Πολλή δουλειά στο εργοατάξιο. Και Κυριακάτικες παραστάσεις.
Την περασμένη Κυριακή ανεβάσαμε την "Αλλαγή γενικού", 3 ηλεκτρολόγοι και εγώ, μια 11 ωρη περφόρμανς με πολύ σκοτάδι, καντήλια, τσιγάρο και πείνα.
Έτσι είναι αφού σου λέω εγώ, εγώ μιλάω με γεγονότα το έχω δει στην τηλεόραση και δε σου κρύβω, ναι δε σου κρύβω πως ανησυχώ με τις αλλαγές γιατί εγώ τώρα τι θα χρεώσω κύριε Δημήτρη μου, δεν ξέρω αν κατάλαβες τι εννοώ για δεν κατάλαβες να πούμε?
Πάντως έχει πλάκα να κάνεις ακατάληπτες προτάσεις με τις φράσεις κλισέ των μαστόρων.
Κορυφαία στιγμή μέχρι τώρα: ηλεκτρολόγος να με πιάνει αγκαζέ και να μου λέει: Λοιπόν πότε θα φάμε κουφέτα? Μεγάλωσες πια!
Στο ενδιάμεσο ελιές. Χοντρολιές, λαδολιές, με παρέα το Λιά το βοσκό. Αξιοπρεπή ζώα τα πρόβατα. Τα πλησιάζεις και αυτά φεύγουν δήθεν αδιάφορα, φοβούνται αλλά δε θέλουν να καρφωθούν κιόλας. Να το θυμηθώ αυτό το Πάσχα (κατά προτίμηση πριν βραυστομαχιάσω από τα παϊδάκια τους).
Προσπαθούσα να πείσω και τον αδερφό μου να πει στον πατέρα μας: Αυτή την ελιά γιατί δεν τη μαζεύουμε? δείχνοντάς του τη συκιά, αλλά ήθελε πάνω από 500 ευρώ για να το κάνει.
(Επιστημονικές έρευνες απέδειξαν πως τα ποστ με φωτογραφίες τραβούν πιο εύκολα την προσοχή του επίδοξου αναγνώστη που εν αγνοία του και παρασυρόμενος από τη δύναμη της εικόνας παλεύει να αναγνώσει ακατάληπτα ημερολόγια και μπερδεμένα λόγια)
Ξεχωριστή αναφορά πρέπει να γίνει στη συνεπιβάτιδα του ΧΤΕΛ κυρία Γίτσα που σε όλο το ταξίδι έπαιρνε μαστόρια για να κανονίσει να της φτιάξουν το μπάνιο, φωνάζοντας στο Βασίλη τον πλακά να μην πάει για ελιές τη δευτέρα γιατί έχει κανονίσει με το Σκατάλη να της ξηλώσει το μπάνιο και το Γιώγο να της φέρει τα υλικά.
Τελοσπάντων Χριστούγεννα έρχονται πάλι, μελομακάρονα, γαλοπούλα, ύπνος και άγχος για τα δώρα παρόλα τα σκονάκια που έχω κάνει.
Είχε και μια πανσέληνο χειμωνιάτικη, από αυτές που βλέπεις για ένα λεπτό όταν βγάζεις τα σκουπίδια στο μπαλκόνι και μετά ξαναμπάινεις μέσα για να μην ψοφήσεις από το κρύο αλλά ξαφνικά θυμάσαι πως ούτε φέτος έχει καλοριφέρ η πολυκατοικία, οπότε τι μέσα τι έξω σκέφτεσαι, βάζεις μια ζακετούλα, στρίβεις ένα τσιγάρο και ακούς το φως του φεγγαριού από την Ουγγαρία.
Και μετά ύπνο.
Την περασμένη Κυριακή ανεβάσαμε την "Αλλαγή γενικού", 3 ηλεκτρολόγοι και εγώ, μια 11 ωρη περφόρμανς με πολύ σκοτάδι, καντήλια, τσιγάρο και πείνα.
Έτσι είναι αφού σου λέω εγώ, εγώ μιλάω με γεγονότα το έχω δει στην τηλεόραση και δε σου κρύβω, ναι δε σου κρύβω πως ανησυχώ με τις αλλαγές γιατί εγώ τώρα τι θα χρεώσω κύριε Δημήτρη μου, δεν ξέρω αν κατάλαβες τι εννοώ για δεν κατάλαβες να πούμε?
Πάντως έχει πλάκα να κάνεις ακατάληπτες προτάσεις με τις φράσεις κλισέ των μαστόρων.
Κορυφαία στιγμή μέχρι τώρα: ηλεκτρολόγος να με πιάνει αγκαζέ και να μου λέει: Λοιπόν πότε θα φάμε κουφέτα? Μεγάλωσες πια!
Στο ενδιάμεσο ελιές. Χοντρολιές, λαδολιές, με παρέα το Λιά το βοσκό. Αξιοπρεπή ζώα τα πρόβατα. Τα πλησιάζεις και αυτά φεύγουν δήθεν αδιάφορα, φοβούνται αλλά δε θέλουν να καρφωθούν κιόλας. Να το θυμηθώ αυτό το Πάσχα (κατά προτίμηση πριν βραυστομαχιάσω από τα παϊδάκια τους).
