Κάθε φορά που κανονίζεις πού και με ποιους θα βγούμε χωρίς να με ρωτήσεις και μου το λες το βράδυ που γυρνάω πεθαμένος απ τη δουλειά μου ρχεται να σπάσω την πόρτα.
Κάθε φορά που με ρωτάς τι θέλω να φάω μου ρχεται να φύγω απ το σπίτι.
Κάθε φορά που με ρωτάς γιατί δε σου δίνω σημασία μου ρχεται να σε ρωτήσω το ίδιο.
Κάθε φορά που περνάς με τη σκούπα ενώ βλέπω ποδόσφαιρο μου ρχεται να κατουρήσω στο σαλόνι.
Κάθε φορά που με ρωτάς τι έχεις μου ρχεται να σου απαντήσω.
Κάθε φορά που λείπεις μου ρχεται να αλλάξω κλειδαριά.
Κάθε φορά που μου ρχεται, μου ρχεται να μου σπάσω τα μούτρα.
Γιατί σε αδικώ.
Οδός Κρήνης (5) : Αύγουστος – Το σερβάν
Πριν από 3 ημέρες

24 σχόλια:
Νευράκια, νευράκια;
θα μου περάσει...(?)
Μόνο να μη φεύγει ο χρόνος άπιωτος. Μόνο αυτό....κάθε φορά !
Καλώς σε βρήκα αφού με βρήκες !
Ε, άσε και κάποια πράγματα όπως σου έρχονται να γίνουν κίολας!
Κάθε φορά που μου 'ρχεται, νιώθω αχάριστη και βαράω το κεφάλι μου στον τοίχο, για να μου φύγει, όπως ήρθε.
έλα μωρέ
μικρές χαρές της ζωής
NA KATI TETOIEΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΕΓΩ...ΜΟΚΟ!
ΚΑΛΗΜΕΡΑ, ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ, ΚΑΛΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΜΗΝΑ, ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ..ΟΟΟΟΟΛΑ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΒΓΑΙΝΩ ΟΠΩΣ ΜΠΗΚΑ!
ΥΓ.ΜΗ ΝΟΜΙΖΕΙΣ...ΤΩΡΑ ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΕΜΑΘΑ ΟΤΙ ΣΕ ΤΕΤΟΙΕΣ ΦΑΣΕΙΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΜΟΚΟ...:/
ΜΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΤΣ
τώρα εμένα γιατί μου φαίνεται λίγο χλωμό όλο αυτό; επειδή τείνω να συμφώνήσω με την Joan, λέω να κάνω μόκο και να βγω κι εγώ με όπισθεν όπως η Loth.
Θα μπορούσα να το είχα γράψει εγώ, αν ήμουν ο Αυτός. Γιατί εγώ είμαι Αυτή που κανονίζει, εγώ είμαι Αυτή που Τον ρωτά τι έχει. Τα υπόλοιπα δεν τα κάνω. Ούτε ρωτάω τι θα φάει, ούτε και σκουπίζω. Ααα λείπω κιόλας που και που..
Καλό σου μεσημέρι καλό μου παιδί..
Εδώ Αυτή φυσικά!
έχετε κάποια άλυτα!
μήπως να λύσετε μερικά σύντομα
γιατί μαζεύονται πολλά;
στη μαμά η στην συμβία τα λες?
όχι, το λέω γιατί εγώ άνετα θα τα έλεγα αυτά και στη μάνα μου!
Κάθε φορά που γράφεις τέτοια post μου' ρχεται να συγκινηθώ. Αλλά μετά θυμάμαι ότι τα υπόλοιπα με κάνουν να χαμογελώ. :]
Greetings και καλά ξεμπερδέματα!
εγώ πάντως διακρίνω τρελό πάθος!
ΤΕΛΟΣ!
tsouxtra: ό,τι μπορούμε κάνουμε. Καλωσήρθες κι από δω
τζοαν: Εσύ ποιο προτείνεις? Το τελευταίο?
ελενα: κάπως έτσι...
τοσο δα: δε βαριέσαι όλα μικρά κι ασήμαντα έιναι
λοθ: ο γιατρός είπε να μου λες πάντα ναι?? χαχαχα
κοφιμαγκ: τι είναι πιο τρομαχτικό ο τρελός ή ο εν δυνάμει τρελός?
αυτή: γειά σου αυτή! μήπως κατά τύχη παραδίδεις μαθήματα αισιοδοξίας γιατί το κατέχεις το άθλημα
μαυα: τα λύνουμε κατά καιρούς αλλά δένονται πάλι από μόνα τους...αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε στο δέσιμο
αμαλθια: και εκεί ακριβώς είναι το πρόβλημα!
ντοροθι: ευχαριστώ! :) έχουμε κι εμείς οι αστειάτορες τα προβλήματά μας βλέπεις
κατ: αν δεν ήταν και το πάθος θα ήμουνα τελείως λάθος...
(ναι, το τελευταίο: να σου σπάσεις τα μούτρα γιατί την αδικείς. Όλοι το κάνουμε, που να πάρει!)
Είσαι και γαμώ τα άτομα!
και για να περάσω σε κάτι πιο λάϊτ:
εγώ απλά κλειδαμπαρώνομαι στον εαυτό μου μέχρι να ξημερώσει η επόμενη.
Η μ ε ρ α
Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΜΟΥ ΠΑΕΙ ΤΟ ΑΣΠΡΟ..ΑΛΛΑ ΕΧΩ ΚΛΕΙΣΤΟΦΟΒΙΑ ΚΑΙ ΔΕ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΜΕ ΔΕΝΟΥΝ....ΟΠΟΤΕ ΑΠ'ΤΟΝ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟ Η' ΤΑ ΜΠΟΥΚΕΤΑ ΑΝΕΥ ΛΟΓΟΥ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑ ΝΑ ΛΕΩ ΝΑΙ!
OH YES ΛΟΙΠΟΝ! I DO!!!!!!
;PPpPPpPP
ΜΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΤΣ
joan: νταν! (done) είμαι το φάντασμα με το μαύρο μάατιιιι...ουουου χαχαχα ανεκδοτάρα επιπέδου 3ης δημοτικού!
χαπιπεπερ: είναι κι αυτό μια λύση αλλά πρέπει να προλάβεις να κλείσεις και να κλειδώσεις πριν βγει αυτός έξω και τα κάνει λίμπα! :P
loth: ε ναι λοιπόν! ναι ναι ναι! :P
Τίτλοι τέλους?
Δεν ξέρω γιατί αλλά γέλασα...!!!Όταν μας έρχονται στιγμές τέτοιες το μυστικό είναι να μετράμε μέσα μας μέχρι το 100...;;!!
:)
ιφιγενεια: to be continued...
miou: Η μετράς μέχρι το 100 ή βγαίνεις και τρέχεις 100 μέτρα και ξαναγυρίζεις πίσω
ουουυ άπειρες τέτοιες στιγμές-αλλά μετά θυμάμαι τους λόγους που με έφεραν και με κρατάνε εδώ ;)
παιδι μου;
εσυ εισαι;
;))))))
(σαν να ακουσα τον γιο μου τωρα...μονο που δεν βαζω την ηλεκτρικη...χαχαχαχα!!!)
Καλως σε βρηκα!!!
:)))
τζοτζα: γεια σου...μαμα! χαχαχα
Δημοσίευση σχολίου