Ανασκούπιση

Ανασκοπώ χωρίς σκοπό
Ανασκουπίζω τον καρπό
ή μάλλον με τον καρπό
τη μύτη απ τις μύξες...

Ωωωπ! Δε σας είδα! Τι κάνετε? Χρόνια πολλά! Με υγεία! Όχι τίποτα άλλο - για να μην έχουμε και μύξες και γινόμαστε ρεζίλι.

Ανασκουπίσατε εσείς?
Τις αναμνήσεις σου τις ζεις?
Ή στο συρτάρι τσέβαλες -> (τις έβαλες = προσπάθεια του ποιητή να οικειοποιηθεί τοπικά ιδιώματα με μόνο σκοπό το πούλημα μούρης)
να καθαρίσει η μνήμη?

Σταματάω εδώ την αμπελοφιλοσοφία και μπαίνω στο θέμα.
Σήμερα θα ανασκοπήσω τα ρεβεγιόν που έχω κάνει.
Τις υπόλοιπες ανασκοπήσεις μου μπορείτε να τις βρείτε σε άλλο χωροχρόνο.

1) Τα χρόνια της αθωότητας:
Ωραία φάση γιατί:
- είχε βασιλόπιτα.
- η βασιλόπιτα είχε μέσα φλουρί.
- είχε Άγιο Βασίλη
- είχε ξενύχτι ως τα μεσάνυχτα
- είχε χαρτιά. Τριανταμία. Μιλάμε για τρελό παρεάκι. Δύο παιδιά του δημοτικού που τότε μάθαιναν την πρόσθεση, δύο γιαγιάδες που τότε ξέχναγαν την πρόσθεση, τη μάνα μου που κάθε 5 λεπτά σηκωνόταν να δει το φαγητό / να φέρει γλυκό / να φέρει νερό / να κάνει οτιδήποτε άλλο εκτός από το να παίξει χαρτιά και τον πατέρα μου που υπομονετικά μου έλεγε πως: δε φωνάζουμε ότι έχουμε 14 μόλις πάρουμε τα φύλλα περιμένουμε να έρθει η σειρά μας.

Χάιλαιτ:
α)Ο Άγιος Βασίλης που ήρθε μια χρονιά από τις 8 το απόγευμα γιατί όπως μάθαμε 10 χρόνια μετά την είχαμε τρελάνει τη μάνα μας εκείνη τη μέρα και άφησε τα δώρα κάτω απ το δέντρο μια ώρα αρχύτερα μπας και ασχοληθούμε με αυτά και την αφήσουμε να μαγειρέψει.
β)Η γιαγιά μου να τραβάει φύλλο από 34.


2) Τα χρόνια της μετα-αθωότητας
 Λίγο πιο βαρετά θα έλεγε κανείς, τη βγάζαμε στο χωριό στο βουνό μόνοι ή με τίποτα παιδιά οικογενειακών φίλων, ακούγαμε Άϊρον Μέιντεν και παίζαμε επιτραπέζια / χαρτιά / το πουλάκι μας πριν το φαγητό, μετά το φαγητό, πριν αλλάξει η χρονιά, αφού αλλάξει η χρονιά και πριν πάμε για ύπνο στο γουόκμαν.
 
Χάιλαιτ:
α) Το χιόνι (όταν τύχαινε να έχει)
β) Που βάζαμε το 2 minutes to midnight πριν την αλλαγή του χρόνου.

3) Τα φοιτητικά
Το τέλος του εφησυχασμού. Η είσοδος στον κόσμο των μεγάλων. Η αγωνία του ρεβεγιόν.
Κλαμπ? Μπαρ? Σκυλάδικο? Ροκάδικο? Ρακάδικο? Σπίτι? Χαρτιά? Χορός? Πάρτυ?
Άγχος - παχυσαρκία - στρες.

Χάιλαιτ: Πρωτοχρονιά 2003.
Αλλαγή με τους γονείς και βουρ για τρελό γλέντι!
Πάμε αρχικά σε ένα σπίτι. Ξενέρωτα. Μπορεί και να κοιμήθηκα και καμιά ώρα στον καναπέ.
Στις 2:30 φεύγουμε για να πάμε σε ένα γαμάτο (έτσι λέγανε οι κοπέλες) λάτιν κλαμπ.
Φτάνουμε στις 3:30.
Παρκάρουμε στις 4:00.
Με το που πάμε να μπούμε γίνετα μπλακ άουτ.
Μετά από μισή ώρα αποφασίζουμε τουλάχιστον να φάμε μια γαμάτη κρέπα.
Στις 4:40 ξεκινάμε για την κρεπερί.
Στις 4:50 ανακαλύπτουμε πως το μπλακ άουτ επιασε και αυτή την περιοχή. Άκυρη η κρέπα.
Στις 5:00 αρχίζουν οι διαβουλέυσεις μέσα στο κρύο για το τι θα κάνουμε.
Στις 6:00 αποφασίζουμε να πάμε Λυκαβηττό να πιούμε μια μπύρα και να δούμε το ξημέρωμα.
Στις 7:00 αποφάσισα να μην ξαναβγώ έξω για ρεβεγιόν παρά μόνο σε σπίτια.

4) Τα μεταφοιτητικά:
Μία έτσι μία αλλιώς.
Μία τρελά πάρτυ σε σπίτια, μία φαντάρος και αλλαγή χρόνου στη σκοπιά.
Μία τρελά πάρτυ ως το πρωί, μία άρρωστος με 38 πυρετό.
Φέτος τι να είναι άραγε? Το έτσι ή το αλλιώς?
Δεν έχει και πολλή σημασία ίσως. Αρκεί να είμαι με αυτούς που θέλω.

Έτσι κι αλλιώς Καλή πρωτοχρονιά και να την περάσετε με αυτούς που θέλετε!
Και αν όχι, νύχτα είναι θα περάσει...