Παίζεις και μαθαίνεις (για μένα)

Αντιστοιχίστε τις λέξεις της πρώτης με της δεύτερης στήλης και θα διαβάσετε μια ιστορία για το τριήμερο που πέρασε:

Θες άλλο                                                      μελα
Μπου                                                           παραλία
Κραι                                                             γέλιο
Βόλτα                                                           νίκη
Ρακό                                                             νυχτια
Σάν του ιτς                                                   ρολ
Νευρικό                                                       γύρος
Ξε                                                                γατσα
Ροκ                                                              πάλη

Δυσκολεύεστε?

Υπάρχει λύση:

Ονοματολογία

Τα δεδομένα:

-Έχω αρρώστια με το ποδόσφαιρο. Προτιμώ να δω Νησιά Φίτζι - Νέα Ζηλανδία για τα προκριματικά του μουντιάλ 2014 σε μαγνητοσκόπηση παρά τελικό Ευρωλίγκας στο μπάσκετ.
-Αισθάνομαι αηδία με την ελληνική πραγματικότητα του ποδοσφαίρου.
-Είμαι ονειροπόλος (αν π.χ. εμφανιζόταν το τζίνι και μου έδινε τρεις ευχές θα χαράμιζα τη μία για να με κάνει πρόεδρο-παίκτη-προπονητή της Μπαρτσελόνα και να παίξω στον τελικό του τσαπι-ο-λίγκ!)
- Το φέισμπουκ είναι λερναία ύδρα. Εκεί που λες: τέλος,το κλείνω και βγαίνω και πετάω και το κλειδί, τσουπ βλέπεις μπροστά σου παιχνιδάκι σαν το football manager.

Η λύση:

Σύμφωνα με το αξίωμα "Το δεδομένον φυγείν αδύνατον" πρέπει να εγκαταστήσω και να αρχίσω να παίζω φέισμπουκοφουτμπολμάνατζερ!

Το μπόνους:

Το παιχνίδι έχει ενσωματωμένη μηχανή παραγωγής ονομάτων!

Ιδού λοιπόν η ενδεκάδα που δε χάνει ποτέ (σε γέλιο κυρίως):
Σωσηγενής Μάγκος
Σιλένος Πριμικύνος
Κλόπας Λαμπριάνου
Θουκυδίδης Τσιριγκόλης
Ματταθίας Γεωργίου
Ζορομπαμπέλ Καλλέργης
Φλέγων Στάσι
Όριγεν Μάγδας
Φθα Καστριότα
Πρόχωρος Παναγιατόπουλος
Ναός Σαββίδης

Ψηφίστε το αγαπημένο σας όνομα και μπείτε στην κλήρωση για να κερδίσετε 20% έκπτωση σε αγορές παικτών την επόμενη μεταγραφική σεζόν!

Ωδή στην απλώστρα στις 2:30 π.μ.

Αυτό εδώ είναι ένα γκάλοπ.

Διαλέξτε την (τραγ)ωδή(α) της αρεσκείας σας.

Ευχαριστώ.

1. Δως μου ένα σημάδι στης μοναξιάς μου το σκοτάδι...

2. Τα τσιγάρα τα ποτά και τα ξενύχτια έχουν κλείσει τα καλύτερα τα σπίτια Οι απλώστρες που αγοράζεις απ το ΙΚΕΑ έχουν κλείσει τα καλύτερα τα χέρια

3. Πιάσε με αν μπορείς έλα και πιάσε μεεε (μπόρεσες)

4. Θα κλείσω τα μάτια θα μου πιάσεις τα χέρια αστράκια απ τον πόνο και λευκά περιστέρια..

5. Δεν ξέρω τι με έχει πιάσει (η απλώστρα) και τον ύπνο μου έχω χάσει (δεν!-σιγά μην τον έχανα!)

6. Τα χερούλια σου κόκκινα τα χέρουλια μου άσπρα, ρούχα μαζί που πλύθηκαν, φωτογραφία ροζ...

7. Bring your daughter (hand) to the slaughter...let it go let it go let it go!

 ...κι εσύ απλώστρα να μην έχεις καταλάβει τίποτα...τίποτα να μην έχεις καταλάβει!

