Βλακ κιςς: το προηγούμενο ήταν καλύτερο

Το πνευματάκι με ρώτησε πώς ήταν οι Black Keys. Θα πω ότι το πρόσημο ήταν θετικό. Ήταν όσο καλά μπορούσε να είναι μια συναυλία που:

•  απαγορευόταν δια ροπάλου το κάπνισμα αλλά δεν πείραζε που οι αγγλάρες ήταν λιώμα και χύναν τη μπύρα τους πάνω σου
• η υπόλοιπη παρέα σου τους είχε ξαναδεί και έλεγε πως ήταν πολύ καλύτεροι την προηγούμενη φορά σε κάθε ευκαιρία (δηλαδή κάθε φορά ανάμεσα σε δύο τραγούδια)
• στο γυρισμό περιμέναμε σχεδόν μια ώρα στην ερημιά και με τα μπιλοζίρια να μας τρυπάνε ως το κόκκαλο γιατί ένας είχε ξεχάσει το μπουφάν του και έπρεπε να μπει μέσα κόντρα στη ροή του κόσμου και μετά δε χωράγαμε στο λεωφορείο
• δεν είπαν το αγαπημένο μου τραγούδι.

Όπως είπαμε όμως το πρόσημο ήταν θετικό άρα άξιζε τον κόπο και το χαρμάνιασμα. Είχε και πολύ ωραία φωτάκια που τα χάζευα.

Χιλιάδες φωτάκια που περιστρέφονταν σαν πυγολαμπίδες και τα χάζευα και για μια στιγμή νόμισα πως ακούω τους Superchunk να διασκευάζουν το 100000 Fireflies.
Σημείωση 1: Η απόδοση το fireflies να σημαίνει πυγολαμπίδες έχει πέσει στο 1,15- ποντάρετε πριν κλειδώσει το στοίχημα!
Σημείωση 2: Αυτή είναι μια από τις διασκευές που πιστεύω πως ξεπερνά την πρωτότυπη εκδοχή του τραγουδιού.

Τελοσπάντων αυτοί οι Βλακ κιςς κάτι λέγανε εκεί στο τέλος, ο κιθαρίστας θυμήθηκε επιτέλους να κακοποιήσει λίγο την κιθάρα του και να ενθουσιάσει στιγμιαία και την απογοητευμένη παρέα μου αλλά εγώ ορκίζομαι πως άκουγα να τραγουδάνε:

Why do we still live here
In this repulsive town?
All our friends are in New York London.

Αρκετές μπύρες και αρκετό φαγητό αργότερα έμπαινα στο ταξί για το αεροδρόμιο βιαστικά για να μη δεις που συγκινούμαι επειδή οι συγχορδίες που παίζουμε είναι κάθε φορά και καλύτερες ή για να μη σε δω να δακρύζεις από το κρύο.

Τελικά το προηγούμενο άλμπουμ των Black Keys ήταν καλύτερο και αυτό είχε φανεί από τον τίτλο.