9.6.09

Ηλιοβασιλέματα γεμάτα / άπλυτα πιάτα

Μέρα έφυγες, νύχτα έρχεσαι,
μυαλό κουρασμένο τσιγάρο ζητάς.
Στο μπαλκόνι σου μόνος σκέφτεσαι
αν χωράει η ομορφία της σε μια ρουφηξιά...


Ήλιε κι αν με καις εγώ θα σε κοιτάω
αξίζει η ομορφιά όσο κι αν πονάω.
Μόνο αυτήν την ώρα, την ιερή και αγία
η πραγματικότητα φτάνει τη φαντασία.



Σε λίγα λεπτά βλέπεις όλα τα χρώματα
όλη τη ζωή στα λίγα σου νιάτα
και είναι αγάπη μου η ώρα ακατάλληλη
για να μου πεις να πλύνω τα πιάτα...

^#@%$&#$^%*$($(%^*)%
ΜΗΝ ΕΠΑΝΑΛΗΦΘΕΙ!

Δεν υπάρχουν σχόλια: