Παρασκευή βράδυ.
Είπα να μη βγω. Μερικά ποτά αργότερα μια μισο-μεθυσμένη, μισο-αργεντίνα προσπαθούσε να μου δείξει πως χορεύουν το πραγματικό τάνγκο κολλώντας το σώμα της επάνω μου κι εσύ το επόμενο πρωί με ρώταγες γιατί δε σε παντρεύομαι.
Ανάψαμε τσιγάρα να αποφύγουμε τα κλάματα
την τηλεόραση άνοιξα να δούμε άλλων δράματα
έτσι να ξεχαστείς...
Σου έκανα σεξ, σε πήγα για ψώνια, σου μίλησα για εκδρομές σε μέρη που έχει χιόνια
έτσι για να πειστείς...
Σάββατο βράδυ.
Το μπαρ, το γνωστό, γεμάτο αγνώστους. Γνωστή η μουσική και ο ντιτζέης. ΄Ηρθες κάθησες δίπλα μου, μας σύστησε ο ντιτζέης, ήπιαμε κάτι σφηνάκια που μας κέρασε ο ντιτζέης, κάτι έλεγες, σου απαντούσα, περίμενες να πω εγώ κάτι μετά (λογικά έτσι πάει το πράγμα), εγώ δεν έλεγα τίποτα γιατί είχα πιει πολύ και προτιμούσα να μασάω (φυστίκια) παρά να μιλάω και έφυγες 5 λεπτά πριν κλείσει το μαγαζί και μια στιγμή πριν σε ρωτήσω κάτι που ήθελα.
Δε βαριέσαι είχε πάει και 6 η ώρα, πήγα σπίτι, ξάπλωσα και συνεχίσαμε τη βραδιά από το όνειρο που είδα. Ευχάριστα και ακίνδυνα.
Κυριακή βράδυ.
...ώρα για ποδόσφαιρο κι ο ύπνος θα μας πάρει..κάποτε κι εμάς...
Δευτέρα πρωί.
Στο ένα χέρι το τάπερ στο άλλο τα κλειδιά
μπαίνω στο αμάξι πάω για δουλειά
με μάτια κλειστά απ την παγωνιά..
Μαζί με τη μηχανή παίρνει μπρος και το σιντί
Making up for what you never had
Losing every single thing you've ever had
Going nowhere
Going nowhere...
Οδός Κρήνης (5) : Αύγουστος – Το σερβάν
Πριν από 3 ημέρες

15 σχόλια:
αλήθεια, τι θα την ρώταγες?
Αν ήθελε να πάμε μαζί στον όρθρο...καλό?
τρι-καλο!
εγώ πάντως θα δεχόμουν..
δεν πειράζει, ίσως να την δεις ξανά κάποια στιγμή! αν είναι να συμβεί..
...αν είναι να συμβεί, θα τον δείτε τον όρθρο. Αυτός εκεί θα ναι, θα περιμένει.
Πάντως στο "είπα να μην βω"Mode γίνονται καλά σκηνικά! (ο Μέρφης τα λέει, όχι εγώ. )
μια μουσικούλα θέλεις από πίσω
και έχει φύγει το χιτάκι
Ακίνδυνα; Η ζωή είναι κίνδυνος και ρίσκο. Σε βλέπω που κλωσσάς. Καιρό τώρα.
Ε μα κι αυτή.. δε καθόταν να ακούσει την ερώτηση. Μπορεί να ήθελε να πάει μόνη της στον όρθρο.. :p
Εύγε, καλό μου παιδί!
(Είπε η θεία Λένα και πήγε να βγάλει τη μασέλα της και να πέσει για ύπνο)
κατ: Το ότι θα δεχόσουν μου δίνει κουράγιο να συνεχίσω τις άκυρες ατάκες μου. Αν ποτέ σου πει κανείς να έρθεις σπίτι του να δείτε τα ντιβιντι του με τα στρουμφάκια εγώ θα μαι!
joan: Ότι είναι να ρθει θε να ρθεί αλλιώς θα το φέρουμε εμείς..
Ο Μερφικός νόμος "είπα να μη βγω" ισχύει. Βασική προϋπόθεση ότι θα το εννοείς πραγματικά και δεν θα το λες επίτηδες ενώ κατα βάθος σκοπεύεις να βγεις.
τοσο δα: ναι είμαι χίτμαν!
coffeemug: ε τότε όπου να ναι θα βγουν και τα κλωσσόπουλα. :Ρ
sourgeal: χαχαχα! λες? αν την πετύχω το επόμενο Σάββατο θα τη ρωτήσω: "δεν πιστεύω να πήγες στον όρθρο την περασμένη Κυριακή?"
elf: Πες στη θεία πως η νύχτα χρόνια δεν κοιτά και όποιος την αποφεύγει στης μέρας παγιδεύεται τα ανιαρά τα αίσχη.
εμένα μου μένει η τελευταία παράγραφος.. του πρωινού της Δευτέρας...
Καλώς σε βρήκα, εσένα και την γλυκά παρανοϊκές ατάκες σου και τις πότε-πότε ρίμες σου :)
zekia: ό,τι και να κάνεις η Δευτέρα θα έρθει...αυτή είναι η πικρή αλήθεια
alx: καλωσόρισες στον πλανήτη μας! (πω πω πρώτη(?) φορά μιλάω με εξωγήινο...)
Νόμιζα πως όλοι σνομπάρουν το παλιό καλό σπιτικό ταπεράκι. Μπράβο σου.
Είμαι υπερήφανος ταπεροφόρος! Ευχαριστώ και καλωσήρθες
α.. έχω αδυναμία στα στρουμφάκια! μαζί τους μεγάλωσα!!!!!
πρόσεχε πάντως "που" μιλάς!
Δημοσίευση σχολίου