Διπλό μέγκα τοστ: Evaluation of clean kitchen directive implementation / Τρίχες

Ερώτηση:
Τι γίνεται όταν σε μια δουλειά είναι όλοι άντρες εκτός από τη γραμματέα?

Απάντηση:
Η γραμματέας αναγκάζεται να βάλει ανακοίνωση στην κουζίνα για να τηρούνται οι "στοιχειώδεις κανόνες υγιεινής"

Μια βδομάδα αργότερα...

Η οδηγία 1 πήγε άκλαυτη. Η ανυπακοή πιθανόν να οφείλεται στο ότι

α) Μετά το φαγητό (και τι φαγητό: πίτσα! ρε πως θα δουλέψουμε μετά?) έχεις βαρύνει και πού να τρέχεις έξω τώρα...

β) Η οδηγία ξυπνά αναμνήσεις από τη θητεία στο στρατό (ο καθένας να καθαρίζει το δίσκο/καραβάνα  του μετά το φαγητό κλπ) και απωθείται στο υποσυνείδητο.

Η οδηγία 2 έχει τηρηθεί κατά γράμμα χωρίς όμως να δωθεί οριστική λύση στο πρόβλημα. Απλά το πρόβλημα των πεταμένων χαρτιών μετατέθηκε από δάπεδο στο τραπέζι => ανέβηκε επίπεδο.

Η οδηγία 3 αφήνει παραθυράκι στους πλυσοποτηροφυγάδες, οι οποίοι και πάλι δεν πλένουν τα ποτήρια τους αφήνοντας τα απλώς έξω από το νεροχύτη. Έτσι διαιωνίζεται το σύστημα: πλένει τα ποτήρια αυτός που δεν βρίσκει ποτήρι να πιει (που κατά διαβολική σύμπτωση είναι πάντα η γραμματέας!).

-Προσοχή! Περνάτε στο δεύτερο μισό του ποστ. Από δω και κάτω κάθε σύνδεση με τα παραπάνω είναι καθαρά συμπτωματική!

Τρίχες. Όλοι ασχολούμαστε με τρίχες κάποτε και ειδικά με τις τρίχες μας. Έτσι κι εγώ χτες πήγα για κούρεμα. Για κούρεμα στο Βαγγέλη τον κουρέα όπως κάθε φορά τα τελευταία 12 χρόνια.
Βαγγέλης  κουρέας = 50 άρης, με μπάκα, καραφλός (μα καλά καραφλός κουρέας? σαν να λέμε ταξιτζής χωρίς ταξί), παλιοροκιές στο κασετόφωνο, ένα μάλμπορο 100άρι να καίει μονίμως στο τασάκι του και μένουμε και στην ίδια πολυκατοικία.
Βαγγέλης: Ψαλίδι ή μηχανή? (κουρεύει μόνο σε αυτά τα δύο mode, όλα τα άλλα είναι ανούσιες λεπτομέρειες...)
Καλό παιδί αλλά: Ψαλίδι (όπως και τα τελευταία 12 χρόνια άλλωστε...)
Β: Σε πειράζει να στα βρέξω λίγο τα μαλλιά? (Η έννοια λούσιμο δεν υπάρχει φυσικά. Μόνο το γνωστό ραντιστήρι.)
Κ: Όχι οχι.
-ΠΡΟΣΟΧΗ! Ακολουθούν άκαρπες προσπάθειες για κλισεδοσυζήτηση.
Β: Έβαλε κρύο ε?
Κ: Μμμ...
Β: (απτόητος) Ε εντάξει Μάρτης είναι ακόμα. Μάρτης γδάρτης που λέμε.
Κ: Ναι. (απ το δημοτικό τα ίδια πράγματα λέμε)
Β: Άντε τώρα να βάζουμε πετρέλαια πάλι με την κρίση...(Ωπ! κρίση η μαγική λέξη να πιάσεις κουβέντα)
Κ: Ε...(χα! απέτυχες)
Β: (μετά από μικρή παύση ρίχνει στο παιχνίδι τα μεγάλα όπλα) Το βίντεο με τη Τζούλια το δες?
Κ: Όχι ακόμα.
Β: Μπλα μπλα μ*ναρα μπλα μπλα πώς πάει στη δουλειά ο κακομοίρης ο πατέρας της μπλα τα πήρε χοντρά μπλα να δεις που θα ακολουθήσουν κι άλλες μπλα μπλα...
Κ: (έπρεπε να του πω μηχανή να τελειώνουμε μια ώρα αρχύτερα...)
Β: Λοιπόν έτοιμος! Πήγαινε λούσου και αν δεις καμιά ψαλιδιά έλα απ το σπίτι να στα ισιώσω γιατί κλείνω σε λίγο. (Αυτά είναι. 24ωρο δωρεάν σέρβις δίπλα στην πόρτα σας!)
Κ: οκ!

Και κλείνω με το μέγιστο ρεσιτάλ ερμηνείας που έχει δώσει ο Βαγγος όταν πήγα για κούρεμα και ήταν μαζί ένας μεξικάνος φίλος μου που είχε έρθει ελλάδα:
Β: Ο φίλος σου ξένος?
Κ: Ναι. Μεξικάνος.
Β: ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟ (Κραυγή ενθουσιασμού) Μέξικαν ε? Ε?
Μ: (λίγο τρομαγμένος) Yes.
Β: Χίαρ ιν Γκρις γουι λάικ Μέχικο! Μέξικανς γκουντ φορ ας! Γκρίκς - Μέξικανς αρρρ μπράδερς! Βίβα ζαπάτα! Ρεβολουτιόν! Γιου νόου ε?
Μ: (χαμογελάει) Yes.
Β: Εντ μουντιάλ ε? Δύο Μουντιάλς. Τα θυμάσαι ρε? Καλά εσύ θα σουν μικρός τότε!
Μ: (χαμογελάει και με κοιτάει απορημένα)
Β: (σε μένα) Λοιπόν θα τον πας σε ένα ξάδερφο που χω στη Λούτσα που έχει μεξικάνικη ταβέρνα! Ξέρεις με σομπρέρο μέσα και τέτοια, θα του αρέσει πολύ!
Κ: Ναι εντάξει θα δούμε. Λοιπόν γεια σας.
Β: Άντε μπάι. Μπάι μάι φρεντ! Θενκ γιου θενκ γιου βέρυ ματς!