Χαιρετάω τη βαβυλώνα πάω να δω τα μαύρα κλειδιά που ανοίγουν την πόρτα του παρελθόντος.
Καλό είναι να τα κρατάς στο χέρι τα μαύρα κλειδιά.
Μπορεί κάποια στιγμή να ταιριάξουν και στη (δι)έξοδο κινδύνου του μέλλοντος.
Έτσι κι αλλιώς τα λέμε από Δευτέρα.
6 σχόλια:
Αχχ, αυτά είναι...ας πούμε!
ειμαι εντελως ηλιθιος?
Καλό ταξίδι, καλά να περάσεις και κράτα τα, τα μαύρα κλειδιά όντως... Αχρείαστα νά'ναι... :)
joan: τι δεν είναιιι?
φιλθυ: όχι εγώ είμαι εντελώς αινιγματικός!
ζοε: Ευχαριστώ πολυ! καλό ήτανε! :)
Black keyyyys!
Άψογα να υποθέσω...
θα δεις στο ποστ που έρχεται...;)
Δημοσίευση σχολίου