Δύο νέες ελπίδες της εγχώριας μουσικής σκηνής

Σάπια Σαλιγκάρια:

Η μουσική τους ακροβατεί ανάμεσα στο speed και στο sludge metal με πινελιές φρεσκάδας από glam στοιχεία (γι αυτό και το χρυσό χρώμα στο σπρέι), τα οποία αναμιγνύουν με την τέχνη ενός πεντάστερου σεφ της michelen (αυτή με τα ελαστικά αυτοκινήτων ξέρετε...)
Κυκλοφόρησε ο παρθενικός τους υμένας δίσκος με τίτλο: (Πολύ) μετά τη βροχή
Περιέχει τις αντεργκρρρράουντ επιτυχίες: Χοχλιοί μπουμπουριστοί - ήχοι κλανιών μπουμπουνιστοί και Αγάλι αγάλι μας φάγανε οι Γάλλοι.

Γυάλινες Μυγοσκοτώστρες:

Τα πνευματικά τέκνα των Διάφανων Κρίνων είναι εδω με ένα δίσκο-ποίημα που εξυμνεί τις σκοτεινές πλευρές της ζωής με μία δόση αυτοσαρκασμού και δυναμικής παρέμβασης στο κατεστημένο της μελαγχολίας και της μιζέριας που κατακλύζει το σημερινό μέσο Έλληνα.
Τα τραγούδια: Ο θάνατος της μύγας θα είναι το ράγισμά μου και Θρύψαλα: η μπαλάντα της μύγας είναι σίγουρο πως θα τα χορτάσετε αν ακούτε ραδιόφωνο.