7 χρόνια φαγούρα

Άραγε πόση σχέση να έχω με εκείνο το μεγάλο παιδί που στεκόταν στην πόρτα της εταιρείας 7 χρόνια πριν, φορώντας το σακάκι του των συνεντεύξεων, έχοντας καπνίσει 2 τσιγάρα απανωτά για το άγχος και δεν ήξερε ποιό κουδούνι να χτυπήσει?
Και πόσες ζωές να πέρασαν από τότε που σκόρπισε το πρώτο του μηνιάτικο μέσα στο παιδικό του δωμάτιο με τα αυτοκινητάκια πάνω στη βιβλιοθήκη και τις αφίσες των Nirvana στον τοίχο και της είπε: "είμαστε πλούσιοι"?
Σίγουρα πέρασαν πολλά αύριο από το βράδυ που με ρωτήσατε πώς ήταν η πρώτη μέρα και σας είπα πως εντάξει καλά ήτανε, λίγο κουραστικά αλλά το κακό είναι πως πρέπει να πάω και αύριο.