Προσπαθούσα να πείσω και τον αδερφό μου να πει στον πατέρα μας: Αυτή την ελιά γιατί δεν τη μαζεύουμε? δείχνοντάς του τη συκιά, αλλά ήθελε πάνω από 500 ευρώ για να το κάνει.
(Επιστημονικές έρευνες απέδειξαν πως τα ποστ με φωτογραφίες τραβούν πιο εύκολα την προσοχή του επίδοξου αναγνώστη που εν αγνοία του και παρασυρόμενος από τη δύναμη της εικόνας παλεύει να αναγνώσει ακατάληπτα ημερολόγια και μπερδεμένα λόγια)
Ξεχωριστή αναφορά πρέπει να γίνει στη συνεπιβάτιδα του ΧΤΕΛ κυρία Γίτσα που σε όλο το ταξίδι έπαιρνε μαστόρια για να κανονίσει να της φτιάξουν το μπάνιο, φωνάζοντας στο Βασίλη τον πλακά να μην πάει για ελιές τη δευτέρα γιατί έχει κανονίσει με το Σκατάλη να της ξηλώσει το μπάνιο και το Γιώγο να της φέρει τα υλικά.
Τελοσπάντων Χριστούγεννα έρχονται πάλι, μελομακάρονα, γαλοπούλα, ύπνος και άγχος για τα δώρα παρόλα τα σκονάκια που έχω κάνει.
Είχε και μια πανσέληνο χειμωνιάτικη, από αυτές που βλέπεις για ένα λεπτό όταν βγάζεις τα σκουπίδια στο μπαλκόνι και μετά ξαναμπάινεις μέσα για να μην ψοφήσεις από το κρύο αλλά ξαφνικά θυμάσαι πως ούτε φέτος έχει καλοριφέρ η πολυκατοικία, οπότε τι μέσα τι έξω σκέφτεσαι, βάζεις μια ζακετούλα, στρίβεις ένα τσιγάρο και ακούς το φως του φεγγαριού από την Ουγγαρία.
Και μετά ύπνο.


8 σχόλια:
έχω τόσο καιρό να μπω στο μπλογκ,
ΑΛΛΑ ΞΕΡΩ ΤΙ ΓΟΥΣΤΑΡΩ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΩ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ!!!!
Ξέρεις, όταν η δουλειά εξαφανίζεται και πιάνεις τον εαυτό σου να παίρνει μάτι ξένα εργοτάξια λες και βλεπεις φούρνο με καρβέλια ψωμιά και επιθυμείς να ξανακούσεις το θείο ήχο του τροχού ή του κομπρεσέρ, τώρα που οι ανακαινίσεις γίνονται αυτεπιστασία και ο μηχανικός (καταρχήν ο αρχιτέκτονας για τους περισσότερους δεν έιναι μηχανικός...) λείπει.
Τέλος πάντων - σε έπιασα απ' τα μούτρα. Σόρυ.
Να έισαι πάντα έτσι ξυράφι-ξύπνιος και κεφάτος, και να απολαμβάνεις και τις κυρίες Γείτσες (αψού) και τους Ελιο-χρωματιστάδες.
Τις θερμές ευχές μου, πολύχρωμες και εντοιχισμένες!!!!
ΥΓ
Το μουσικό, άπαιχτο. Εύγε.
Τις έχω κόψει τις ποστ-ροκιές χρόνια τώρα και εσύ, κύριε Δημήτρη μου, με έριξες ντουγρού και απροειδοποίητα πάνω τους. Καλό ήταν όμως, μου άρεσε.
Με κάλυψε ο happypepper ως προς τις ευχές. Καλές γιορτές!
Να συμπληρώσω:
ΤΡΕ ΛΑ ΘΗ ΚΑ
με τη μουσική.
Την πρότεινα και σε φίλους στο ΦΒ!
Πάλι ευχαριστώ (το δεύτερο είναι πιο συνειδητό, πιο καλό)
Καλά
καλά
καλά
χρι στού γε ννννν α
happypepper: Πολύ ωραία τα είπες δε με έπιασες καθόλου από τη μούρη και ανταποδίδω τις ευχές (πιο θερμές και από νερό προσαγωγής λέβητα στα πρόθυρα ατμοποίησης!) Πολύ χαίρομαι που σου άρεσε τόσο πολύ το κομμάτι :)
αμπσεντμαινιντ: Καλές γιορτές! Ούτε εγώ είμαι φαν του ποστ ροκ αλλά το ωραίο είναι ωραίο.
καλόπαιδο,
πραγματικά ενθουσιάστηκα.
Να είσαι καλά - απάντησα και "στο άλλο",
"I'll be back" όπως είπε και ο Σβατζενέγκερ.
Με υγεία και κέφια για όλους μας...
Ειχα καιρο να μπω στο μπλογκ σου ...Καλή Χρονιά :)
Καλά κρασά ε! (ωραία ανάρτηση, να ήταν κ λίγο πιο συχνή... ;Ρ)
pink fish: χρόνια και λαζάνια! :Ρ
τζοαν: Θα προωθήσω την ευχή σας στο νέο έτος...:)
Δημοσίευση σχολίου