμούς...κούραση.

5. Έβλεπα και ένα όνειρο όταν με ξύπνησε βάρβαρα το ξυπνητήρι σήμερα. Πρέπει να ήταν αρκετά σουρεάλ γιατί ξύπνησα κάθετα στο κρεβάτι και με το μαξιλάρι αγκαλιά, αλλά φυσικά μέχρι να συνειδητοποιήσω πως αξίζει να το θυμάμαι το ξέχασα.

6. Έχω καιρό να γράψω και τίποτα μαθηματικό ρε παιδί μου...θα φταίει το πολύ εργοτάξιο που μου έχει κάψει το κεφάλι (κυριολεκτικά και μεταφορικά). Καλά το λένε οι Κινέζοι: Ή εργάτης ή επιστήμονας θα είσαι...

7. Α! Το βρήκα! Μουσικό ποστ! Και καλά καλοκαιρινή συλλογή του καλού παιδιού αλλά με εξεζητημένα ακούσματα όπως για παράδειγμα μέταλ από την εσωτερική μογγολία!
Έτσι όμως θα πέσω στην παγίδα του μουσικού ελιτισμού (γνωστός και ως ντιτζεϊκός αυνανισμός).

8. Πιστεύω είναι ένα καλό νούμερο για να σταματήσω εδώ λέγοντας στο εαυτό μου πως έβγαλα την υποχρέωση για ένα ποστ που οριακά πέρασε τα όρια του πρόχειρου και προκρίθηκε στις επίσημες αναρτήσεις του ιστολογίου στα (μ)πέναλτυ.

15.7.12

Ζεσταθήκαμε αλλά δεν ηττηθήκαμε

Οδηγίες χρήσης: Βάζουμε να παίξει Priestconstantinos - Victoria στο Ου! Τουμπ και πάμε:

Κάνει μια ζέστη απόψε που με αρρωσταίνει
κι έχω χαθεί μες στου youtube τα άκυρα <-- (ινδικό μέταλ ακούτε με δική σας ευθύνη!)
εσύ κοιμάσαι με αιρκοντίσιον και σεντόνι
κι εγώ παλεύω με ανεμιστήρα και νερά.

"Αυτός ο καύσωνας καθόλου δε μ' αγγίζει"
μου λεγες πέρσι τέτοιο βράδυ σκεφτική
ύστερα άρχισε η θρμκρσία ν ανεβαίνει <--(τρώμε τα σύμφωνα σε μια απέλπιδα προσπάθεια για ρίμα)
και σαν τρελός έκανα ντουζζζ τρεις το πρωί.

Στο σκρουτζ τζι αρ σε ζητώ και στον τσάμπα
κι από τον Κωτσόβολο περνάω τον παλιό,
ξέρεις καλά πως πια δεν έχω περιθώρια,
ξέρω καλά πως θα σαλτάρω αν δε σε βρω.

Στο σουπερμάρκετ με προκάει μια θείτσα,
μου λέει ψάχνει ανεμιστήρα να δροσιστεί
κι εγώ ξεκάρφωτος μαζί και ιδρωμένος
της λέω με στυλ, πάρε αιρκοντίσιον να σωθείς.

Μια βρωμούσα κάτω απ το φως χαμογελάει,
κερνάω τσιγάρο και ύστερα πιάνει φωτιά.
Ο διαχειριστής κοινόχρηστα ζητάει,
μα για αιρκοντίσιον θα δώσω όλα μου τα λεφτά.

Τώρα γυρίζω σε μια πόλη ερημωμένη,
και ακούω γέλια από παράθυρα κλειστά
Ένα σου φύσημα με χτυπάει και μ' ανασταίνει
κι όλα τα δίνω για ένα φουτζίτσου ρε παιδία.

Κάνει μια ζέστη που με πνίγει και αρρωσταίνει,
έξω η νύχτα με τραβάει απ' τα μυαλά.
Εσύ κοιμάσαι με αιρκοντίσιον και σεντόνι,
κι εγώ βουλιάζω στα σεντόνια μου τα υγρά. <-- (από τον ιδρώτα ε!)