Καλοκαιρινές διακοπές

Πίνω μπύρες στην πλατεία με τον Μ. Η ζέστη μου χτυπάει το πρόσωπο ακόμα και τώρα που αρχίζει να νυχτώνει.
Μ: Μήπως να πας να ετοιμαστείς ρε? Θα αργήσεις!
ΚΠΑ: Μπα έχουμε καιρό μωρέ...διακοπές πάω.
Ξαφνικά βρίσκομαι στην εταιρεία για να ετοιμάσω τη βαλίτσα μου. Στη ντουλάπα πίσω από το γραφείο μου αντί για σχέδια είναι τα ρούχα μου διπλωμένα πάνω σε ράφια. Αλλά κάτι δεν πάει καλά. Όλα είναι τρύπια ή έχουν σημάδια από χλωρίνη. Δε γαμιέται λέω θα πάρω μακρυμάνικα, πουλόβερ, μπουφάν ότι να ναι αρκεί να φύγω από δω μέσα. Και αυτά όμως είναι γεμάτα τρύπες και ασπράδες..
Στο βάθος ακούγεται το αφεντικό να φωνάζει στον Κ. "Κ. ηρέμησε! Έλα αμέσως από δω και θα τα βρούμε"
Η γραμματέας με πλησιάζει με ένα μάτσο χαρτιά και ανοιγοκλείνει πανικόβλητη το στόμα της.
Α. της λεώ μη με ενοχλείς, δεν είμαι εδώ έχω φύγει!
Φεύγω τρέχοντας χωρίς να χω ετοιμάσει βαλίτσα και κατεβαίνω σκάλες συνέχεια, σκάλες ατελείωτες, πότε ο πρώτος όροφος δεν ήταν τόσο μακριά από το ισόγειο.
Κάποτε βγαίνω έξω, παίρνω το αυτοκίνητο και αρχίζω να οδηγώ σα μανιακός.
Στο Ρίο έχει απαγορευτικό, ούτε η γέφυρα περνάει, μόνο με τα πόδια σου λέει μπορείς να πας Αντίρριο.
Τι να κάνω αφήνω το αυτοκίνητο και συνεχίζω με τα πόδια. Στο Αντίριο κάνω ωτοστόπ. Όταν φτάνω στον προορισμό μου είναι βράδυ και κάνει κρύο. Το εξοχικό δεν έχει καλοριφέρ αλλά πού να το φανταστώ πως καλοκαιριάτικα θα κάνει τέτοιες χειμωνιάτικες νύχτες.
Ξαφνικά ξυπνάω λουσμένος στον ιδρώτα και συνειδητοποιώ πως ενώ ονειρεύομαι κρύα καλοκαίρια έχω σκάσει απ τη ζέστη μια κρύα χειμωνιάτικη νύχτα.

Φεϊσμπουκικό πείρα(γ)μα νο2: αλλαγή γενεθλίων

Ας αρχίσουμε απ την αρχή.

Στο φεϊσμπουκικό πείραμα νο1 είχα αλλάξει τόπο διαμονής. Κι αφού μπορούσα να βάλω ό,τι θέλω έβαλα κάτι εξωτικό: Nuevo San Juan Parangaricutiro, Mexico.

Αποτελέσματα:

1 μέρα μετά με κάνει add μια συμμαθήτρια απ το γυμνάσιο, που ούτε στο γυμνάσιο μιλάγαμε αλλά εδώ είναι φέισμπουκ δεν είναι ζωή και μπορούμε να μαστε φίλοι.
Με το που την δέχομαι για φίλη μου, μου μιλάει στο τσατ και με ρωτάει αν όντως ζω στο μεξικό.
Όχι της λέω εκεί που μένω έμενα.
Κι αυτή εκεί που μένει έμενε. 3 στενά παρακάτω και δε χαιρετιόμαστε όταν τη βλέπω στο σουπερμάρκετ.
Δεν μου ξαναμίλησε από τότε. Απογοητεύτηκε που παραμένω το ίδιο βαρετός όπως και αυτή μάλλον.

Και πάμε στο φεϊσμπουκικό πείραμα νο2: αλλαγή γενεθλίων

Αποτελέσματα:
1. Χαίρομαι για τους φίλους που έσπευσαν να μου υπενθυμίσουν πόσο καμμένος είμαι, να μου δώσουν βραβείο γελοιότητας και να μου πουν και χρόνια πολλά για να μου κάνουν το χατίρι.
2. Χαίρομαι για τους ξένους φίλους/γνωστούς που είδαν ότι έχω γενέθλια και είπαν ας του πούμε ένα happy birthday δε γαμιέται, καλά περάσαμε κάποτε ας μη χαθούμε μπορεί και να θέλουμε να πάμε ελλάδα αν τελειώσει η CRISIS ας έχουμε κι ένα σπίτι/ξεναγό καβάτζα.
3. Χαίρομαι για τον καμμένο φίλο που το είδε, με πήρε τηλέφωνο και δεν πίστευε πως δεν έχω γενέθλια. (Μα πως δεν έχεις γενέθλια ρε? Αφού το δα....)
4. Συγχωρώ τον άλλο τον καμμένο που μου στειλε μήνυμα για χρόνια πολλά λόγω στρατιωτικής θητείας που γενικώς σου καίει τον εγκέφαλο.
5. Αλλά ρε Έλληνες-παλιοί-γνωστοί-το-φελέκι-μου-μέσα, εντάξει δεν ξέρετε πότε έχω γενέθλια κι ας μου ξανάπατε χρόνια πολλά πριν 2 μήνες οι περισσότεροι (ούτε εγώ ξέρω τα δικά σας και είναι φυσικό), εντάξει πάτε να βγάλετε την υποχρέωση με ένα φεισμπουκομήνυμα (το κάνω κι εγώ), ΑΛΛΑ να διαβάζετε δεν ξέρετε?
Δηλαδή εσύ τυχαίε αναγνώστη αν πήγαινες να μου πεις χρόνια πολλά και έβλεπες ο προηγούμενος να γράφει:
-Είσαι τραγικός! Δε σου φτάνουν τα γενέθλια κάθε χρόνο θες κάθε δύο μήνες?
ή
-Είσαι καμμένος αλλά τι να κάνουμε..χρόνια πολλά ευχαριστήθηκες τώρα?
ή
-Συγχαρητήρια! Κέρδισες και επίσημα το βραβείο γελοιότητας στο facebook!

Δε θα ψυλλιαζόσουν τίποτα???