Χ - Φίλες

Μπορεί να φταίει η μέρα που ήταν κουραστική.
Μπορεί να φταίει το κακό τάιμινγκκκ στο φαγητό. Μόλις τελείωσα το βραδινό μου (σπανακόπιτα και τοστ) χτυπάει το κινητό.
-Ναι?
-Έλα ρε θα ρθεις να δούμε ματσάκι? Μη φας έχω παραγγείλει πικάντικη πίτσα γίγας!
Μπορεί να φταίει το φορητό καλοριφέρ που είχα βάλει στα μούτρα μου μέσα μπας και γλιτώσω τα κρυοπαγήματα στον ύπνο μου.

Είδα ένα όνειρο. Είχαμε βγει λέει μεγάλη παρέα και μιλούσαμε αλλά μιλούσαν όλοι μαζί και είχε τόση φασαρία που οι λέξεις μπερδεύονταν και τελικά κατέληξα να ακούω μόνο παράσιτα.

Ξύπνησα ιδρωμένος και το ξέρω ότι ξύπνησα γιατί ένιωθα πως διψούσα (άτιμη πίτσα!) αλλά άκουγα ακόμα τα παράσιτα.
Ανακάθησα στο κρεβάτι. Έστησα αυτί. Παράσιτα.
Σηκώθηκα και περπάτησα προς τον ήχο ακολουθώντας το φως από λαμπάκια-μάτια κοιμισμένων ηλεκτρικών συσκευών.
Το ραδιοφωνάκι που έχω το σαλόνι ήταν ανοιχτό και έπαιζε παράσιτα....

Δεν ήταν ανοιχτό το ραδιόφωνο όταν γύρισα σπίτι. Είχα να ακούσω πάνω από μία εβδομάδα.
Δεν μπήκε κανείς στο σπίτι όσο κοιμόμουν.
Δεν υπνοβατώ.

Things are getting strange,
I'm starting to worry
This could be a case for Mulder and Scully...