Κάνει μια ζέστη απόψε που με αρρωσταίνει

10.7.12

Car the cha

Η λογοτεχνική εκδοχή:

-Έτσι που λες φίλε...ξυπνάω το πρωί τρελαμένος. Μούσκεμα στον ιδρώτα, η κρεβατοκάμαρα να έχει μετατραπεί σε σάουνα αλλά χωρίς τις γυμνές γυναίκες και απ' έξω να βαράνε τα κομπρεσέρια.
-Καλά αυτός ο Δήμος τι κάνει? Πέρυσι δεν έσπαγε τα πεζοδρόμια πάλι?
-Πέρυσι πέρναγε καλώδια της ΔΕΗ. Φέτος περνάει φυσικό αέριο. Του χρόνου απλά θα περνάει και θα σπάει πεζοδρόμια έτσι για να γουστάρει.
-Ωραία και ξύπνησες. Μετά?
-Αρχίζω να ντύνομαι για τη δουλειά δουλεία και πριν βάλω το τζην το αισθάνομαι να κολλάει πάνω μου από τη ζέστη. Ανοίγω το ψυγείο να δροσιστώ και να φάω και τίποτα για πρωινό. Δεν έχω ψωμί για τοστ ούτε γάλα. Δε γαμιέται λέω άστο. Στην πείνα μέχρι να φτάσω στη δουλειά. Πάω να πλύνω τα δόντια μου...
-Αφού δεν είχες φάει.
-Όλο το βράδυ έτρωγα πακέτο από τη ζέστη. Θα πρέπει να βαρυστομάχιασα κιόλας γιατί δε μπορούσα να κοιμηθώ και όλο στριφογύριζα.
-Α καλά.
- Πάω λοιπόν να πλύνω δόντια, μου πέφτει η οδοντόβουρτσα, πάω να βάλω τη μπλούζα μου βλέπω έχει μια λαδιά από χτες.
-Από το πακέτο που έτρωγες?
-Όχι από τα προχτεσινά σουβλάκια. Τρελάθηκα κιόλας που την είχα βάλει και χτες λαδωμένη στη δουλειά, ρόμπα θα έγινα πάλι.
-Και εβαλες άλλη?
-Όχι γιατί σκέφτηκα δε γαμιέται, την έχουν δει ήδη τη λαδιά δε θα κάνει εντύπωση, οπότε τη φοράω και φεύγω. Εκεί που τρελάθηκα είναι που πάω να στρίψω τσιγάρο στο αμάξι και μου πέφτουν τα χαρτάκια ανάμεσα στο κάθισμα και το χειρόφρενο.
-Ω ρε φίλε...
-Και δώστου να κάνω το κάθισμα μπρος-πίσω, να βάζω ανάμεσα στυλό, κλειδιά, δάχτυλα....
-Τα μάζεψες τελικά?
-Ναι ρε αλλά είχα γίνει μούσκεμα από τον ιδρώτα. Ε κάπου εκεί μου γύρισε το μυαλό! ΦΕΥΓΩ! είπα και αντί να πάω δουλειά, έπιασα την Αθηνών-Λαμίας για να πάω όσο πιο βόρεια γίνεται.
-Πού δηλαδή?
-Δεν ξέρω, ήθελα να οδηγήσω προς βορρά, ξέρεις...να βγω Σκόπια, Σερβία, Ουγγαρία, Τσεχία, Πολωνία, ίσως να έστριβα δεξιά για Σιβηρία δεν το χα σκεφτεί και λετπτομερώς το πλάνο.
-Καλά και πως βρέθηκες το βράδυ πάλι σπίτι σου ρε μαλάκα?
-Ε κάπου εκεί στη Λαμία πείνασα και λέω ας κάνω μια παράκαμψη προς Καρδίτσα γιατί θυμόμουν ένα ωραίο ταβερνάκι που είχε ένας θείος ενός παιδιού που ήταν στην παρέα των είκοσι ατόμων που είχαμε πάει εκδρομή στη λίμνη Πλαστήρα το 2005.
-Και το βρήκες?
-Όχι αλλά βρήκα αυτό:


-Καλό χόρτο? Τι ήταν αντίδι ή βλήτο?
-Δεν ξέρω γιατί ήταν κλειστό.
-Τέλοσπάντων πως βρέθηκες πίσω δε μας είπες.
-Ε από την πείνα μου τα μπέρδεψα και στη Λαμία αντί να στρίψω για πάνω έστριψα για κάτω και όταν κατάλαβα πως γυρνάω Αθήνα είπα δε γαμιέται που να ξανατρέχω βόρεια τώρα, τελείωνε και η βενζίνη, με είχε πάρει και η μάνα μου τηλέφωνο πως μου άφησε κάτι γεμιστά στο σπίτι...το παράτησα.

