Όταν όλα τα πράγματα που τριγυρνάνε στο μυαλό σου μπαινοβγαίνοντας στο υποσυνειδητό σου αρνούνται να μπουν σε μια σειρά ψάχνεις ένα τραγούδι να τα περιγράψεις, δε σου έρχεται τίποτα στο μυαλό παρά μόνο πράγματα, επισκέπτες, μονιμάδες, ποτά, ξενύχτια, ξημερώματα στα αεροδρόμια και μετά πάλι ύπνος, έχει ο καιρός γυρίσματα μα πάντα καταλήγω στο ίδιο κτίριο με τον ίδιο κύριο να με λέει το παιδί με το θερμόμετρο και ας κράταγα αμπερόμετρο και μετά χάλια στο γραφείο αδιάφορο φέισμπουκ η ομάδα στο μάνατζερ πάει κατά διαόλου και το κρύο στο σαλόνι μου είναι του διαόλου λέω να φάω μετά κοιμάμαι και τότε δεν ξέρω αν έχει νόημα κάτι πέρα από τα μπερδεμένα όνειρα

...τα οποία και δε θυμάμαι από την ώρα που θα χτυπήσει το ξυπνητήρι και μετά.