Η πραγματικότητα:

Χτες:
Αφεντικό: Δεν πετάγεσαι μια βόλτα μέχρι την Καρδίτσα άυριο να δεις το χωράφι από κοντά?
ΚαλόΠαιδίΑλλά: (σιωπή-βλέμα κενό)
Α.: (με λιγότερη αυτοπεποίθηση) Μέχρι την Καρδίτσα...
Κ.: Εεεε λίγο μακριά δεν έιναι?
Α: Έλα μωρέ 300 χιλιομετράκια (λες κι αν βάλεις υποκοριστικό μικραίνει η απόσταση), θα πας, θα δεις, θα γυρίσεις (κάτι σαν ένας σύγχρονος Καίσαρας με άλλα λόγια να αγαπιόμαστε).

Σήμερα:
Οδήγηση, άκουσμα cd, καφές, ζέστη, άπειρες ακρίδες στο χωράφι (με πυκνότητα ανά τετραγωνικό όση και στις πληγές του Φαραώ), καφενείο στο χωριό να με ρωτάνε τι είναι αυτά τα βολοβοταϊκά που βάζουνε όλοι, επιστροφή, μοναχικό γεύμα παραθαλάσσια (ακόμα κι εκεί έκαιγε ο τόπος), καφές, άκουσμα cd, σπίτι, μπάνιο, ποστ, ύπνο.

Εργασία για το σπίτι:
Built to Spill - Broken chairs
μακρύ και ταξιδιάρικο όσο η σημερινή μέρα...

6.7.12

Υπάρχει πρόβλημα

Υπάρχει πρόβλημα όταν:
Μαθαίνεις από το φεήσμπουκ ότι έχει πανσέληνο.
(τουλάχιστον ξέρεις ότι είσαι ο μόνος τυχερός που είδε την έκλειψη ηλίου από προσωρινά ουράνια σώματα)


Υπάρχει πρόβλημα όταν:
Ξυπνάς 5:30 το πρωί, περνάς τη μέρα σου σε επαρχιακές ταράτσες, γυρνάς σπίτι στις 9:30 το βράδυ, και έχεις να ετοιμάσεις χαρτιά για να τα δώσεις την επόμενη μέρα στις 7:30 το πρωί.
Μπόνους πρόβλημα στο πρόβλημα: Το τηλεφώνημα της ανίδεης μάνας που προσπαθεί να σε καθυσηχάσει με κουβέντες του στυλ " ε τι να κάνεις-δουλίτσα να υπάρχει...και λοιπά αναγουλιαστικά κλισέ"
(τουλάχιστον βλέπεις ότι υπάρχουν και πιο απελπισμένοι από εσένα - τόσο απελπισμένοι που θα προτιμούσαν ο κόσμος να έχεζε στο δρόμο από το να του καθαρίζουν την τουαλέτα)



Υπάρχει πρόβλημα όταν:
Πηγαίνεις στο γραφείο μόνο και μόνο για να πάρεις μια καλωδιοπρέσα, γυρνάς στο εργοτάξιο και ανακαλύπτεις ότι ξέχασες να την πάρεις.
Υπάρχει λύση στο πρόβλημα όταν η καλωδιοπρέσα δεν χρειάζεται τελικά και κάπου εκεί λες υπάρχει θεός και είναι ηλεκτρολόγος! Και μάλιστα είναι τόσο θεός που εμφανίζει μπροστά σου ένα θηλυκό φις εκεί που το ψάχνεις.

Μπόνους άσχετο κουίζ με πλούσια δώρα (τα οποία δεν έχει νόημα να αναφέρω μιας και δεν τα δίνω ποτέ!): Βρείτε το λόγο που έβγαλα αυτή τη φωτογραφία




Άσε που μετά τους Machinehead ξαναθυμήθηκα πως άκουγα και μέταλ.